Αλληλεγγύη στο δίκαιο αίτημα του Βασίλη Δημάκη, του Παναγιώτη Καλαβάνου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Παρασκευή, 13 Απριλίου 2018 17:19 Συντάκτης:

 

 

Αν η κοινωνία στην οποία ζούμε δεν ήταν άδικη, τότε μάλλον δεν θα υπήρχε λόγος να αναζητούμε και την απονομή Δικαιοσύνης κάθε φορά που γινόμαστε μάρτυρες ή ακόμα και θύματα μιας κάποιας αδικίας. Τι συμβαίνει όμως όταν το ίδιο το σύστημα απονομής δικαιοσύνης γίνεται αιτία αναπαραγωγής της αδικίας;

 

Αυτή η σκέψη η οποία διαπερνά το μυαλό χιλιάδων ανθρώπων εδώ και έναν περίπου μήνα, όπου έχει έρθει στην επιφάνεια η περίπτωση του Βασίλη Δημάκη και της ηρωικής απεργίας πείνας (πλέον και δίψας) στην οποία βρίσκεται από τις 14 Μαρτίου. Ο Βασίλης Δημάκης, φοιτητής στο Πολιτικό Τμήμα της Νομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, στερείται του νόμιμου δικαιώματός του να μπορεί να σπουδάζει με ηλεκτρονική επιτήρηση (βραχιολάκι), αφού στις τρεις αιτήσεις που έχει υποβάλλει έχει λάβει ισάριθμες απορριπτικές απαντήσεις από το υπουργείο Δικαιοσύνης χωρίς καμιά αιτιολογία.

 

Ποια θα μπορούσε να είναι άλλωστε η αιτιολογία όταν οι ίδιοι άνθρωποι που τον μετέφεραν από τις φυλακές Αγίου Στεφάνου Πατρών όπου βρισκόταν στις φυλακές Κορυδαλλού για να μπορεί να σπουδάσει, τώρα δεν του χορηγούν την άδεια που δικαιούται για να το κάνει; Σίγουρα δεν πρόκειται για κάποια αστοχία, κάποιο γραφειοκρατικό κώλυμα ή ένα τυχαίο γεγονός.

 

Είναι νωπές εξάλλου οι μνήμες από τον Κωνσταντίνο Σακκά και κυρίως τον Νίκο Ρωμανό και τη δική του απεργία πείνας τον Δεκέμβριο του 2014 για αντίστοιχο ζήτημα, σε μια περίοδο που η τωρινή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ως αξιωματική αντιπολίτευση τότε κατηγορούσε τη Νέα Δημοκρατία για αυταρχισμό και καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ακόμα πιο πρόσφατες οι εικόνες από τις γεμάτες αίθουσες του Εφετείου Αθηνών το περσινό καλοκαίρι, με τις περιπτώσεις του Τάσου Θεοφίλου, της Ηριάννας και του Περικλή, που η «τυφλή» δικαιοσύνη, έβλεπε κατηγορίες και αποδείξεις αυτών, εκεί που όλοι οι υπόλοιποι δεν μπορούσαμε να έχουμε καν …ορατότητα.

 

Κι ενώ λοιπόν όλα αυτά έρχονται να μας θυμίσουν, όσες φορές η μνήμη μας (εξ)ασθενεί, ότι το δικαστικό σύστημα αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους βραχίονες και πυλώνες του αστικού εποικοδομήματος, δεν μπορεί παρά να μας γεμίζει οργή που (άλλος) ένας άνθρωπος κινδυνεύει να χάσει τη ζωή του και οι αρμόδιες αρχές αδιαφορούν. Αξίζει να σημειωθεί ότι την προσφυγή που άσκησε η δικηγόρος του Βασίλη Δημάκη επί της απορριπτική απόφασης στο αίτημά του για χορήγηση άδειας, το αρμόδιο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Πειραιά, δεν συμπεριέλαβε στην ημερήσια διάταξή του, δίνοντας προτεραιότητα στην υπόθεση απαγόρευσης εξόδου από την χώρα που έχει επιβληθεί στον Βαγγέλη Μαρινάκη.

 

Το μήνυμα που αποστέλλεται είναι σαφές, αυταρχική θωράκιση του κρατικού μηχανισμού και κοινή πλεύση αντεργατικών – αντιλαϊκών πολιτικών με περιστολή ελευθεριών και καταπάτηση δικαιωμάτων. Οι παραλήπτες του, όλοι εμείς, η τεράστια κοινωνική πλειοψηφία που στενάζει μετά από 9 χρόνια κρίσης, μνημονίων και λιτότητας και χτυπιέται κάθε φορά που πάει να αγωνιστεί, με την καταστολή των αγώνων, την ποινικοποίηση της δράσης ενάντια στους πλειστηριασμούς και την περιστολή του δικαιώματος στην απεργία. Ας στείλουμε κι εμείς το δικό μας μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση και παραλήπτη, ότι δεν σκύβουμε το κεφάλι, μέσα από τον αγώνα και την αλληλεγγύη μας, μπορούν να δικαιωθούν τα όνειρα και οι ελπίδες μας απέναντι στο σκοτάδι που προσπαθούν να επιβάλουν. Να σταθούμε δίπλα στον Βασίλη Δημάκη, αλληλεγγύη στον ηρωικό του αγώνα για την δικαίωση του αιτήματός του.

 

 

 

Κάντε κλικ στο όνομα του αρθρογράφου για να διαβάσετε όλα τα άρθρα του.

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ

Kommon

Θέλουμε να μιλήσουμε για τον κομμουνισμό της εποχής μας, την αναγκαία αλλά όχι δεδομένη προοπτική. Θέλουμε να μιλήσουμε ταυτόχρονα για την καθημερινή επιβίωση και τον αγώνα γι’ αυτήν.

ΛΙΣΤΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Εγγραφείτε στην λίστα επικοινωνίας μας για να είστε πάντα ενημερωμένοι.