Στις μεγάλες ελεγκτικές ο έλεγχος των οφειλών του Δημοσίου;

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τρίτη, 12 Σεπτεμβρίου 2017 23:00 Συντάκτης:

 

Εν όψει του νέου Μνημονίου που θα συνάψει η Ελλάδα με το ΔΝΤ, ο πρωθυπουργός σε συνεργασία με τον Υπουργό Οικονομικών έστειλαν στις 12 Ιουλίου επιστολή προς το Ταμείο με την οποία αναλαμβάνουν συγκεκριμένες δεσμεύσεις, τις οποίες θα υλοποιήσει η Κυβέρνηση προκειμένου να συμμετάσχει το ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα.

Η επιστολή, την οποία υπογράφει επίσης κι ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, Γ. Στουρνάρας (μάλλον ως ο άνθρωπος του ΔΝΤ στην Αθήνα), αποκαλύφθηκε από την εφημερίδα Καθημερινή.

Μεταξύ των 21 δεσμεύσεων περιλαμβάνεται και ο διορισμός ...ανεξάρτητων ελεγκτών για την εκκαθάριση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα.

Το ερώτημα που τίθεται είναι εάν πρόκειται για μία μεμονωμένη περίπτωση μεταβίβασης του ελέγχου δαπανών, εάν αποτελεί «πρόβα» για μελλοντική μεταβίβαση της αρμοδιότητας σε ιδιωτικές ελεγκτικές εταιρίες και κατά πόσο αυτή η λογική είναι αποδοτική.

Η απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα σχετίζεται με τη πορεία των δημοσιονομικών θεμάτων τα τελευταία χρόνια και κυρίως με την έλλειψη ταμιακής ρευστότητας του κράτους για να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις που έχει προς τρίτους. Επιβλήθηκε (και σωστά μέχρι ένα σημείο) η παρακολούθηση των οφειλών του Δημοσίου προς τρίτους μέσω μητρώου δεσμεύσεων και έγινε προσπάθεια να περιοριστούν οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του.

Το «σωστά μέχρι ένα σημείο» έχει την έννοια πως αφενός δημιουργούνται οφειλές που εξυπηρετούν «μεγάλα» ή «μικρά» επιχειρηματικά συμφέροντα, ενώ την ίδια στιγμή μειώνονται οι κοινωνικές δαπάνες.

Έχει αξία να αναφερθούν λίγα τεχνικά στοιχεία για την όλη διαδικασία: ο έλεγχος των δημοσίων δαπανών έχει ανατεθεί αφενός στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους (ΓΛΚ) και αφετέρου στο Ελεγκτικό Συνέδριο. Το μεν ΓΛΚ μέχρι 31/12/2016 ασκούσε έλεγχο νομιμότητας και κανονικότητας της δαπάνης, οι υπηρεσίες του οποίου ως ανεξάρτητες του ελεγχόμενου φορέα  και υπαγόμενες στον υπουργό Οικονομικών, διέθεταν τα εχέγγυα της αμεροληψίας του διενεργούμενου ελέγχου. Ο έλεγχος αυτός συμπληρώνονταν και από επιτόπιο έλεγχο που ασκούσε η Γενική Διεύθυνση Δημοσιονομικών Ελέγχων (ΓΔΔΕ).

Την ίδια στιγμή η 26η Δ/νση του ΓΛΚ παρακολουθούσε την εξέλιξη των πληρωμών των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων με αποτέλεσμα τη μείωση του μέσου χρόνου πληρωμής των πιστωτών σε 40-45 ημέρες (δείκτης ΚΡΙ). 

Προσπάθειες να ανατεθεί  ο έλεγχος των δημοσίων δαπανών σε τρίτους έγιναν τα αμέσως προηγούμενα χρόνια με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον ΕΟΠΥΥ. Στη περίπτωση εκείνη ανατέθηκε ο έλεγχος σε ιδιώτες - ελεγκτές των υποβαλλόμενων λογαριασμών, με επιβάρυνση των ιδιωτών και στη συνέχεια διαβιβάζονταν τα έγγραφα στις αρμόδιες οικονομικές υπηρεσίες του κάθε οργανισμού για τη πληρωμή τους. Αποτέλεσμα της όλης διαδικασίας ήταν οι μεν ιδιώτες επιχειρηματίες να «συναλλάσσονται» με τις ιδιωτικές ελεγκτικές εταιρίες προκειμένου να εκκαθαρίζονται γρήγορα οι απαιτήσεις τους, οι δε ελεγκτικές να πληρώνονται αδρά για τις υπηρεσίες (μεγάλη …μπίζνα).

Το επιχείρημα για την ανάθεση σε ιδιώτες είναι πως η διόγκωση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του κράτους προς τρίτους έχει να κάνει με την αδυναμία ή ανεπάρκεια των ελεγκτικών μηχανισμών να ανταποκριθούν. Αυτό είναι πλήρως ανακριβές και η όποια καθυστέρηση στην εξόφληση οφειλών εκ μέρους του κράτους οφειλόταν κατά κύριο λόγο στην έλλειψη ρευστότητας.

Είναι σαφές δε πως οι ιδιώτες-ελεγκτές (μεγάλες ελεγκτικές εταιρίες) δεν διαθέτουν την απαιτούμενη τεχνογνωσία, ενώ βασικός τους στόχος είναι η «συναλλαγή» με τις ιδιωτικές επιχειρήσεις (ανάληψη του ελέγχου κλπ.) Πρόκειται για κορυφαία σύγκρουση συμφέροντος!

Το αξιοσημείωτο είναι πως το θέμα αυτό δεν αναδείχτηκε από καμία πολιτική δύναμη και προκύπτει το ερώτημα: μήπως η δύναμη που διαθέτουν οι 4 μεγάλες ελεγκτικές εταιρείες παγκοσμίως (λεγόμενες και Big4: Deloitte, KPMG, PwC, Ernst & Young) είναι τόσο μεγάλη που επιβάλουν τα συμφέροντά τους χωρίς καμία αντίδραση;

Οι Big4 (Big5 μέχρι το σκάνδαλο της Enron το 2002 που εκπαραθύρωσε την έταιρη μεγάλη Arthur Andersen) ακολουθούν το ΔΝΤ κατά πόδας και αναλαμβάνουν «δουλειές» από τις κατά τόπους κυβερνήσεις με τις οποίες συμβάλλεται το Ταμείο. Μάλιστα στη χώρα μας, τα προηγούμενα χρόνια, επέβαλαν κατ’ εξαίρεση νομοθεσία να αναλαμβάνουν δουλειές μέχρι 100.000 ευρώ με απευθείας ανάθεση, ενώ το όριο για τις άλλες υπηρεσίες είναι 20.000 ευρώ.

Η κρίση αποτελεί ταυτόχρονα και μια μεγάλη ευκαιρία. Για ποιους όμως;

Κάντε κλικ στο όνομα του αρθρογράφου για να διαβάσετε όλα τα άρθρα του.

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ

Kommon

Θέλουμε να μιλήσουμε για τον κομμουνισμό της εποχής μας, την αναγκαία αλλά όχι δεδομένη προοπτική. Θέλουμε να μιλήσουμε ταυτόχρονα για την καθημερινή επιβίωση και τον αγώνα γι’ αυτήν.

ΛΙΣΤΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Εγγραφείτε στην λίστα επικοινωνίας μας για να είστε πάντα ενημερωμένοι.