KOMMON

 

Από 2 έως 5 Μαΐου θα πραγματοποιηθεί για πρώτη φορά στην Ελλάδα το διεθνές διεπιστημονικό μαρξιστικό συνέδριο Historical Materialism Athens με τίτλο «Να ξανασκεφτούμε την κρίση, την αντίσταση και τη στρατηγική».

 

Τελικά για να βγάλουμε άκρη και να μπορέσουμε να αντιληφθούμε το μέγεθος του κακοστημένου σώου που έδωσε ο Π. Πολάκης στο θέμα του ανάπηρου γιατρού Στ. Κυμπουρόπουλου θα πρέπει να ακολουθήσουμε μεθοδικά βήματα και να ανατρέξουμε στην ιστορία των διεκδικήσεων του αναπηρικού κινήματος και του αγώνα των αναπήρων να σπάσουν τα φοβικά στερεότυπα και τον ρατσισμό που διατρέχει την κοινωνία, όχι μόνο την ελληνική, όπως θέλουν πολλοί να πιστεύουν.

Το σώου που ξεσήκωσε θύελλα διαμαρτυριών

Ο Στ. Κυμπουρόπουλος, ψυχίατρος διορισμένος σε δημόσιο νοσοκομείο με ειδική διάταξη του ν. 2920/2001, άρθρο 15 για τις προσλήψεις των ιατρών αναπήρων σε θέση επιμελητή Β΄, θέτει υποψηφιότητα ως ευρωβουλευτής με τη ΝΔ.

Ο Στ. Κυμπουρόπουλος προχώρησε, όπως κάνουν οι υποψήφιοι της Ν.Δ σε δηλώσεις του τύπου «δεν θέλω μόρια, επιδοτήσεις» μην παραλείποντας να αναφέρει ότι βάζει υποψηφιότητα για να βοηθήσει τους υπόλοιπους αναπήρους και το ελληνικό αναπηρικό κίνημα! Δηλώσεις που έφεραν τα πάνω κάτω στον χώρο της αναπηρίας! Ας σημειωθεί πώς όσοι βρισκόμαστε στους κόλπους του κινήματος των αναπήρων και χρονίως πασχόντων, δεν είχαμε ποτέ την τύχη να συνευρεθούμε με τον Στ. Κυμπουρόπουλο στους δρόμους των αγώνων! Η ελληνική κοινωνία γνώρισε τον Στ. Κυμπουρόπουλο ως τον ανάπηρο καλό μαθητή που σήκωσε την ελληνική σημαία σε παρέλαση. Η ιστορία του σημαιοφόρου Στ. Κυμπουρόπουλου τυλίχθηκε σε δακρύβρεχτο σελοφά από τα αστικά μέσα ενημέρωσης προς αύξηση αναγνωστικού και τηλεοπτικου κοινού ενισχύοντας τη θέαση της αναπηρίας μέσω του συναισθήματος και της συμπόνοιας (sic).

Όπως αναφέρει ο ίδιος έτρεχε νυχθημερόν για να γίνει η σχολή του προσβάσιμη και ουδείς αρνείται ότι αυτές του οι ενέργειες θα βοήθησαν μελλοντικά άλλους αναπήρους. Όμως ως αστός πολιτικός από οικογένεια που μπορούσε να καλύψει το μεγάλο κόστος των αναγκών αναπηρίας του, ουδέποτε ανέφερε τις διαβουλεύσεις και τις προτάσεις που κατέθεταν στη σύνοδο των Πρυτάνεων οι αναπηρικοί φορείς. Γνωστή είναι η προσωπική αφήγηση των πολιτικών που τάσσονται με τα αστικά κοινοβουλευτικά κόμματα και ουδεμία σχέση έχουν με μαζικά κινήματα από τα κάτω.

Επομένως οι δηλώσεις του περί μορίων, επιδοτήσεων κ.α. δεν είχαν καμία σύνδεση με τον αγώνα των αναπήρων εδώ και δεκαετίες για να ενταχθούν σε προστατευμένες θέσεις απασχόλησης, σύμφωνα με μία σειρά νόμους, όπως ο πρώτος νόμος για την πρόσληψή τους σε θέσεις εργασίας του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα (ν. 1648/89 τροποποιημένος από τον ν. 2643/98). Δεν θέλει και μεγάλη εξυπνάδα ούτε πολλές αναλύσεις για να κατανοηθεί ότι οι ανάπηροι, μπροστά στις ανισότητες και τα εμπόδια που συναντούν μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα, που κατεδαφίζει, ειδικά μέσα στη δίνη της οικονομικής κρίσης όποιο εργασιακό δικαίωμα είχε κατακτηθεί στο παρελθόν, διεκδικούσαν πολιτικές θετικής διάκρισης προκειμένου να ενταχθούν σε θέσεις εργασίας.

Αλλοίμονο αν μπορούσε ο υπουργός Π. Πολάκης να δώσει ταξική πολιτική απάντηση στον κ. Κυμπουρόπουλο. Όνειρο φαντασίας για έναν υπουργό κυβέρνησης που συνεργάστηκε με ένα από τα πιο ακροδεξιά στοιχεία όπως είναι ο Π. Καμμένος, μετέτρεψε το ΟΧΙ του δημοψηφίσματος σε ΝΑΙ, έθεσε ακόμα και πριν το 2015 σταδιακά τα κινήματα σε χειμερία νάρκη (δεν ξεχνάμε την μεγάλη απόφαση των εκπαιδευτικών για απεργία το 2014), προέβη σε γονυκλισίες σε ιμπεριαλιστικούς οργανισμός ΝΑΤΟ, ΕΕ και ΣΙΑ, σώπασε στη στήριξη από ΕΕ και ΝΑΤΟ της φασιστικής εγκάθετης Ουκρανικής Κυβέρνησης.

Άσχετος ο Π. Πολάκης

Ο Π. Πολάκης λοιπόν προσέφυγε σε ένα extreme άθλημα που το γνωρίζει καλά. Δημοσίευσε το ΦΕΚ διορισμού του γιατρού Στ. Κυμπουρούπουλου κουνώντας το δάκτυλο και φωνασκώντας ότι αν ήθελε ο Στ. Κυμπουρόπουλος ίσες ευκαιρίες (χτύπημα στον Μητσοτάκη των ίσων ευκαιριών) θα έπρεπε να διοριστεί χωρίς το νόμο που του έδινε τη δυνατότητα διορισμού του σε δημόσιο νοσοκομείο απευθείας στη θέση επιμελητή Β’, να μην λαμβάνει επιδόματα, επιπλέον μόρια κ.λπ. Μόνο που ο Π. Πολάκης άσχετος με τους αγώνες των αναπήρων και με τη δικαιωματική απόϊατρικοποιημένη προσέγγιση για την αναπηρία ξέχασε ότι αυτοί οι νόμοι υπάρχουν για να δώσουν τη δυνατότητα στους αναπήρους να υπερπηδήσουν τα εμπόδια και τους φραγμούς που συναντά ο ανάπηρος σε ένα πολιτικό σύστημα που ενισχύει τις ταξικές αντιθέσεις και γεννά τη φτώχεια και την εξαθλίωση. Ομοίως βεβαίως την ταξική φύση του συστήματος και της ίδιας της αναπηρίας την ξέχασε και ο Στ. Κυμπουροπούλος, αφού ο ίδιος τάσσεται με ένα κόμμα που μετατοπίζεται όλο και πιο δεξιά και ακροδεξιά. Οι γνωστές κοκορομαχίες αστών πολιτικών.

Ξέφυγε ο Π. Πολάκης με τον άκρατο κυνισμό του και βγήκε αστοιχείωτος και κοινωνικά αμόρφωτος καταφέρνοντας κάθε φορά να στρέψει τα φώτα επάνω του. Και ως γνωστό το κάθε κόμμα έχει και τον «Πάγκαλό» του.

Κ. Μητσοτάκης και Π. Πολάκης κρύβονται πίσω από το «δημοκρατικό δικαιωματικό» φερετζέ, που μας έχουν συνηθίσει τα αστικά κοινοβουλευτικά κόμματα, λαμβάνοντας ο καθένας μέρος, από διαφορετική σκοπιά, σε ένα ατελείωτο επικοινωνιακό σόου. Τσιμουδιά όμως για τα πραγματικά προβλήματα των αναπήρων και χρονίως πασχόντων.

Και οι δύο μαζί με ΠΑΣΟΚ-ΠΟΤΑΜΙ και άλλες αστικές δυνάμεις θέλουν να μας παρουσιάσουν την πολεμοχαρή ΕΕ ως ένωση προώθησης δικαιωμάτων για την αναπηρία. Όμως κρύβουν επιμελώς ότι εκπρόσωποι αυτού του μορφώματος ξεπλένουν με πολλή μαεστρία το ναζισμό μακελάρη εκατομμυρίων ανθρώπων, βοηθούν πραξικοπηματικές ναζιστικές συμμορίες να αναδεικνύονται σε κυβερνήσεις και να σφαγιάζουν χιλιάδες δημοκράτες αγωνιστές όπως συμβαίνει στην Ουκρανία, αναγνωρίζουν πραξικοπηματίες που επιβάλλει η ΣΙΑ σε χώρες όπως η Βενεζουέλα και τόσα άλλα.

Στ. Κυμπουρόπουλος και Π. Πολάκης προσπαθούν μέσα από ένα διαφορετικό κάδρο να μας πείσουν ότι η ΕΕ είναι ο οργανισμός που μπορεί να παρέχει ασφάλεια και οικονομική σταθερότητα. Ο πολιτικός προστάτης του Π. Πολάκη συνεχίζει το αφήγημα της «Ευρώπης της αλληλεγγύης». Επιμελώς δεν αναφέρεται στον όρο ΕΕ. Μόνο που η Ευρώπη είναι γεωγραφική περιοχή!

Κάνουν ότι δεν γνωρίζουν πως οι νεοφιλελεύθερες οικονομικές πολιτικές που επέβαλλαν ΔΝΤ και ΕΕ αύξησαν υπέρμετρα το χρέος από το 2009 έως και σήμερα. Δεν γνωρίζουν ότι η ΕΕ οδήγησε στην ακόμα μεγαλύτερη εξαθλίωση εργαζόμενους συνταξιούχους και επέβαλλε ακόμη πιο σκληρές αντιαναπηρικές πολιτικές ενισχύοντας την προσφιλή τους μέθοδο του κοινωνικού αυτοματισμού.

Τα …κατορθώματα του ΣΥΡΙΖΑ

Και για να μην μιλάμε «στον αέρα», ορίστε μερικά από τα «επιτεύγματα» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ στο χώρο της αναπηρίας και των χρονίως πασχόντων:

ΚΕΠΑ: Συνέχισαν με τον ίδιο ζήλο με τις προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις το κουτσούρεμα των ποσοστών αναπηρίας μέσω νέου Κανονισμού Πιστοποίησης Αναπηρίας, αποκαλώντας τον πιο επιστημονικό, πετώντας κυριολεκτικά στο δρόμο αναπήρους. Δεκάδες ανάπηροί είδαν τα ποσοστά τους να μειώνονται κατά 1 -2 μονάδες με σκοπό να τους διακόψουν το προνοιακό επίδομα ή την αναπηρική σύνταξη χωρίς να έχουν εξασφαλίσει την ένταξή τους σε τέτοιες θέσεις εργασίας με σεβασμό στις ανάγκες της αναπηρίας για την μη επιδείνωση αυτής.

Το άθλιο κοινωνικό οικονομικό σύστημα που υπηρετούν ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ-ΝΔ δεν έχει στο σχεδιασμό του μεταβατικά στάδια που δεν θα πλήξουν τους φτωχούς και εξαθλιωμένους. Κλασική νεοφιλελεύθερη συνταγή, που οι ανάγκες των ανθρώπων είναι αμελητέες προκειμένου να σώσουν μεγαλοεπιχειρηματίες, τράπεζες (μην ξεχνάμε τις ανακεφαλοποιήσεις) που σώθηκαν από τους φτωχούς και εξαθλιωμένους κατοίκους αυτής της χώρας.

Οι φτωχοί ανάπηροι εκδιώχθηκαν από το επιδοματικό σύστημα, το οποίο φυσικά δεν το στηρίζουμε, αφού τα επιδόματα αποτελούν ψίχουλα με τα οποία προσπαθούν να καλύψουν την έλλειψη προνοιακών δομών φροντίδας και υποστήριξης. Η αναπηρία δεν χρειάζεται τα ψίχουλα των επιδομάτων . Χρειάζεται δημόσιες σύγχρονες δομές παροχής υποστηρικτικών υπηρεσιών και υπηρεσιών φροντίδας για όλους. Μόνο έτσι θα σταματήσει η εκμετάλλευση των αναπήρων.

Ο ΣΥΡΙΖΑ συνέχισε τις κουτοπόνηρες πολιτικές που μετέτρεψαν το προνοιακό επίδομα σε διελκυστίνδα για να περικοπούν αθόρυβα τα κονδύλια που κατευθύνονταν στην επιδοματική πολιτική. 900 εκατομμύρια μείωση του ποσού των επιδομάτων είχαν υπογράψει οι προηγούμενες μνημονιακές συγκυβερνήσεις.

Συνέχισαν με τον ίδιο ζήλο τις πολιτικές κατάρρευσης του προνοιακού συστήματος, άθλιου βέβαια και προ οικονομικής κρίσης. Συνέχισαν με συνέπεια τις πολιτικές Μ. Μπόλαρη και Ανδ. Λοβέρδου. Σήμερα την εποχή της ανάπτυξης, ας κάνουμε μία βόλτα στα θεραπευτήρια των χρονίων παθήσεων στα Μελίσσια (της Νότιας Αττικής έκλεισε!), να αντικρίσουμε γέροντες αναπήρους σε άθλια προπολεμικά κρεβάτια, «χαπακωμένους» λόγω έλλειψης ικανού εξειδικευμένου προσωπικού. Ελάχιστοι οι εργαζόμενοι σε τέτοιου είδους δομές προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα με ανοιακούς ασθενείς.

Φαρμακευτική πολιτική: Ας μας απαντήσει ευθαρσώς η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας γιατί ακόμα ζουν και βασιλεύουν τα κοινωνικά φαρμακεία στους δήμους της χώρας; Ποιος ο λόγος ύπαρξής τους όταν ο ΣΥΡΙΖΑ κουνάει νικηφόρο μαντήλι για την ισότιμη ένταξη ανασφαλίστων στο δημόσιο σύστημα υγείας. Ας μας πουν λοιπόν γιατί στα κοινωνικά φαρμακεία προσέρχονται ακόμα και ασφαλισμένοι που δεν μπορούν να σηκώσουν το βάρος της υπέρογκης συμμετοχής τους στην αγορά των συνταγογραφούμενων φαρμάκων τους.

Πανηγυρίζουν πρωθυπουργός, Πολάκης και Ξανθός για τα 500 εκατομμύρια που εξοικονόμησε το ΚΕΕΛΠΝΟ με τις νέες πολιτικές που ακολουθεί. Γιατί δεν μείωσαν λοιπόν τα ποσοστά συμμετοχής που είχε επιβάλλει ο Άδωνις στους ασφαλισμένους; Ας μας απαντήσουν Πολάκηδες και λοιποί γιατί δεν κατάφεραν να εξοικονομήσουν κρατικό κονδύλι για τα αναλώσιμα υλικά των ανασφάλιστων διαβητικών στους οποίους χορηγούνται από τα φαρμακεία των νοσοκομείων αμφιβόλου ποιότητας κορεατικές ταϊβανέζικες ταινίες μέτρησης σακχάρου; Η σχέση θεραπευτικού οφέλους – κόστους με αρνητικό πρόσημο στην Ελλάδα που ακολουθεί τη δημοσιονομική φυλακή της ΕΕ και κάνει τσιφλίκι του ΝΑΤΟ όλες τις γωνιές της χώρας.

Σιωπή από τον Στ. Κιμπουρόπουλο

Τα ανάλογα ερωτήματα τίθενται βεβαίως και στον Στ. Κυμπουρόπουλο που εργάζεται σε νοσοκομείο, αλλά λέξη δεν έχει ξεστομίσει για τα χιλιάδες προβλήματα ασθενών και χρονίως πασχόντων. Όμως για τα μόρια τις επιδοτήσεις και τα επιδόματα κατάφερε να αρθρώσει αντιαναπηρικό λόγο. Αλλά είπαμε όταν κάνεις ατομικούς αγώνες και δεν συμμετέχεις σε κινήματα από τα κάτω που να ξέρεις τα προβλήματα των φτωχών και εξαθλιωμένων αναπήρων που δεν μπορούν όχι να σπουδάσουν αλλά ούτε την αλφαβήτα να μάθουν. Ας θυμίσουμε ότι μέχρι το 2009 τουλάχιστον 200.000 ανάπηρα παιδιά ήταν εκτός σχολικού συστήματος.

Ας θυμίσουμε στον Στ. Κυμπουρόπουλο ότι επί συγκυβερνήσεων ΝΔ–ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ δόθηκε άδεια στους γονείς να προσλαμβάνουν σε δημόσιο σχολείο με ίδια έξοδα εκπαιδευτικό παράλληλης στήριξης ή σχολικό νοσηλευτή! Έτσι οραματίζονται την ένταξη των αναπήρων στα γενικά σχολεία…

Τελειωμό δεν έχουν οι πολιτικές ανισότητας που προωθούνται με τον ίδιο ζήλο από ΠΑΣΟΚ-ΝΔ και συνεχίζονται επί ΣΥΡΙΖΑ, πολιτικές που υπαγορεύονται ευθέως και με τον πιο σκληρό τρόπο από την ΕΕ την ΕΚΤ και όλα τα παρακλάδια αυτού του μορφώματος.

Και για να μην νομίζουν ότι έχουμε κοντή μνήμη ας θυμίσουμε και τις εκθέσεις του ΟΗΕ που καταδίκαζε την Ελλάδα για την κατάρρευση του συστήματος υγείας της στα χρόνια της κρίσης. Που ήταν τότε η Ευρωπαϊκή Ένωση να σώσει τους αναπήρους από την εξαθλίωση;

«Πουθενά»! απαντάμε εμείς οι μαχόμενοι αγωνιστές που βρισκόμαστε στο δρόμο για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο και τη μοιρασιά του πλούτου στον καθένα ανάλογα με τις ανάγκες του. Η ΕΕ επέβαλε τις αντιλαϊκές βάρβαρες πολιτικές της στέλνοντας στον κοινωνικό Καιάδα αναπήρους και χρόνια πάσχοντες.

Και για να τελειώνουμε με τα παραμύθια ας γνωρίζουμε ότι σε όλη την ΕΕ χιλιάδες ανάπηροι είναι αποκλεισμένοι από το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι λόγω πολιτικών διακριτικής μεταχείρισης. Ας θυμηθούμε ότι τον Ιούνιο του 2018 οι εκπρόσωποι του Ευρωπαϊκού Φόρουμ με Αναπηρία (ΕDF) καλούσαν την ΕΕ να αυξήσει τα κονδύλια για την προσβασιμότητα των αναπήρων και τα διαρθρωτικά ταμεία να σεβαστούν και να υποστηρίξουν τον ευρωπαϊκό πυλώνα για τα κοινωνικά δικαιώματα των αναπήρων. Όταν ηγετικά στελέχη του EDF προβαίνουν σε τέτοιες δηλώσεις κάτι δεν πάει καλά με την «Ευρωπαϊκή Ένωση της αλληλεγγύης και του σεβασμού στα δικαιώματα των αναπήρων».

Και επειδή οι πολιτικές για την αναπηρία είναι ένα τεράστιο θέμα υποσχόμαστε ότι θα επανέλθουμε εδώ, στο kommon, με σειρά σχετικών άρθρων…

 

·                                         *  Η Ελένη Μπαρμπαλιά είναι πρόεδρος του συλλόγου διαβητικών Αθήνας 

 

 

«Αγωνιζόμαστε για  ένα Μαρούσι χωρίς θηριώδη mall, καζίνο και υπερτοπικές χρήσεις, εις βάρος της ποιότητας ζωής των δημοτών του», δηλώνει στο kommon ο Δημήτρης Πολυχρονιάδης επικεφαλής της Αριστερής Ριζοσπαστικής Δημοτικής Κίνησης ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ Αμαρουσίου. Ακολουθεί ολόκληρη η συνέντευξη:

 

Ανοιχτή επιστολή από το BDS Greece, τον βιολιστή Λοράνς Ντρέιφους και τον συνθέτη Ρέιμοντ Ντιν

 

 

Από την ανακήρυξη της 1ης του Μάη ως μέρα των εργατών προς τιμήν της εξέγερσης του Σικάγου, έχουν περάσει 133 χρόνια και η εργατική τάξη στη χώρας μας ζει πάνω στα ερείπια δικαιωμάτων και κατακτήσεων που άφησε ο Αρμαγεδδών της οικονομικής κρίσης και των μνημονίων.

 

1. Πάει ένας μήνας και πάνω από τότε που η «Αντιφασιστική Πρωτοβουλία Πτολεμαΐδας» μου ζήτησε να είμαι εκεί το Σάββατο 20-4-2019 για να μιλήσω σε εκδήλωση με θέμα την άνοδο του εθνικισμού και τη δίκη της Χρυσής Αυγής. Δέχθηκα με ευχαρίστηση.

Η Αντιφασιστική Πρωτοβουλία Πτολεμαΐδας συγκροτήθηκε πρόσφατα με συμμετοχή τοπικών δυνάμεων όχι μόνο της αντικαπιταλιστικής αριστεράς και αναρχικών, αλλά και πολιτών ευρύτερου φάσματος της Αριστεράς και των δημοκρατικών ευαισθησιών. Αφορμή στάθηκε η στοχοποίηση πριν λίγους μήνες του Αλέξη Λιοσάτου, ενός νέου οδοντίατρου της πόλης και μέλους της οργάνωσης «Κόκκινο Νήμα» εξαιτίας δημόσιας τοποθέτησής του ενάντια σε εθνικιστικά συνθήματα που είχαν γραφτεί αθρόα από «Μακεδονομάχους» και φασίστες της περιοχής. Η θαρραλέα στάση του Α.Λ. στάθηκε αφορμή για έναν οχετό προβοκάτσιας και λάσπης εναντίον του από τοπικά sites και ακροδεξιούς παράγοντες, αλλά η αποφασιστική και ποικίλη δημόσια παρέμβαση της Αντιφασιστικής Πρωτοβουλίας κατάφερε να τα καταγγείλει αποτελεσματικά και να τα ανακόψει. Επόμενο βήμα της ήταν η διοργάνωση αυτής της συγκέντρωσης, ακριβώς την ημέρα συμπλήρωσης τεσσάρων χρόνων από την έναρξη της δίκης της Χρυσής Αυγής και μία μέρα πριν την επέτειο του απριλιανού πραξικοπήματος.

2. Το ταξίδι για την Πτολεμαΐδα ήταν απρόσμενα πολύωρο. Αεροπορικά δρομολόγια δεν υπάρχουν προς την Κοζάνη και την Καστοριά (τα πλησιέστερα αεροδρόμια δηλαδή) Παρασκευή και Σάββατο, με αποτέλεσμα, αν κάποιος δεν θέλει να πάει μέσω Θεσσαλονίκης και να διανύσει οδικώς τη μισή απόσταση στη συνέχεια, να έχει δύο επιλογές, το Ι.Χ. ή το ΚΤΕΛ. Το Ι.Χ. είναι εύκολο αλλά κοστίζει πολλαπλάσια, το ΚΤΕΛ εξελίχθηκε σε μια μεγάλη ταλαιπωρία. Ώρα αναχώρησης 7:50 το Σάββατο από τον Κηφισό, πολλές στάσεις, καθυστέρηση τουλάχιστον μίας ώρας σε εσωτερικές μετακινήσεις μέσα στην πόλη της Λάρισας ανάμεσα στα δύο ΚΤΕΛ και μια διαδρομή γενικά άχαρη, που σε ένα μικρό τμήμα της μόνο (Ελασσόνα – Σέρβια) αξίζει τον κόπο να κοιτάξεις από το παράθυρο. Άφιξη στην Κοζάνη στις 16.00, αλλαγή λεωφορείου και τελική  άφιξη στην Πτολεμαΐδα 16:30, Συνολικά δηλαδή πάνω από 8,5 ώρες, όσες από Αθήνα – Αλεξανδρούπολη ή Καλαμάτα – Θεσσαλονίκη για τη διαδρομή Αθήνα – Πτολεμαΐδα!

Αυτά είναι τα αποτελέσματα των ιδιωτικοποιήσεων και των ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων. Όταν δεν συμφέρει, ολόκληρα αεροδρόμια που εξυπηρετούν περιοχές εκατοντάδων χιλιάδων κατοίκων μένουν νεκρά για μέρες και εβδομάδες. Και τα υπεραστικά λεωφορεία αναγκάζονται να πραγματοποιούν ενδιάμεσες επιβιβάσεις καθυστερώντας απελπιστικά τον τελικό τους προορισμό για να επιβιώσουν. Και μη νομίζετε ότι είναι φτηνά: 50,3 € το εισιτήριο του ΚΤΕΛ έναντι 57 € του αεροπορικού. Ευτυχώς υπήρχε πτήση επιστροφής την επόμενη ημέρα ώστε να μην επαναληφθεί αυτή η ταλαιπωρία. Αλλά όσο σκεφτόμουν ότι δεν είχα μπορέσει να ανταποκριθώ σε τηλεοπτικές εκπομπές για τη δίκη Χ.Α. και τη δικτατορία το πρωί του Σαββάτου επειδή έπρεπε να είμαι τόσες ώρες στο δρόμο «τα έπαιρνα».

3. Έφυγα από το ξενοδοχείο για το Εργατικό Κέντρο Εορδαίας – Πτολεμαΐδας, όπου ήταν προγραμματισμένη η διεξαγωγή της εκδήλωσης, με την απορία γιατί την έχουν βάλει τόσο νωρίς (18.00΄) τώρα που πλέον είναι άνοιξη και βραδιάζει αργά. Πηγαίνοντας προς τα εκεί, φανταζόμουν ότι θα βρω 5-6 ανθρώπους, τους οργανωτές δηλαδή, να ψάχνονται και να περιμένουν μισή με μία ώρα, μέχρι να συγκεντρωθούν και άλλοι άνθρωποι, αλλά η πρώτη ευχάριστη έκπληξη με περίμενε έξω από το Εργατικό Κέντρο.

Μόλις έφτασα, στις 18:15, περί τους 40 ανθρώπους βρίσκονταν στον πεζόδρομο έξω από την είσοδό του, άλλοι τόσοι είχαν ήδη καταλάβει θέσεις στο ακροατήριο και πολλοί διαμαρτύρονταν που ακόμα δεν είχαμε αρχίσει, ενώ τοπικά κανάλια με περίμεναν για δηλώσεις και έπαιρναν ήδη από το συνομιλητή μου, πανεπιστημιακό και γνωστό για την πρωτοπόρα δράση του στο κίνημα συμπαράστασης στους πρόσφυγες τα τελευταία χρόνια, Γιώργο Τσιάκαλο.

Η εκδήλωση άρχισε στις 18:30 ενώ στο ακροατήριο υπήρχαν περισσότερα από 120 άτομα, ορισμένες δεκάδες από τους οποίους παρακολουθούσαν όρθιοι γιατί τα καθίσματα ήταν γεμάτα. Τόσο μεγάλη μαζικότητα σε εκδήλωση επαρχιακής πόλης, δεν την περίμενα και είναι από τα πιο ευχάριστα που μου έχουν συμβεί. Και μάλιστα σε μια πόλη που δεν έχει ξαναγίνει ποτέ τέτοια εκδήλωση και που δεν είναι από τις ιδιαίτερα δυνατές κινηματικά πόλεις, και σε μια περίοδο μεγάλης τοπικής εθνικιστικής έξαρσης. Ανάμεσα στο ακροατήριο νεολαίοι, αγωνιστές, αντιφασίστες, εργάτες, αγρότες και επαγγελματίες της περιοχής, αλλά και δικηγόροι, συνταξιούχοι, τοπικοί παράγοντες και δημοσιογράφοι.

Η εκδήλωση, που συντόνισε ο Αλέξης, διήρκεσε τρεις ώρες με αμείωτο ενδιαφέρον. Μίλησα για τη δίκη της Χρυσής Αυγής, τις αιτίες καθυστέρησης, την έλλειψη δημοσιότητας, τα στοιχεία της εγκληματικής οργάνωσης, τη μέχρι τώρα πορεία της αποδεικτικής διαδικασίας, την προοπτική να τελειώσει, την ανάγκη συνεκδίκασης των υποθέσεων, το νέο Ποινικό Κώδικα και τις επιπτώσεις του στη δίκη και γενικά κ.λπ. Ο Γιώργος Τσιάκαλος συνέχισε με μια έξοχη τοποθέτηση για το φασισμό, το ναζισμό, ιστορική αναδρομή στο Μακεδονικό, τα αίσχη που γίνονται ενάντια στους πρόσφυγες στον Έβρο κ.λπ. Ακολούθησε διάλογος, ερωτήσεις, τοποθετήσεις και δευτερολογίες. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι πρώτοι που άρχισαν να αποχωρούν, το έκαναν μετά τις 20:00, ενώ στις 21:30, όταν τελείωσε η εκδήλωση, παρέμενε ακόμη το μισό ακροατήριο. Ενθουσιώδεις και ενθαρρυντικές οι συμπεριφορές, ένθερμες και οι χειραψίες και τα πηγαδάκια στη συνέχεια, ενώ μια αλληλέγγυα μου έδωσε και ένα εργόχειρο δώρο μαζί με ένα προσωπικό σημείωμα για την κ. Μάγδα Φύσσα μιλώντας με συγκίνηση για αυτήν.

Η Πτολεμαΐδα, όπως και τον Σεπτέμβρη η Ορεστιάδα, υπήρξε για μένα μία απρόσμενη έκπληξη και ένα ανεκτίμητο μάθημα συγκροτημένης αισιοδοξίας απέναντι σε μία γενικευμένη και αναιτιολόγητη ηττοπάθεια που και αυτή αντί να μετριάζει τον σεχταρισμό, τον επαυξάνει. Εχουμε το δικαίωμα στην ελπίδα όταν εργαζόμαστε για τη βεβαιότητα που τη γεννάει. Σε μία περιοχή που δεν έχει ξαναγίνει κινηματική εκδήλωση τέτοιου είδους, που οι δυνάμεις του χώρους μας είναι ελάχιστες και που η τρομοκρατία των εθνικιστών απέναντι στο ντόπιο στοιχείο που περήφανα αρνείται να απεμπολήσει την ταυτότητά του προσπαθεί να αναβιώσει, πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με τους οργανωτές η «πλέον επιτυχημένη εκδήλωση στην ιστορία του κινήματος της περιοχής τα τελευταία χρόνια».

Όταν μάλιστα την ίδια ώρα λίγα χιλιόμετρα έξω από την Πτολεμαΐδα, σε ένα χωριό, η Χρυσή Αυγή παρουσίαζε  κυριολεκτικά «στη ζούλα» το ψηφοδέλτιο της περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας, κρυμμένη στο καφενείο ενός χωριού (Άρδασσα).

Ταλαιπωρήθηκα με το λεωφορείο, αλλά αν φανταζόμουν όλα αυτά ευχαρίστως θα πήγαινα και με τα πόδια.

4. Το επόμενο πρωινό ήταν ολόκληρο δικό μου, καθώς η πτήση της επιστροφής από Κοζάνη ήταν απόγευμα. Μια βόλτα στους δρόμους της Πτολεμαΐδας αποκάλυπτε ότι έχει πάψει πια να περιβάλλεται ψηλά από το κίτρινο δακτυλίδι του νέφους στον ουρανό της, πράγμα που, όπως μου εξήγησαν οι σύντροφοι, οφείλεται στην παύση δραστηριότητας πολλών μονάδων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας της Δ.Ε.Η, που έχει συντελέσει στη  μείωση των θέσεων εργασίας κατά 4.000 στην περιοχή. Πολλοί έχουν φύγει από την ευρύτερη περιοχή λόγω της υψηλής ανεργίας, ενώ όσοι έχουν αγροτική γη δοκιμάζουν καλλιέργειες σε αρωματικά φυτά, μήλα και ροδάκινα καθώς οι παραδοσιακές αγροτικές καλλιέργειες (δημητριακά, καπνά κλπ) έχουν εκλείψει.

Η πόλη της Πτολεμαΐδας δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε. Αν έλειπε μια μεγάλη πλατεία με ψηλά δέντρα («πάρκο» την ονομάζουν εκεί) και ορισμένες πεζοδρομήσεις, δεν θα έβλεπε κανείς τίποτε άλλο εκτός από τσιμέντο και άσφαλτο.

Παρατήρησα ότι ακόμη και το πρωί της Κυριακής όλα τα κεντρικά σημεία της Πτολεμαΐδας ήταν γεμάτα αφίσες για την εκδήλωση, οι οποίες δεν είχαν σκιστεί ή μουτζουρωθεί, δείγμα και αυτό επικράτησης, σε μια πόλη – καρδιά της αναγέννησης του εθνικισμού. Εντόπισα το πρακτορείο εφημερίδων, βρήκα το ΠΡΙΝ (παλιά συνήθεια) και το διάβασα. Δεν είχε γράψει τίποτε πριν την εκδήλωση, όπως και κανένα κινηματικό έντυπο της Αθήνας, δεν ξέρω αν θα γράψει μετά.

5. Στη συνέχεια ήπια καφέ με τον Σπύρο Κωνσταντινίδη, άλλον έναν από τους πρωτεργάτες της εκδήλωσης, της «Πρωτοβουλίας» και όχι μόνο. Ο Σπύρος ζει πολλά χρόνια στην Πτολεμαΐδα, ενώ έχει ενεργή δράση, αρχικά στο Κ.Κ.Ε. και μετά στο Ν.Α.Ρ. και την ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α., την οποία  τώρα  υπηρετεί μέσα από τη «Μετάβαση» και το «Σύγχρονο Κομμουνιστικό Σχέδιο». Η συζήτηση μαζί του ήταν, για εμένα, αφάνταστα αποκαλυπτική όχι μόνο για τα «παλιά», καθώς ο Σπύρος κουβαλά μέσα του τη μνήμη ολόκληρης της μεταπολίτευσης αλλά κυρίως όσον αφορά την κατάσταση στην περιοχή και τις κινηματικές της δυνατότητες.

Μου μίλησε για τις προοπτικές της «Αριστερής Συμπόρευσης για την Ανατροπή», όπως ονομάζεται η περιφερειακή κίνηση που θα συμμετάσχει στις αρχαιρεσίες για την περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, με επικεφαλής τον Στέφανο Πράσσο, πασίγνωστο στην περιοχή συνδικαλιστή της Δ.Ε.Η., που έδωσε και αυτός το παρόν στην εκδήλωση, Το ψηφοδέλτιό της είναι ιδιαίτερα διευρυμένο, καθώς δεν περιλαμβάνει μόνο τις δυνάμεις της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α που το συγκρότησε αρχικά, αλλά και υποψήφιους από τη ΛΑ.Ε. και το Αριστερό Ρεύμα, αντιεξουσιαστές, άλλες αριστερές δυνάμεις, το Κόκκινο Νήμα με τον Αλέξη Λιοσάτο υποψήφιο και αυτόν, και πολλούς νέους υποψηφίους από Φλώρινα και Καστοριά, ανάμεσα στους οποίους ο Βαγγέλης Διαμαντόπουλος, πρώην βουλευτής του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και πολλά πρώην μέλη του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και της δημοτικής κίνησης που είχε υποστηριχθεί από αυτόν στην Καστοριά.

Η διεύρυνση του ψηφοδελτίου σε συνδυασμό με τη μακροχρόνια αναγνωσιμότητα και συνεπή κινηματική δράση πολλών πολιτικά γηγενών (Πράσσος, Καρώνης στην Κοζάνη, Κωνσταντινίδης, Ακριτίδης, Καδόγλου στην Πτολεμαΐδα, Βασιλόπουλος στα Γρεβενά, Ασπράγκαθοι στην Κοζάνη, Τζώτζης και Αντωνιάδου στη Φλώρινα κ.λπ.) παρέχει όλες τις προϋποθέσεις για μια θετική εκλογική πορεία. Στις προηγούμενες εκλογές η κίνηση συμμετείχε με επικεφαλής τον Σπ. Κωνσταντινίδη το 2010 και τον Στ. Πράσσο το 2014 αλλά δεν κατόρθωσε να πάρει έδρα. Τώρα, με την απλή αναλογική αυτό θεωρείται βέβαιο και ίσως, εάν τα πράγματα πάνε καλά, οι έδρες να είναι δύο. Κυρίως όμως ένα θετικό αποτέλεσμα θα συμβάλλει στην εδραίωση και ισχυροποίηση του αντικαπιταλιστικού κινήματος και στην μαζική αντιμετώπιση των εθνικιστικών προκλήσεων.

 

Ειλικρινά θα έχω στραμμένη έντονα την προσοχή μου εκεί λόγω της προφανούς ιδιαιτερότητας της περιοχής και όλων αυτών των αισιόδοξων νέων.

Στο κίνημα η λύση, να έρχεται  απ’ τη Δύση; Μακάρι !

Η υγεία που απέπνεε η ενημέρωση αυτή σε συνδυασμό με την εξαιρετική συζήτηση που είχα με το Σπύρο με βοήθησε να αποδράσω από τα στενάχωρα των κεντρικών διαδικασιών και της Αθήνας και κυριολεκτικά να ανασάνω άλλον αέρα. Και είναι σπάνιο να συζητάς με έναν άνθρωπο, ο οποίος δεν μιλάει μόνο αλλά και ακούει τον συνομιλητή του και παρότι προέρχεται από διαφορετική συγκρότηση, να συμφωνείς σχεδόν στο σύνολο. Αυτό συμβαίνει όταν η κοινή λογική παραμερίζει τις σκοπιμότητες και επικρατεί, πράγμα που τελευταία μάλλον σπανίζει νοτιότερα της Πτολεμαϊδας.

Έφυγα με τις καλύτερες εντυπώσεις τόσο από την εκδήλωση, όσο και από την ενημέρωση για την κατάσταση εκεί. Αλλά ως συνήθως τα ωραία διαρκούν λίγο. Επιστροφή στην Αθήνα το απόγευμα, τα κεφάλια μέσα ! Από Δευτέρα πάλι…

6. Το επόμενο καθήκον για την Αντιφασιστική Πρωτοβουλία Πτολεμαΐδας και όχι μόνο, αναδείχθηκε από την ίδια την εκδήλωση:

Στις 21-5-2019 δικάζονται στο Εφετείο Κοζάνης 14 διαδηλωτές που είχαν συλληφθεί στις 20-9-2013 στην Κοζάνη στη διάρκεια πορείας, αντιφασιστικής διαδήλωσης – διαμαρτυρίας για την πρόσφατη τότε δολοφονία του Παύλου Φύσσα, η οποία είχε χτυπηθεί άγρια από τα ΜΑΤ και είχε καταλήξει στη σύλληψή τους. Κακοποιήθηκαν άγρια στη διάρκεια της κράτησής τους, παραπέμφθηκαν στη συνέχεια στο αυτόφωρο με όλες τις συνήθεις κατηγορίες των διαδηλωτών, αλλά ύστερα από πολύχρονη δίκη, με αναβολές και διακοπές, αθωώθηκαν παμψηφεί. Ωστόσο, ο Εισαγγελέας προσέβαλε την αθωωτική απόφαση και η δικάσιμος της έφεσης που άσκησε έχει οριστεί για τις 21-5-2019.

Η Αντιφασιστική Πρωτοβουλία Πτολεμαΐδας θα πάρει άμεσα πρωτοβουλίες συμπαράστασης στους 14 διωκόμενους με κινητοποίηση στην περιοχή. Και είμαι σίγουρος ότι και αυτή τη μάχη θα την δώσει με επιτυχία. Ας έχουμε και εμείς το νου μας.

Αθήνα, 22/4/2019

 

 

 

Η ενίσχυση της "Αντικαπιταλιστικής Ανατροπής στην Αττική" μπορεί να λειτουργήσει ως μήνυμα αντίστασης και σύγκρουσης με τις πολιτικές των μνημονιακών πολιτικών δυνάμεων, ως παρακαταθήκη για τους κοινωνικούς αγώνες που θα ξεσπάσουν την επόμενη περίοδο δηλώνει στο Kommon ο Στάθης Γκότσης μέλος της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ και μέλος του ΔΣ του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων.

 

 

 

Σταύρος Τομπάζος, Παγκόσμια Κρίση (2007-2017) και Σχήματα Αναπαραγωγής του Κεφαλαίου

Εκδόσεις Τόπος, Αθήνα 2019, σελ. 130, 12 €

Ανακοίνωση

Την μεγάλη Τετάρτη η Ε.Ε του ΕΔΣΝΑ καλείται να αποφασίσει την αύξηση της δυναμικότητας του ΕΜΑΚ Φυλής από τους 250.000 τόνους/χρόνο στους 450.000 τόνους/χρόνο (350.000 σύμμεικτα και 100.000 βιοαπόβλητα)!

Ήδη, με τις ποσότητες που επεξεργάζεται, σήμερα, το ΕΜΑΚ, η δυσοσμία πνίγει κυριολεκτικά ολόκληρη την περιοχή και φτάνει ως τη μέση της Αττικής οδού. Ιδιαίτερα οι κάτοικοι του δήμου Φυλής, της Πετρούπολης και του Καματερού σχεδόν κάθε μέρα πνίγονται από την δυσοσμία που βγαίνει από το ΕΜΑΚ και τον ΧΥΤΑ.

Το επιπλέον φορτίο 200.000 τόνων/χρόνο σύμμεικτων και οργανικών αποβλήτων, που σχεδιάζουν, θα κάνει τη ζωή των κατοίκων της Φυλής και γενικότερα της δυτικής Αττικής κυριολεκτικά αφόρητη.

Αλήθεια αυτή είναι η αποκεντρωμένη διαχείριση χωρίς φαραωνικά έργα που έλεγε η κ. Δούρου; Ο διπλασιασμός σχεδόν της δυναμικότητας του μεγαλύτερου εργοστασίου σύμμεικτων απορριμμάτων στην Ευρώπη που βρίσκεται μέσα στην μεγαλύτερη χωματερή του κόσμου λέγεται αποκεντρωμένη διαχείριση φιλική προς το περιβάλλον;

Η αύξηση της δυναμικότητας του ΕΜΑΚ Φυλής είναι εγκληματική ενέργεια σε βάρος των κατοίκων ολόκληρης της δυτικής Αθήνας – Αττικής και τους μόνους που εξυπηρετεί είναι τα μεγάλα εργολαβικά συμφέροντα που κερδοσκοπούν από το ΕΜΑΚ και λυμαίνονται τον ΕΔΣΝΑ.

Το ΔΥΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ καλεί τα μέλη της Ε.Ε του ΕΔΣΝΑ να πουν ΟΧΙ στην αύξηση της δυναμικότητας του ΕΜΑΚ. Με την παρουσία μας στην συνεδρίαση της Ε.Ε την Τετάρτη το μεσημέρι να μην επιτρέψουμε να παρθεί αυτή η καταδικαστική απόφαση για την δυτική Αθήνα.  Το μήνυμά μας είναι ξεκάθαρο:

Σταματήστε, αμέσως, τις διαδικασίες για την αύξηση της δυναμικότητας του ΕΜΑΚ Φυλής!

Κλείστε την εγκατάσταση της Φυλής και προωθήστε την περιβαλλοντική αποκατάσταση!

Δε θα πεθάνουμε εμείς, για να κερδοσκοπήσουν οι εργολάβοι των σκουπιδιών

ΔΥΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ

Συντονισμός φορέων, συλλογικοτήτων και πολιτών Δ. Αττικής - Δ. Αθήνας

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. - f/b: Xωματερή ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ

Φυλή 20/4/2019

Σελίδα 7 από 52

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ

Kommon

Θέλουμε να μιλήσουμε για τον κομμουνισμό της εποχής μας, την αναγκαία αλλά όχι δεδομένη προοπτική. Θέλουμε να μιλήσουμε ταυτόχρονα για την καθημερινή επιβίωση και τον αγώνα γι’ αυτήν.

ΛΙΣΤΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Εγγραφείτε στην λίστα επικοινωνίας μας για να είστε πάντα ενημερωμένοι.