Το όνομα μιας χώρας ή ενός ανθρώπου που έκανε το χρέος του

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Κυριακή, 13 Σεπτεμβρίου 2015 13:29 Συντάκτης:

 

Στη μεξικάνικη οροσειρά του Ναγιαρίτ υπήρχε μια κοινότητα που δεν είχε όνομα. Αιώνες τώρα οι Ινδιάνοι Ουιτσόλ προσπαθούσαν να βρουν ένα όνομα για την κοινότητά τους. Ο Κάρλος Γκονσάλες το βρήκε τελείως τυχαία.

 

Είχε πάει στην πόλη Τεπίκ να αγοράσει σπόρους και να επισκεφθεί τους συγγενείς του. Περνώντας από ένα σκουπιδότοπο, μάζεψε ένα πεταμένο βιβλίο. Ο Κάρλος είχε μάθει να διαβάζει τη γλώσσα της Καστίλης πριν από πολλά χρόνια, και τα κατάφερνε κουτσά στραβά. Κάθισε σε μια σκιά και άρχισε να αποκρυπτογραφεί τις σελίδες. Το βιβλίο μιλούσε για μια χώρα με ένα παράξενο όνομα, η οποία ο Κάρλος δεν ήξερε πού βρισκόταν, αλλά σίγουρα ήταν πολύ μακριά από το Μεξικό, και μιλούσε για μια ιστορία που συνέβη πριν από μερικά χρόνια.

 

Στην επιστροφή, ανεβαίνοντας στο βουνό, ο Κάρλος συνέχισε να διαβάζει. Δεν μπορούσε να ξεκολλήσειτα μάτια του από εκείνες τις γεμάτες φρίκη και θάρρος σελίδες. Το κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας ήταν ένα άνδρας που είχε κάνει το καθήκον του. Φτάνοντας στο χωριό, ο Κάρλος τους ανήγγειλε χαρούμενος.

 

«Επιτέλους έχουμε όνομα!»

 

Και τους διάβασε το βιβλίο μεγαλόφωνα. Η συλλαβιστή του ανάγνωση κράτησε σχεδόν μια εβδομάδα. Έπειτα, οι εκατόν πενήντα οικογένειες ψήφισαν. Όλοι τους ήταν σύμφωνοι. Το βάπτισμα επισφραγίστηκε με χορούς και τραγούδια.

 

Τώρα έχουν όνομα. Η κοινότητά τους πήρε το όνομα ενός άξιου ανθρώπου, που όταν ήρθε η ώρα, ήξερε τι έπρεπε να διαλέξει ανάμεσα στην προδοσία και το θάνατο.

 

«Πάω στο Σαλβαδόρ Αγιέντε» λένε τώρα οι διαβάτες.

 

Εδουάρδο Γκαλεάνο, Ο Αιώνας του Ανέμου

 

 

 

Κάντε κλικ στο όνομα του αρθρογράφου για να διαβάσετε όλα τα άρθρα του.

Kommon

Θέλουμε να μιλήσουμε για τον κομμουνισμό της εποχής μας, την αναγκαία αλλά όχι δεδομένη προοπτική. Θέλουμε να μιλήσουμε ταυτόχρονα για την καθημερινή επιβίωση και τον αγώνα γι’ αυτήν.

ΛΙΣΤΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Εγγραφείτε στην λίστα επικοινωνίας μας για να είστε πάντα ενημερωμένοι.