Η Τουρκία επαναχαράσει τα σύνορα στη Μ. Ανατολή για να σώσει τα δικά της, του Lupo di mare

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Δευτέρα, 05 Φεβρουαρίου 2018 10:12 Συντάκτης:

 

 

 

Όλοι οι διεθνείς παράγοντες που έχουν εμπλακεί με τον ένα ή άλλο τρόπο στις εχθροπραξίες στη Συρία συμφωνούν ότι ο εμφύλιος πόλεμος που άρχισε τον Φεβρουάριο του 2011 είναι η μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση που χτύπησε την ανθρωπότητα μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο (με εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς, εκατομμύρια εκτοπισμένους πρόσφυγες και διαλυμένες κοινωνικές υποδομές).

 

Όλα όμως δείχνουν ότι επί του παρόντος οι ίδιοι διεθνείς παράγοντες και για διαφορετικούς λόγους ο καθένας, δεν ενδιαφέρονται να τελειώσει αυτή η διαμάχη περιπλέκοντας συνεχώς τα πράγματα.

 

Έτσι , οι συσχετισμοί δυνάμεων καθίστανται ακόμη πιο νεφελώδεις και πιο σύνθετοι και όλα οδηγούν στο ακόλουθο συμπέρασμα: ότι το μακρόπνοο διακύβευμα του εμφυλίου πολέμου στη Συρία δεν είναι η Συρία αλλά το πώς θα σχηματοποιηθεί το μεταπολεμικό status quo και τι θα συνεπάγεται για την οικονομική και στρατιωτική ισχύ των μεγάλων δυνάμεων και των περιφερειακών τους συμμάχων στη Μ. Ανατολή.

 

Ο Τζορτζ Όργουελ έχει περιγράψει με ακρίβεια την σημερινή κατάσταση που διαδραματίζεται στη Συρία στο μυθιστόρημά του 1984, που την προσδιορίζει σαν έναν κόσμο όπου η προπαγάνδα διαστρέφει την πραγματικότητα, μεταμορφώνει τον χθεσινό εχθρό σε σημερινό σύμμαχο και αποβλέπει στον απόλυτο έλεγχο της σκέψης των πολιτών.

 

Δύο από τις τρεις υπερδυνάμεις του 1984 βρίσκονται διαρκώς σε πόλεμο με την τρίτη, αλλά οι μεταξύ τους συμμαχίες αλλάζουν τακτικά.

 

Ο πόλεμος διεξάγεται πάντα σε απομακρυσμένες περιοχές, ώστε οι υπερδυνάμεις να μην υφίστανται ανθρώπινες και υλικές απώλειες μέσα στα σύνορα τους, η δε σκέψη των πολιτών χειραγωγείται μέσα από μια συνεχή προπαγάνδα.

 

Φίλε αναγνώστη, η αναγωγή είναι εύκολη. Η απομακρυσμένη περιοχή είναι η Συρία οι δε τρεις αντιμαχόμενες υπερδυνάμεις είναι η ΗΠΑ, η Ρωσία και η ΕΕ-Τουρκία.

 

Γιατί όμως έφτασε η κατάσταση εδώ και ποιους εξυπηρετεί ο πόλεμος στη Συρία; Ας πάρουμε τα γεγονότα με την σειρά.

 

Το πρώτο δεκαπενθήμερο του Δεκεμβρίου του 2017 δημοσιοποιήθηκε η νέα Αμερικανική Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας, το US National Security Strategy (NSS), που περιγράφει με κάθε λεπτομέρεια το «όραμα» του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για τον κόσμο και «τις παγκόσμιες στρατηγικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι ΗΠΑ».

 

Όπως αναμενόταν, ορίζει την Ρωσία και την Κίνα ως «αντιπάλους» οι οποίοι «ως κακόβουλοι παράγοντες προσπαθούν να υπονομεύσουν τις ΗΠΑ ως παγκόσμια δύναμη».
Παρουσιάζοντάς την επίσημα, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ υποστήριξε ότι «διαμορφώνονται με την νέα Αμερικανική Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας σημαντικά βήματα για να αντιμετωπισθούν οι νέες μορφές συγκρούσεων, όπως η οικονομική και πολιτική επιθετικότητα».

 

Βάσει το σχεδίου του, «οι ΗΠΑ θα ενδυναμώσουν την περιφερειακή τους συμμαχία, ώστε να αντιμετωπισθούν αυτές οι απειλές και η Αμερική να τεθεί και πάλι επικεφαλής». 

 

Με λίγα λόγια, το όραμα που περιγράφεται στην έκθεση είναι μια καταγραφή του τρόπου αποκατάστασης της αμερικανικής παγκόσμιας κυριαρχίας με χρήση στρατιωτικής ισχύος «αν απαιτηθεί».

 

Στο μεταξύ στις 30.01.2018 στο Σότσι, στο ρωσικό θέρετρο της Μαύρης Θάλασσας, με πρωτοβουλία της Μόσχας άρχισε το «Συνέδριο Συριακού Εθνικού Διαλόγου» με τη υποστήριξη της Τουρκίας και του Ιράν, ως συνεγγυητριών δυνάμεων της διαδικασίας που θεμελιώθηκε στην Αστάνα, στον απόηχο της παταγώδους αποτυχίας του ένατου γύρου των ενδοσυριακών διαπραγματεύσεων υπό την αιγίδα του ΟΗΕ και με την ηχηρή απουσία βασικών -εγχώριων και μη- πρωταγωνιστών της συριακής κρίσης.

 

Οι περίπου 1.500 συμμετέχοντες σύνεδροι που κατέφθαναν στο ρωσικό θέρετρο της Μαύρης Θάλασσας για το Συριακό ζήτημα διάβαζαν σε τεράστιες αφίσες που είχαν αναρτηθεί στο αεροδρόμιο του Σότσι το μήνυμα «Ειρήνη στον συριακό λαό». Βασική επιδίωξη των εκεί συμμετεχόντων ήταν η κατάρτιση ενός νέου συριακού συντάγματος (βάσει ενός ρωσικού προσχεδίου του 2016), με πρώτη πρόβλεψη τη διεξαγωγή βουλευτικών (όχι όμως και προεδρικών) εκλογών, μέχρι τα τέλη του 2018 στη ρημαγμένη από τον εμφύλιο και τις ξένες επεμβάσεις χώρα .

 

Η Σαουδαραβικής υποστήριξης «Επιτροπή Συριακών Διαπραγματεύσεων», που εκπροσωπεί τις κυριότερες αντιπολιτευόμενες οργανώσεις, αρνήθηκε να στείλει αντιπροσώπους. Το ίδιο αποφάσισαν και οι Κούρδοι της Συρίας, που βρίσκονται για δεύτερη εβδομάδα στο στόχαστρο της τουρκικής εισβολής στο καντόνι Αφρίν , στη βορειοδυτική Συρία.

 

 Τέλος, ΗΠΑ και Γαλλία έριξαν άκυρο, ανακοινώνοντας ότι «δεν θα συμμετάσχουν στο συνέδριο του Σότσι με το καθεστώς του παρατηρητή».

 

Η Άγκυρα έχοντας κύριο στρατηγικό στόχο την αποτροπή της δημιουργίας ενός Συριακού Κουρδιστάν στα σύνορά της, από τις 20 Ιανουαρίου 2018 ξεκίνησε νέα εισβολή από ξηράς και αέρος στο Συριακό έδαφος στο καντόνι του Αφρίν, με τον ανατριχιαστικό κωδικό «Κλάδος Ελαίας», μια κωδική ονομασία που θα το ζήλευε και το υπουργείο Αλήθειας του Όργουελ στο μυθιστόρημά του 1984, με στόχο την οριστική επίλυση αυτού του «προβλήματος».

 

Έτσι βρίσκεται σε εξέλιξη ένα ιδιότυπο ξεκαθάρισμα «λογαριασμών» μεταξύ δυο Νατοϊκών συμμάχων, των ΗΠΑ και της Τουρκίας.

 

Όλα δείχνουν ότι ΗΠΑ και Τουρκία αμφιταλαντεύονται επικίνδυνα μεταξύ της διατήρησης της συμμαχίας τους και μίας άμεσης στρατιωτικής αντιπαράθεσης στα δυτικά του Ευφράτη και όχι μόνο.

 

Αυτό ενισχύεται αφενός από την δήλωση του αρχηγού ΓΕΣ των ΗΠΑ, στρατηγού Τζόζεφ Βότελ, στο δίκτυο CNN όπου η Ουάσιγκτον όπως δήλωσε «ούτε καν εξετάζει» το ενδεχόμενο απομάκρυνσης των αμερικανικών στρατευμάτων από την Συριακή Μανμπίτζ, δυτικά του Ευφράτη και αφετέρου από την δήλωση της Άγκυρας, ότι η Μανμπίτζ (δηλαδή η περιοχή που ελέγχεται από τους αμερικανούς και κούρδους συμμάχους τους), «θα αποτελέσει τον επόμενο στόχο της στρατιωτικής της επιχείρησης στη βόρεια Συρία».

 

Μπερδεύοντας δε, κι άλλο το Συριακό «κουβάρι» ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου προειδοποίησε πριν από λίγες ημέρες – κατά το ταξίδι του προς την Μόσχα για μία ακόμη συνάντηση με τον Ρώσο πρόεδρο, ότι η χώρα του «δεν θα επιτρέψει» στην Τεχεράνη να μετατρέψει τον Λίβανο «σε ένα τεράστιο εργοστάσιο κατασκευής πυραύλων» ούτε «τις διαρκείς προσπάθειες του Ιράν να αποκτήσει μόνιμη στρατιωτική παρουσία στη Συρία».

 

Εντωμεταξύ κορυφαίο πολιτικό στέλεχος της Ρωσικής Δούμας και ρώσοι αναλυτές σε θέματα Μ. Ανατολής παρακολουθούν με προβληματισμό και σκεπτικισμό τους πολιτικό - στρατιωτικούς ελιγμούς της Άγκυρας στο Συριακό θέμα καθώς και την απόφαση της να μην εγκρίνει συμμετοχή Κούρδων στο ειρηνευτικό συνέδριο του Σότσι. Αυτούς δε τους προβληματισμούς τους διατυπώνουν και δημόσια. 

 

Έτσι έχουμε δηλώσεις στο πρακτορείο TASS του πρόεδρου της Επιτροπής Άμυνας της Ρωσικής Δούμας Βλαντίμιρ Σαμάνοφ. Αυτός, αναφερόμενος στην Τουρκική πολεμική επιχείρηση, δήλωσε ότι η επιχείρηση «μπορεί να προκαλέσει ορισμένες δυσκολίες στην έναρξη του ενδοσυριακού διαλόγου» χαρακτηρίζοντας τα όσα συμβαίνουν ένα «οδυνηρό θέμα».

 

Υπογράμμισε επίσης ότι η Μόσχα «έχει προβεί σε όλες τις δυνατές πολιτικές και διπλωματικές πρωτοβουλίες (σε σχέση με τα πολεμικά σχέδια της Άγκυρας) και φυσικά θα υπάρξει συνέχεια μετά από όλα αυτά».

 

Ποια όμως θα είναι η συνέχεια αυτή, είναι κάτι το οποίο προβληματίζει όπως φαίνεται σοβαρά την Μόσχα, αφού όπως είπε, «γι' αυτό είναι δύσκολο να μιλήσει κανείς, επειδή αυτό ήταν ένα ανεπιθύμητο προηγούμενο παραμονές του προγραμματισμένου ειρηνευτικού συνεδρίου για τη Συρία».

 

Ωστόσο, οι ίδιοι προβληματισμοί απασχολούν και διάφορους Ρώσους ειδικούς αναλυτές σε θέματα Μ. Ανατολής, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και ο διευθυντής του ερευνητικού κέντρου για την Μ. Ανατολή και τον Καύκασο Στανισλάβ Ταράσοφ, ο οποίος δεν αποκλείει την εμπλοκή της Τουρκίας σε ένα παρατεταμένο πόλεμο, ούτε ακόμα και την ανατροπή του Ερντογάν με πραξικόπημα εντός της Τουρκίας.

 

Ο Στανισλάβ Ταράσοφ είναι πεπεισμένος ότι ο Ερντογάν ξεκίνησε ένα δύσκολο παιγνίδι, χωρίς να αποκλείει το ενδεχόμενο οι Κούρδοι να προβάλλουν σθεναρή αντίσταση και να πάρουν την πρωτοβουλία στα χέρια τους.

 

Με δηλώσεις του στην εφημερίδα Vzgliad εκτιμά ότι ο τουρκικός στρατός ενδέχεται να έχει μεγάλες απώλειες στη Συρία καθώς οι αμερικανοί έχουν εκπαιδεύσει άριστα τους Κούρδους για μιας τέτοιας έκτασης επίθεση.

 

Ο ρώσος αναλυτής σε θέματα Μ. Ανατολής συνεχίζοντας δηλώνει ότι «δημιουργείται η αίσθηση ότι οι Αμερικανοί υπονομεύουν τον Ερντογάν οδηγώντας τον σε μοιραία έκβαση για να τον εμπλέξουν σε πόλεμο». Εκτιμά ότι «δεν θα είναι μια επιχείρηση που θα διαρκέσει μια ημέρα» όπως και ότι «θα υπάρξουν μεγάλες απώλειες». «Φοβάμαι πραξικόπημα μέσα στην ίδια την Τουρκία», λέει ο Ταράσοφ.

 

Πού στηρίζει τους φόβους του ο ρώσος αναλυτής;

 

«Ο Ερντογάν παίζει ένα εξαιρετικά δύσκολο παιχνίδι» υποστηρίζει ο Ταράσοφ και προσθέτει «ερχόμενος σε αντιπαράθεση με τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και την ΕΕ και μη έχοντας συμφωνήσει πλήρως με το Ιράν και την Ρωσία, αυτοί οι φιλόδοξοι τακτικοί του ελιγμοί μπορούν να καταρρεύσουν, μετά από τις συγκρούσεις με τα ένοπλα κουρδικά τμήματα, τα οποία όπως επεσήμαιναν και ρώσοι στρατιωτικοί είναι πολύ ικανά κατά την διεξαγωγή της μάχης».

 

Συνεχίζοντας ο Ταράσοφ υπογράμμισε ότι οι πενιχρές επιτυχίες κατά την πρώτη τουρκική εισβολή στη Συρία με την επιχείρηση «Ασπίδα του Ευφράτη» δεν ανέδειξαν την επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα του τουρκικού στρατού. Παραδέχεται ότι «είναι νωρίς προς το παρόν να βγουν συμπεράσματα», αλλά όπως λέει «είναι γεγονός ότι η Τουρκία η οποία μέχρι πρόσφατα σήκωνε τις σημαίες του νεοοθωμανισμού, αυτή τη στιγμή αντιμετωπίζει συγκρούσεις όχι μόνο κοντά στα σύνορα της, αλλά βρίσκεται ενώπιον της απειλής να χάσει την εδαφική της ακεραιότητα. Αν αυτό συμβεί -πιστεύει ο Ταράσοφ- αυτή θα είναι η δεύτερη γεωπολιτική καταστροφή μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης».

 

Ο ίδιος μάλιστα θεωρεί ότι η στρατιωτική επιχείρηση «Κλάδος Ελαίας» είναι πολιτικό λάθος του Ερντογάν, που δείχνει απειρία στο επίπεδο κρατικής ηγεσίας. Αναφερόμενος μάλιστα γενικά στον τρόπο που ενεργεί η τουρκική ηγεσία ο Ταράσοφ λέει ότι «αυτό είναι ένα αίνιγμα για όλους τους ερευνητές της Μ. Ανατολής» και αυτό γιατί «σε αντίθεση με τις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες, η Τουρκία είναι μια σχετικά ανοιχτή χώρα, ενσωματωμένη στη Δύση. Θα έλεγε κανείς ότι θα διέθεταν εμπειρογνώμονες που καταλαβαίνουν καλά αυτή την περιοχή. Όμως πραγματοποιούν ασυγχώρητα λάθη. Είναι ακατανόητο γιατί οι Αμερικανοί υπονομεύουν κατ' αυτόν τον τρόπο τον εταίρο τους στο ΝΑΤΟ. Η Ουάσιγκτον συνεχίζει τα σενάρια της αραβικής άνοιξης, οδεύοντας ανοιχτά σε τμηματοποίηση της Τουρκίας, όπως έκαναν στο παρελθόν με το Ιράκ και τη Λιβύη. Πολύ περισσότερο που με τις πλάτες των Κούρδων μπορούν να διεισδύσουν στο Ιράν. Μπορεί κανείς να δει με πολλές διαφορετικές προσεγγίσεις τις ενέργειες των Αμερικανών σ’ αυτή την περιοχή. Αλλά δεν μπορεί να μην τους αναγνωρίσει ότι οι ενέργειες τους έχουν λογική σειρά», καταλήγει ο Ρώσος αναλυτής σε θέματα Μ. Ανατολής .

 

Φίλε αναγνώστη, μέσα από την συνεκτίμηση όλων των παραπάνω που έχουν παρουσιαστεί προκύπτει αβίαστα ως κεντρικό συμπέρασμα, ότι μάχη του Αφρίν δεν είναι μόνον μια απλή ένοπλη σύγκρουση μεταξύ Τούρκων και Κούρδων με έπαθλο τα περίπου 136 τετραγωνικά χιλιόμετρα του συριακού εδάφους. Είναι μια αποφασιστική στιγμή που θα κρίνει το ενδεχόμενο να επαναχαραχθούν τα σύνορα στη Μ. Ανατολή σε ζώνες αμερικανικής και ρωσικής επιρροής.

 

 

 

 

 

Κάντε κλικ στο όνομα του αρθρογράφου για να διαβάσετε όλα τα άρθρα του.

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ

Kommon

Θέλουμε να μιλήσουμε για τον κομμουνισμό της εποχής μας, την αναγκαία αλλά όχι δεδομένη προοπτική. Θέλουμε να μιλήσουμε ταυτόχρονα για την καθημερινή επιβίωση και τον αγώνα γι’ αυτήν.

ΛΙΣΤΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Εγγραφείτε στην λίστα επικοινωνίας μας για να είστε πάντα ενημερωμένοι.