ΠΟΛΙΤΙΚΗ

 

Υπάρχουν πολλά ανοιχτά ερωτήματα μπροστά στην 4η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Το ξεκαθάρισμα λογαριασμών, κανονικά, δεν ήταν ένα από αυτά. Αναφέρομαι σε δύο άρθρα που δημοσιεύτηκαν στο ΠΡΙΝ της Κυριακής[1] με αναφορά στις θέσεις που δημοσιοποίησε πρόσφατα η «Μετάβαση».

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Παρασκευή, 20 Απριλίου 2018 07:42 Συντάκτης:

 

Η έξαρση των πολεμικών προετοιμασιών και ανταγωνισμών στην τελευταία περίοδο, με επίκεντρο ένα μεγάλο μέρος της Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής (από την Ρωσία μέχρι την Αίγυπτο και από τα Βαλκάνια μέχρι το Ιράν) τείνει να γίνει κυρίαρχη διάσταση τόσο στο εσωτερικό των εμπλεκομένων χωρών όσο και στο επίπεδο των οξυνόμενων ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, συμμαχιών και μπλοκ.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τρίτη, 17 Απριλίου 2018 15:57 Συντάκτης:

 

Με τον πηχυαίο τίτλο «Μετάβαση από το αντικαπιταλιστικό στο θολό ανατρεπτικό μέτωπο», το Πριν, δια του Γιώργου Κρεασίδη (Γ.Κ. στο εξής), μέλους της Π.Ε. του ΝΑΡ, με ολοσέλιδο άρθρο του στο φύλλο της Κυριακής 16 Απριλίου 2018, ασκεί μια χωρίς αρχές και όρια πολεμική στη ΜΕΤΑΒΑΣΗ, γεμάτη από σκόπιμες διαστρεβλώσεις των Θέσεών της.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Δευτέρα, 16 Απριλίου 2018 15:21 Συντάκτης:

 

 

 

 

 

Η εποχή που ζούμε περιέχει τη μεγάλη σύγκρουση της ιστορίας, την εκτίναξη όλων των αντιθέσεων.


 

 

Οι δυνατότητες των ανθρώπων να ζήσουν απελευθερωμένοι από το βασίλειο της ανάγκης διαφαίνονται πλέον με ευκρίνεια.

 

Αλλά ποτέ άλλοτε μεταπολεμικά δεν εμφανιζόταν μπροστά στα καθημερινά και έκπληκτα μάτια μας τόση ανέχεια, στέρηση, φτώχεια και η απειλή της καταστροφής, είτε περιβαλλοντικής είτε πολεμικής.

 

Οι κοινωνίες της καπιταλιστικής αγοράς ορίζουν με έναν νέο τρόπο την πραγματικότητά μας και την προοπτική του ανθρώπινου είδους.

 

Ο καπιταλισμός στον 21ο αιώνα ενώ βουλιάζει στις αντιθέσεις του, στην κρίση, την παρακμή και την ανυποληψία, δείχνει να είναι ακατάβλητος γιατί εκείνοι που τον αντιπαλεύουν (όλοι εμείς) δείχνουν καταβεβλημένοι.

 

Η κομμουνιστική Αριστερά διεθνώς, όπου και όσο υπάρχει, τείνει να δραπετεύει είτε προς το παρελθόν και τη νοσταλγία του, είτε προς το μέλλον και την αμηχανία του, τείνει να απέχει από τη σημερινή πραγματικότητα, να είναι “αλλού”.

 

Ωστόσο  η πρόκληση βρίσκεται στο παρόν.

 

Να σηκώσουμε το γάντι! Να απαντήσουμε!

 

Στην Ελλάδα οι δυνάμεις της Αριστεράς,  παρά τη γεμάτη αυτοθυσία προσφορά, για μια ακόμη φορά παγιδεύονται στο παλιό πλέγμα σεχταρισμού-οππορτουνισμού και αδυνατούν να χαράξουν στρατηγικές ικανές να αλλάξουν τη ροή των δεδομένων.

 

Στην εποχή τεχνολογικών και επιστημονικών επιτευγμάτων τεράστιας ισχύος και σημασίας, τα οποία αλλάζουν με συγκλονιστικό τρόπο τα παραδοσιακά μοντέλα της κοινωνικής ζωής και της εργασίας, η καθήλωση σε μια ακίνητη και  συντηρητική, εν τέλει, ανάγνωση της Ιστορίας και της σημερινής κοινωνίας, αποτελεί οδυνηρή οπισθοχώρηση για τις δυνάμεις που ευαγγελίζονται τη μεγάλη ανατροπή και την απελευθέρωση του ανθρώπου.

 

Αν η οπισθοχώρηση κυριαρχήσει θα είναι στρατηγικής σημασίας.

 

Η πορεία αυτή πρέπει και μπορεί να αποφευχθεί.

 

Αυτό επιχειρούμε, γι’ αυτό αγωνιζόμαστε..

 

Αλλά  ο κομμουνισμός  δεν είναι μια νομοτελειακή εξέλιξη.

 

Αποτελεί ιστορική δυνατότητα.

 

Συνεπώς απαιτεί τον πνευματικό και υλικό μόχθο των ανθρώπων, την συμβολή και τη σοφία των εργαζομένων, την ανιδιοτελή συνεισφορά των κομμουνιστών.

 

Η συνεισφορά αυτή, στην εποχή μας, χρειάζεται να πάρει συγκεκριμένες μορφές και πράξεις.

 

Σε  αυτό έχουμε τοποθετήσει τους εαυτούς μας.

 

Γι’ αυτό, υπερβαίνοντας παλιές μας εντάξεις, στρατευόμαστε σήμερα στην προσπάθεια για την διαμόρφωση ενός σύγχρονου κομμουνιστικού ρεύματος, μιας στρατηγικής και πολιτικής κίνησης για την αλλαγή της φοράς των πραγμάτων.

 

Γι’ αυτό και «επιστρέφουμε» στην επιδίωξη να ενώσουμε τις δυνάμεις της ανατροπής σε ένα ανώτερο και δημιουργικό επίπεδο.

 

Ταυτόχρονα, συμμετέχοντας και στηρίζοντας την  «ΜΕΤΑΒΑΣΗ», παίρνουμε μέρος στο πολιτικό εγχείρημα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, θέλοντας να συμβάλλουμε στη μάχιμη και ενωτική πολιτική της παρέμβαση και ταυτόχρονα στην ανάπτυξή της ως ενιαίου αντικαπιταλιστικού μετώπου των μελών της και με προοπτική μια ανώτερη ενωτική υπέρβασή.

 

Με την επίγνωση πως αυτό που ήδη υπάρχει - που είναι και δικό μας δημιούργημα - δεν είναι ακόμη αυτό που θα έρθει. Αλλά και πως το αναγκαίο κόμμα, μέτωπο και κίνημα δεν μπορεί νάρθει δίχως αυτό που υπάρχει, δίχως τη διαλεκτική του εξέλιξη.

 

Κεντρική επιδίωξη μας είναι η ανάπτυξη ενός ουσιώδους και σε βάθος διαλόγου, στα πεδία των σκληρών καθημερινών  αγώνων των συλλογικών πολιτικών δυνάμεων και των ατόμων που ελπίζουν στην κομμουνιστική προοπτική. Είναι η δημιουργική συνάντηση των κοινωνικών δυνάμεων της σύγχρονης εργασίας με τη δημοκρατία, την επιστήμη και τον πολιτισμό του αγώνα.

 

Μόνον έτσι μπορούμε να αξιοποιήσουμε  τις πρωτοπόρες κατακτήσεις της Οκτωβριανής Επανάστασης, να  προχωρήσουμε πέρα από τον εκφυλισμό και την ήττα.

 

Σκοπός μας είναι η συμβολή στη διαμόρφωση του προγράμματος και στη συγκρότηση του κομμουνιστικού κόμματος, του εργατικού και λαϊκού μετώπου και του αναγεννημένου κινήματος της εποχής μας.

 

Αλλά το κομμουνιστικό κίνημα και ο κομμουνισμός είναι η πραγματική, συλλογική, κίνηση του κόσμου της εργασίας που αλλαζει προσανατολισμένα την υπάρχουσα τάξη πραγμάτων.

 

Γι’ αυτό και διαρκής επιδίωξη είναι η ενωτική και ισότιμη συγκέντρωση των μαχόμενων δυνάμεων της Αριστεράς σε μια άμεση συμμαχία για την ανατροπή της ευρωμνημονιακής καταιγίδας, αποτροπής των πολέμων, της καταστροφής του περιβάλλοντος και της κοινωνικής παρακμής.

 

Είναι η διακηρυγμένη πολιτική συγκέντρωσης των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων  που μάχονται  για νίκες, φάρους αισιοδοξίας, και άμεσης ικανοποίησης εργατικών αναγκών.

 

Εδώ, ενάντια στο χρέος αλλά και παρά το χρέος, ενάντια στην ΕΕ και παρά την ΕΕ, με σταθερή την κατεύθυνση εξόδου από αυτήν.

 

Για μια ανατροπή με εργατική και λαϊκή σφραγίδα, με αντικαπιταλιστικό και αντιιμπεριαλιστικό περιεχόμενο, με επαναστατική προοπτική.

 

Χρειάζεται να υπερβούμε όλοι προκαταλήψεις, εμμονές, αγκυλώσεις, νοοτροπίες ιδιοκτησίας της μόνης, δήθεν, αλήθειας, που ενδημούν και στις κομμουνιστικές δυνάμεις. 

 

Χρειάζεται η ανασύνθεση της νοοτροπίας και της ηθικής αντίληψης του κομμουνιστικού κινήματος, της σχέσης πρωτοπορίας και μαζών, ηγεσίας και οργάνωσης, ηγεμονίας και εξάρτησης, συλλογικότητας, δημοκρατίας και αποτελεσματικής δράσης, πειθαρχίας και ελευθερίας, επίδρασης στο λαϊκό κίνημα και επηρεασμού από αυτό.   

 

Η προσπάθεια αυτή δεν είναι φυσικά εύκολη και δεν είναι δεδομένη. Έχει πολλές δυσκολίες και όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά.

 

Απάντηση δεν είναι η φυγή, ούτε η παραμονή στα ίδια. Απάντηση είναι μια νέα στράτευση.

 

1.Λεωνίδας Βατικιώτης

 

2.Μήτσος Τσίτκανος

 

3.Πένη Γαλάνη

 

4.Δημήτρης Γαρδικλής

 

5.Αλέκος Αναγνωστάκης

 

6.Σούλα Παραφέστα

 

7.Συλβί Τσάλα

 

8.Γιάννης Νικολακόπουλος

 

9.Τάκης Κυπραίος

 

10.Θανάσης Σκαμνάκης

 

11.Νίκος Κακαγιάννης

 

12.Νίκος Γουρλάς

 

13.Τάσος Κατιντσάρος

 

14.Κώστας Μάρκου

 

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Σάββατο, 14 Απριλίου 2018 12:50 Συντάκτης:

 

 

Αν η κοινωνία στην οποία ζούμε δεν ήταν άδικη, τότε μάλλον δεν θα υπήρχε λόγος να αναζητούμε και την απονομή Δικαιοσύνης κάθε φορά που γινόμαστε μάρτυρες ή ακόμα και θύματα μιας κάποιας αδικίας. Τι συμβαίνει όμως όταν το ίδιο το σύστημα απονομής δικαιοσύνης γίνεται αιτία αναπαραγωγής της αδικίας;

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Παρασκευή, 13 Απριλίου 2018 17:19 Συντάκτης:
Σελίδα 1 από 59

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ

Kommon

Θέλουμε να μιλήσουμε για τον κομμουνισμό της εποχής μας, την αναγκαία αλλά όχι δεδομένη προοπτική. Θέλουμε να μιλήσουμε ταυτόχρονα για την καθημερινή επιβίωση και τον αγώνα γι’ αυτήν.

ΛΙΣΤΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Εγγραφείτε στην λίστα επικοινωνίας μας για να είστε πάντα ενημερωμένοι.