KOMMON

 

Ο Ερίκ Βυϊγιάρ αφηγείται σε λογοτεχνικό ύφος ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα κατά πληθυσμών στη διάρκεια του 19ου αιώνα. Στη βέλγικη αποικία του Κονγκό, οι άποικοι τιμωρούσαν τους ιθαγενείς κόβοντάς τους τα χέρια αν δε συμμορφώνονταν με τις απαιτήσεις παραγωγής καουτσούκ του βασιλιά Λεοπόλδου Β’. Από τα χρυσοποίκιλτα σαλόνια της Ευρώπης όπου οι «πολιτισμένοι» ηγέτες κάνουν τη μοιρασιά του κόσμου βρίσκεται ο αναγνώστης στους τόπους των ιθαγενών της Αφρικής, όπου η μοιρασιά ξεφεύγει από τις νοητές γραμμές στους χάρτες και επιβάλλεται δια της πιο αποτρόπαιας βίας. Εκεί εντοπίζονται οι απαρχές του ελεύθερου εμπορίου, όσο οι Ευρωπαίοι αναζητούσαν τις καταβολές του Νείλου, ανακάλυπταν και εκμεταλλεύονταν τον πλούτο των εθνών υποδουλώνοντας τους λαούς που συναντούσαν στο δρόμο τους. Ιχνηλατώντας την περίοδο της αποικιοκρατίας, σκιαγραφείται η αφετηρία του σύγχρονου κόσμου, η «αφετηρία της δικής μας νεωτερικότητας».

Ο Βυϊγιάρ περιγράφει με τον πλέον παραστατικό τρόπο τις βάσεις όπου χτίστηκε ο σύγχρονος κόσμος, τις πηγές του πλούτου που έρρεε στην ευρωπαϊκή αγορά στα πρώτα βήματα των καπιταλιστικών κοινωνιών και τον ειδεχθή τρόπο κατά τον οποίο ο πλούτος αυτός αποσπώντο. Την εποχή όπου στην Ευρώπη εξυμνούταν το ελεύθερο εμπόριο και το «αόρατο χέρι της αγοράς», στην Αφρική οι ιθαγενείς λαοί υποδουλώνονταν και ακρωτηριάζονταν για παραδειγματισμό. Αυτό που ο συγγραφέας δεν παραλείπει να καταδείξει ακόμα, είναι πως οι απόγονοι αξιωματούχων και αριστοκρατών που βρίσκονταν στα σαλόνια τότε, σήμερα κατέχουν διοικητικές θέσεις και τίτλους σε κολοσσιαίες επιχείρησεις και ιδρύματα.

Η πολιτική ορθότητα έμεινε στο κατώφλι τους, ουδέποτε διέρρηξε ή έστω αμφισβήτησε τη συνέχεια του σημερινού τρόπου παραγωγής…

 

Η νεανική περίοδος του Μαρξ, η περίοδος κατά την οποία συγκρότησε τις απόψεις του, έχει γίνει αντικείμενο πολλών μελετών στη διεθνή και εγχώρια φιλολογία. Στις μελέτες αυτές δίνεται συνήθως έμφαση στη μετάβαση του Μαρξ από την ιδεαλιστική διαλεκτική του Χέγκελ στη δική του υλιστική διαλεκτική μέσω του Φόιερμπαχ. Με τον τρόπο αυτό ο Μαρξ μπόρεσε να αντιληφθεί τη θεμελίωση των ιδεών και των θεσμών στην υλική, οικονομική ζωή, αποκτώντας έτσι την κατάλληλη μέθοδο για τις μετέπειτα έρευνές του που τον οδήγησαν στη συγγραφή του Κεφαλαίου.

 

Ο Κομουνιστικός Συντονισμός ενώνει την φωνή και τις δυνάμεις του με τους εργαζόμενους και τα σωματεία τους στο χώρο της υγείας που διεκδικούν:

 

Συντονισμός Διαλόγου και Δράσης Κομμουνιστικών Δυνάμεων

Επιτροπή Εκπαιδευτικών

 

Δίκτυο Εργαζομένων στους ΟΤΑ

 

Η ζωτικότητα και η αντοχή μιας κοινωνίας φαίνεται, ανάμεσα στα άλλα, από την ικανότητά της να αντιμετωπίσει με επιτυχία μια ξαφνική κρίση, να αποκριθεί σε προκλήσεις που κανείς δεν έχει προβλέψει αλλά πάντα υπάρχει το ενδεχόμενο να συμβούν. Από αυτή την άποψη η παγκόσμια πανδημία του κορονοϊού ήρθε για να αποκαλύψει εκ νέου τη γύμνια των γερασμένων καπιταλιστικών κοινωνιών, την αυξανόμενη αδυναμία τους να μεριμνήσουν εκ των προτέρων για οποιαδήποτε σοβαρή δοκιμασία και να αντιδράσουν γρήγορα και αποτελεσματικά όταν ξεσπάσει. Οι φρικιαστικές εικόνες από την Ιταλία πρώτα και τις άλλες χώρες που σήμερα ακολουθούν –Ισπανία, Γαλλία, κ.ά.– με τα διαλυμένα νοσοκομεία και τα εκατοντάδες φέρετρα, δεν ήταν μόνο μια γροθιά στο στομάχι του απλού κόσμου, αλλά και μια ταφόπλακα για τις επίσημες κυβερνήσεις και τις πολιτικές τους.

 

Ή, Ποιον βολεύει το «Όλοι μαζί τα φάγαμε»;

 

 

…και η επερχόμενη κοινωνική σύγκρουση  

 

Να δούμε άμεσα και συνολικά τον πρωτογενή τομέα!

 

Ασφαλώς, το νούμερο ένα θέμα στις καθημερινές συζητήσεις μας δεν είναι άλλο από αυτό του covid-19. Ιατρικές, κοινωνικές, θρησκευτικές, πολιτικές, φιλοσοφικές αναλύσεις δίνουν και παίρνουν σε τηλεφωνικές συνδιαλέξεις, στην τηλεόραση και το ράδιο, σε εφημερίδες και μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Θα σταθούμε μόνο σε δύο από τις απόψεις που διατυπώνονται. Τη μία θα την χαρακτηρίζαμε θρησκευτική και την άλλη  ηθικού χαρακτήρα. Η μεν πρώτη αποδίδει την επιδημία σε θεϊκή τιμωρία, η δε δεύτερη αποδίδει την πανδημία στην άπληστη φύση του ανθρώπου. Επιλέξαμε αυτές τις δύο απόψεις γιατί έχουν ένα κοινό παρονομαστή: και οι δυο απόψεις εισάγουν το τιμωρητικό στοιχείο.

Σελίδα 9 από 159

Kommon

Θέλουμε να μιλήσουμε για τον κομμουνισμό της εποχής μας, την αναγκαία αλλά όχι δεδομένη προοπτική. Θέλουμε να μιλήσουμε ταυτόχρονα για την καθημερινή επιβίωση και τον αγώνα γι’ αυτήν.

ΛΙΣΤΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Εγγραφείτε στην λίστα επικοινωνίας μας για να είστε πάντα ενημερωμένοι.