Η συμφωνία του Άαχεν, του Lupo di mare .

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Σάββατο, 26 Ιανουαρίου 2019 10:45 Συντάκτης:

 

Στις 22 Ιανουαρίου του 1963  δύο άσπονδοι εχθροί και αντίπαλοι στα πεδία των μαχών του 1ου και 2ου παγκόσμιου πολέμου θέλησαν να ανοίξουν μια νέα σελίδα στις σχέσεις τους . Ήταν η περίοδος που ο στρατηγός Ντε Γγκωλ και ο Κόνραντ Αντενάουερ υπέγραφαν τη Συνθήκη των Ηλυσίων .

Επρόκειτο για μια εξαιρετικά  δύσκολη εποχή όπου ο ενθουσιασμός τότε για την υπογραφείσα συμφωνία  ήταν μάλλον περιορισμένος . Από γερμανικής πλευράς εγείρονταν η υποψία ότι ο πρόεδρος Ντε Γκωλ ήθελε να αποσπάσει τη νεαρή τότε Ομοσπονδιακή Γερμανία από το άρμα των ΗΠΑ . Γι αυτό η τότε  γερμανική βουλή , στο προοίμιο της Συνθήκης , συμπεριέλαβε ρητή αναφορά στη σταθερή προσήλωση της χώρας στη φιλία της με τις ΗΠΑ και τη Μ. Βρετανία . Μια αναφορά που εξόργισε μεν τον γάλλο πρόεδρο , αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε στο να παραμείνει αταλάντευτα προσηλωμένος στη γραμμή του «να ενταφιάσει οριστικά την ιστορική εχθρότητα» .

Ακριβώς 56 χρόνια μετά , οι Εμανουέλ Μακρόν και Άγκελα Μέρκελ, επικαιροποίησαν  την γαλλογερμανική σχέση , με την νέα συνθήκη που υπόγραψαν στο Άαχεν , την ώρα που στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα ακούγονται  ολοένα και περισσότεροι τριγμοί .

Οι συμβολισμοί είναι ισχυροί , αλλά το τι επί της ουσίας επιτυγχάνεται μένει να απαντηθεί .

Ακόμα και σε σημειολογικό επίπεδο , οι μετατοπίσεις είναι εμφανείς . Ο τόπος υπογραφής του συμφώνου μεταφέρεται από το Παρίσι (την καρδιά της Δημοκρατικής Γαλλίας) στο Άαχεν στην πόλη εκείνη (γνωστή στα γαλλικά ως Αιξ-λα-Σαπέλ) όπου θεμελιώθηκε η γερμανόφωνη αυτοκρατορία του Καρλομάγνου .

Την εποχή των Ντε Γκωλ και Άντεναουερ , η μεν Δυτική Γερμανία ήταν μία χώρα υπό κατοχή , η δε Γαλλία , που είχε μόλις απολέσει την αποικιακή της αυτοκρατορία εξακολουθούσε να κινείται και να  συμπεριφέρεται με την λογική μεγάλης δύναμης που διεκδικούσε τον δικό της χώρο , ακόμη και έναντι του υπερατλαντικού της συμμάχου .

Σήμερα το τοπίο είναι ολότελα διαφορετικό . Ο συσχετισμός ισχύος μεταξύ Γερμανίας και Γαλλίας έχει μεταβληθεί και το ισχνό ευρωπαϊκό πλαίσιο του 1963 έχει δώσει τη θέση του σε ένα πανίσχυρο γραφειοκρατικό μηχανισμό από τον οποίο (όπως συνειδητοποιούν οι Βρετανοί) η έξοδος είναι εξαιρετικά δύσκολη και πολύπλοκη .

Η Συνθήκη του Άαχεν , μεταξύ πολλών προβλέπει και θεσμοθετεί :

1) Την υπάρχουσα πρακτική σύμφωνα με την οποία οι δύο χώρες συντονίζουν τις θέσεις τους πριν από Συνόδους Κορυφής , ώστε να υπάρχουν «τακτικές διαβουλεύσεις σε όλα τα επίπεδα πριν από σημαντικές ευρωπαϊκές συναντήσεις και να επιδιωχθεί η διαμόρφωση κοινών θέσεων, καθώς και να υπάρχουν κοινά ανακοινωθέντα από τους υπουργούς τους».

2)Την συνέχιση των συναντήσεων κορυφής και μεταξύ υπουργών , όπως προβλέπονταν και στη Συνθήκη των Ηλυσίων . Το νέο είναι μια συμφωνία σε επίπεδο κοινοβουλίων που προβλέπει «κοινοβουλευτική συνέλευση» μεταξύ των δύο χωρών . Θα συμμετέχουν 50 βουλευτές από τη γερμανική βουλή και ισάριθμοι από την Γαλλική Εθνοσυνέλευση και θα συνεδριάζουν δύο φορές το χρόνο . Η πρώτη συνεδρίαση θα γίνει πιθανότατα τον ερχόμενο Φεβρουάριο .

3)Την προσέγγιση των δύο χωρών στον τομέα της άμυνας που θα  αποτελεί συμβολή στην δημιουργία , μακροπρόθεσμα , ενός ευρωπαϊκού στρατού , εστιάζοντας ειδικότερα στην ανάπτυξη μίας «κοινής στρατιωτικής κουλτούρας και μίας κοινής βιομηχανίας όπλων».

4) Τον εναρμονισμό των εμπορικών δίκαιων των δύο χωρών και τον συντονισμό μέτρων οικονομικής πολιτικής.

5)Επιδιώκει την ταχεία ανάληψη μέτρων που αφορούν το κλίμα, το περιβάλλον, την υγεία και τη βιώσιμη ανάπτυξη.

6)Προσδοκά στενότερες σχέσεις μεταξύ των δύο λαών στην εκπαίδευση και την έρευνα , με την αμοιβαία αναγνώριση πτυχίων και επαγγελματικών δικαιωμάτων , ενθαρρύνοντας τους πολίτες της μιας χώρας να μαθαίνουν τη γλώσσα της άλλης .

Σε κάθε περίπτωση, το Σύμφωνο του Άαχεν προσπαθεί να μεταθέσει τη συζήτηση στο πεδίο της συνεργασίας στην αμυντική και εξωτερική πολιτική , με προσπάθεια προβολής μιας εικόνας "γαλλογερμανικού διευθυντηρίου” εντός μιας Ε.Ε. πολλαπλών ταχυτήτων.

Το ερώτημα , όμως , είναι εάν η νέα συνθήκη θα είναι μια σθεναρή απάντηση προς όσους θέλουν να υπονομεύσουν την περαιτέρω ενοποίηση της Ευρώπης , ή είναι ένα βήμα προς μια Ευρώπη πολλών ταχυτήτων , όπου οι δυο ισχυρές χώρες θα συνεννοούνται μεταξύ τους και οι υπόλοιπες θα αναγκάζονται να προσαρμόζονται .

Η απάντηση θα κριθεί από το πόσο ουσιαστική θα είναι η συνεργασία Γαλλίας – Γερμανίας . Δηλαδή στο κατά πόσο αυτές οι δύο χώρες θα θελήσουν να συμβάλλουν στην παραγωγή ενός αξιόπιστου και αποτελεσματικού πλαισίου για την εξέλιξη του συνόλου της Ε.Ε. , και κατά πόσο οι υπόλοιπες χώρες θα θέλουν να ενταχθούν σε αυτόν τον , εκ των πραγμάτων , νέο «ισχυρό πυρήνα» της Ευρωζώνης .

Όλα αυτά συμβαίνουν  την ώρα που μέσα στην ΕΕ και την περιφέρεια της :

1)Η  Βρετανία αποχωρεί από την ΕΕ …

2)Οι κυβερνήσεις Ιταλίας ,Ουγγαρίας και Πολωνίας αντιτίθενται στην εφαρμογή κοινών ευρωπαϊκών πολιτικών …

3)Η Τουρκία του Ερντογάν επιθυμώντας να διαδραματίσει ρόλο περιφερειακής δύναμης , φλερτάρει με την Ρωσία εισπράττοντας από αυτή αγωγό μεταφοράς φυσικού αερίου για τις εγχώριες ανάγκες της , κατασκευή πυρηνικού εργοστάσιου παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και οπλικά συστήματα υψηλής τεχνολογίας για την αντιαεροπορική της προστασία  …

4)Όπου ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στο Βερολίνο ,  Richard Grenell , απευθύνει απειλητική επιστολή ( προς όλες τις κατασκευαστικές εταιρείες ) με θέμα την πιθανή επιβολή κυρώσεων για την συμμετοχή τους στο έργο κατασκευής στη Βαλτική του υποθαλάσσιου αγωγού Nord Stream 2 . Δηλαδή του δεύτερου υποθαλάσσιου Ρώσο-Ευρωπαϊκού αγωγού , που θα διπλασιάσει σε όγκο την παροχή – εφοδιασμό των χωρών της ΕΕ με Ρωσικό φυσικό αέριο …

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, γεωπολιτικής αστάθειας , που διακυβεύονται από μέρους υπερδυνάμεων τεράστια οικονομικά συμφέροντα , υπογράφηκε η συμφωνία του Άαχεν . Μια αστάθεια που μοιραία θα συνοδευτεί από όργιο ενδοοικογενειακής  βίας … με απρόβλεπτες επιπτώσεις για την ζωή , την ασφάλεια και το μέλλον εκατομμυρίων πολιτών της ευρωπαϊκής ηπείρου .

                                                                       

 

Κάντε κλικ στο όνομα του αρθρογράφου για να διαβάσετε όλα τα άρθρα του.

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ

Kommon

Θέλουμε να μιλήσουμε για τον κομμουνισμό της εποχής μας, την αναγκαία αλλά όχι δεδομένη προοπτική. Θέλουμε να μιλήσουμε ταυτόχρονα για την καθημερινή επιβίωση και τον αγώνα γι’ αυτήν.

ΛΙΣΤΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Εγγραφείτε στην λίστα επικοινωνίας μας για να είστε πάντα ενημερωμένοι.