Θάνος Ανδρίτσος (Φυσάει Κόντρα στην Αγία Παρασκευή): «συλλογική κίνηση της ανατρεπτικής Αριστεράς»

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Κυριακή, 19 Μαΐου 2019 22:01 Συντάκτης:

   

«Έχουμε λοιπόν θέσεις, συγκεκριμένες. Αλλά είναι θέσεις που πρέπει να κατακτηθούν μέσα από συγκρούσεις, ρήξεις, αγώνες και όχι φυσικά με τη διαχείριση της ίδιας -πάντοτε- πολιτικής. Τέτοια πόλη, χώρο για να ζούμε ανθρώπινα, έχουν ανάγκη οι κάτοικοι. Αν μια τέτοια πόλη δεν την εγκρίνει η κυβέρνηση, θα πρέπει να πέσει. Αν μια τέτοια πόλη δε την ανέχεται η ΕΕ, θα πρέπει να διαλυθεί. Αν μια τέτοια πόλη δε την επιτρέπει ο καπιταλισμός, θα πρέπει να ανατραπεί», δηλώνει στο kommon.gr ο Θάνος Ανδρίτσος, επικεφαλής του δημοτικού σχήματος «Φυσάει Κόντρα στην Αγία Παρασκευή».

 

 

         Ποια είναι η πολιτική ταυτότητα και η διαδικασία συγκρότησης του σχήματός σας;

 

          Το Φυσάει Κόντρα είναι «παιδί» των μεγάλων λαϊκών αγώνων των πρώτων χρόνων της κρίσης, των πλατειών, των λαϊκών συνελεύσεων και επιτροπών, των μαχών ενάντια στα χαράτσια, της μάχης της ΕΡΤ. Φυσικά έχει βαθύτερες ρίζες σε όλες τις εστίες αντίστασης που έχουν γεννηθεί στην πόλη μας εδώ και πολλά χρόνια, από την προστασία του Υμηττού μέχρι τις διεκδικήσεις για το δημόσιο χώρο της πόλης και από την υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων μέχρι τη σύγκρουση με τις εξώσεις και τους πλειστηριασμούς. Ήταν από την πρώτη μέρα, μια κίνηση της ανατρεπτικής αριστεράς, ανοιχτή, συλλογική και δημοκρατική, που είχε ως στόχο τη συνένωση και έκφραση όλων των μαχητικών και ριζοσπαστικών κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων. Από την πρώτη στιγμή στηρίχθηκε από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το Σχέδιο Β΄ και δημιουργήθηκαν εξ αρχής βαθιές συντροφικές σχέσεις συνδιαμόρφωσης με ένα μεγάλο πλήθος ανένταχτων αγωνιστών και αγωνιστριών καθώς και πολιτικών και κοινωνικών ρευμάτων που δρούσαν στην πόλη. Αυτό έκανε το Φυσάει Κόντρα την πιο ηχηρή φωνή υπέρ του ΟΧΙ στο δημοψήφισμα και ενάντια στη συνέχιση της κοινωνικής καταστροφής.

Οι εξελίξεις με το πέρασμα του ΣΥΡΙΖΑ στο μνημονιακό στρατόπεδο, αναδιέταξαν το πολιτικό σκηνικό της χώρας και είχαν επιδράσεις και στο σχήμα μας. Εμείς επιλέξαμε από την πρώτη στιγμή δύο πράγματα. Πρώτον ότι η στάση μας ως αριστερή αντιπολίτευση σε σύγκρουση με την κυβέρνηση, το ΔΝΤ και την ΕΕ είναι αδιαπραγμάτευτη. Δεύτερον, ότι το Φυσάει Κόντρα επιδιώκει να είναι μια ανοιχτή κοινότητα αγώνα και ανατροπής, φιλόξενη για κάθε αγωνιστή και δύναμη που αποχώρησε από το ΣΥΡΙΖΑ και αναζητά δρόμους συνεργασίας σε ριζοσπαστικά και αντικαπιταλιστικά μονοπάτια. Έτσι σήμερα, στο σχήμα συμμετέχουν οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, της ΛΑΕ, της «Συνάντησης», ενώ παραμένει έντονη και πολύ ουσιαστική η συμμετοχή ανένταχτων αγωνιστών της Αριστεράς και του τοπικού κινήματος.

 

       Έχετε κατορθώσει να συσπειρωσετε το σύνολο της αριστεράς στην πόλη σας εκτός του ΚΚΕ. Πως αποτιμάτε αυτήν την εμπειρία;

 

       Είναι, αναμφίβολα, ένα πολύ ενδιαφέρον, παραγωγικό αλλά και ταυτόχρονα δύσκολο εγχείρημα. Είμαστε ιδιαίτερα χαρούμενοι/ες για αυτή τη συνεργασία και ελπίζουμε να συμβάλλουμε στο να φανεί ότι μπορούν να συγκροτηθούν ανατρεπτικές συμμαχίες από τα κάτω με αποτελεσματικότητα. Χωρίς να αναπαράγουν όλα τα αρνητικά, τους αποκλεισμούς, τις συμμαχίες κορυφής, την έκπτωση περιεχομένου, την αλληλοεξόντωση. Όμως, θέλω να πω και κάτι ακόμα. Η ενότητα της μαχόμενης αριστεράς είναι αναγκαία, αλλά όχι -από μόνη της- επαρκής προϋπόθεση για μια αποτελεσματική παρέμβαση. Το πιο δύσκολο, νομίζω, είναι να σπάσει η δύναμη τη συνήθειας, να μάθουμε να παρεμβαίνουμε αποτελεσματικά αλλά και ταυτόχρονα ανατρεπτικά σε κάθε πρόβλημα του κόσμου, να αποκτήσουμε πραγματικούς δεσμούς με τους συμπολίτες μας. Ακόμα δεν είμαι πλήρως ικανοποιημένος από τον εαυτό μας, ως προς αυτό. Καμιά φορά είναι πιο εύκολο να συμφωνήσουν δέκα οργανώσεις σε ένα κείμενο, παρά να βρεθούν δέκα άνθρωποι να το μοιράσουν. Και ακόμα λιγότερο εύκολο είναι να βρεθεί αυτή η διάθεση, ο χρόνος και η αυταπάρνηση για μια σταθερή, μακροχρόνια παρέμβαση στην πόλη. Μετά τις εκλογές, θέλω να ανοίξει και αυτός ο διάλογος για τις κινήσεις πόλεων. Πώς παρεμβαίνουμε, πώς πετυχαίνουμε νίκες, πώς κάνουμε περισσότερο κόσμο να προσεγγίσει την ανατρεπτική, αντικαπιταλιστική Αριστερά;

 

      Ποια περιθώρια παρέμβασης υπάρχουν για ένα σχήμα με τα πολιτικά χαρακτηριστικά που περιγράψατε;

 

       Τα περιθώρια παρέμβασης στο επίπεδο της πόλης και της γειτονιάς για μια ανατρεπτική πολιτική είναι νομίζω τεράστια. Προσωπικά, τόσο πολιτικά όσο και επιστημονικά, ασπάζομαι μια ριζοσπαστική γεωγραφική και πολεοδομική σκέψη που θεωρεί τα ζητήματα του χώρου και της πόλης (με όλα όσα συνδέονται, τη στέγαση, το δημόσιο χώρο, τα θέματα των διακρίσεων και αποκλεισμών κτλ) ως εξίσου σημαντικά με τα ζητήματα της εργασίας στη συνολική υπόθεση της ταξικής αντιπαράθεσης και της κοινωνικής απελευθέρωσης.           

     Τώρα τα περιθώρια παρέμβασης στα δημοτικά συμβούλια, ειδικά με τους δεδομένους συσχετισμούς, είναι μια άλλη υπόθεση. Σαφέστατα είναι πολύ λιγότερα και μια τοπική ανατρεπτική παρέμβαση δε μπορεί να περιορίζεται στις συνεδριάσεις των Δ.Σ. Τα δημοτικά συμβούλια δεν είναι ούτε Δ.Σ. σωματείων, όπου έστω και με γραφειοκρατικές διαδικασίες εκπροσωπούνται εργατικά συμφέροντα και διαφορετικές πολιτικές γραμμές, ούτε όμως και επιτροπές της Βουλής, κοινοβούλια ή ευρωκοινοβούλια. Η σχέση της τοπικής κοινωνίας με τις δημοτικές αρχές, έστω και με πελατειακό τρόπο, η εγγύτητα με τα προβλήματα της πόλης και τους συλλογικούς φορείς είναι πιο στενή και οι δυνατότητες κατακτήσεων είναι μεγαλύτερες. Σαφώς η ευρωμνημονιακή προσαρμογή των Δήμων και ειδικά οι νόμοι για την τοπική αυτοδιοίκηση περιορίζουν ή και καθιστούν παράνομη τη δυνατότητα άσκησης φιλολαϊκής πολιτικής. Ωστόσο, δε μπορείς να σφυρίζεις αδιάφορα, όταν οι πολίτες αναζητούν άμεσες λύσεις σε προβλήματα και ακόμα περισσότερο όταν μαζικά κινηματικά ρεύματα φτάνουν στο σημείο να διεκδικούν πειραματικές μορφές τοπικής δημοκρατίας και εξουσίας.

   Σε κάθε περίπτωση, εμείς δεν παρεμβαίνουμε στις εκλογές μόνο για να καταγράψουμε μια τοποθέτηση. Κατεβαίνουμε γιατί θέλουμε να βοηθήσουμε στον αγώνα του λαού για επιβίωση, δουλειά, αξιοπρέπεια, δημοκρατία. Κάθε ψήφος παραπάνω στο Φυσάει Κόντρα και κάθε έδρα παραπάνω στο δημοτικό συμβούλιο θα είναι κέρδος για τα ίδια τα κοινωνικά αιτήματα.

      

    Πως κρίνετε την πολιτική της κυβέρνησης για την Τοπική Αυτοδιοίκηση;

 

         Το να επαναλάβω ότι είναι η ίδια μνημονιακή πολιτική στην τοπική αυτοδιοίκηση, είναι αρκετά προφανές. Ισχύει, αλλά θα ήθελα να καταθέσω κάτι παραπάνω. Τα κόμματα του παλαιού δικομματισμού, άλωσαν τους Δήμους, συρρικνώνοντας τους πόρους τους, αποψιλώνοντάς τους από προσωπικό και προσδένοντάς τους με τη μόνιμη λιτότητα της δημοσιονομικής προσαρμογής. Ο ΣΥΡΙΖΑ συνέχισε αυτή την πολιτική. Σε ορισμένες περιπτώσεις συντελέστηκαν κάποιες εξελίξεις ομαλοποίησης, κυρίως λόγω της προσαρμογής στη νέα πραγματικότητα, της μεταφοράς πόρων για επιδοματικές πολιτικές μετριασμού της ακραίας φτώχειας και του «πληρώματος του χρόνου» να απορροφηθούν κάποιοι πόροι του ΕΣΠΑ (που και αυτοί καθυστερούν ακόμα απεριόριστα).

Η μια πλευρά κριτικής που πρέπει να ασκούμε είναι προφανώς ότι η μνημονιακή πολιτική συνεχίζεται, οι δημοτικές υπηρεσίες έχουν μείνει χωρίς πόρους και προσωπικό και για να καλυφθούν οι ανάγκες ανακυκλώνονται προγράμματα ελαστικής εργασίας με εξευτελιστικές συνθήκες κ.α. Η άλλη, στην οποία θέλω να δώσω έμφαση, είναι η μεταμφίεση της νεοφιλελεύθερης πολιτικής της επιχειρηματικότητας των ΟΤΑ, της κυριαρχίας του ΕΣΠΑ και του ανταγωνισμού των πόλεων σε δήθεν αριστερή, «καινοτόμα» και «αναπτυξιακή» πολιτική. Τα μεγάλα λόγια για την «καινοτομία και την έρευνα», την «κοινωνική οικονομία», τη «βιώσιμη ανάπτυξη» κ.α. όχι μόνο προσπαθούν να φτιασιδώσουν τη μνημονιακή ασφυξία, αλλά είναι και «από τα Λίντλ». Τόσο η Δήμοι, όσο και οι εργαζόμενοι βυθίζονται καθημερινά σε μια πραγματικότητα τελείως διαφορετική από αυτή που παρουσιάζουν τα στατιστικά γραφήματα των υπουργών.

 

         Η Αγία Παρασκευή είναι δήμος με αντιφατικά χαρακτηριστικά και μεγάλα προβλήματα. Ποια ιεραρχείτε ως σπουδαιότερα; Οι δικές σας προτεραιότητες;

 

          Καταρχήν εμείς θεωρούμε όλα τα ζητήματα «τοπικά», ακριβώς διότι ο κόσμος ζει την καθημερινή του ζωή και βιώνει τις χαρές και τις λύπες της, στην πόλη μας. Τυπικά, μπορεί να μην έχει σχέση ο Δήμαρχος με το αν απολύθηκε μια ιδιωτική υπάλληλος, αν μετανάστευσε ένας ακόμα νέος ή αν δέχτηκε επίθεση ένας μετανάστης, μια γυναίκα το βράδυ που γυρνούσε σπίτι της ή ένας ομοφυλόφιλος σε ένα μπαρ.

Εμείς δεν θέλουμε να παρέμβουμε «τυπικά» στην πόλη μας. Θέλουμε να φτιάξουμε μαζί με τους πολίτες μια πόλη ανοιχτή, δημοκρατική, αλληλέγγυα, μια πόλη των από κάτω, ένα δήμο- ασπίδα προστασίας των αδύναμων. Θέλουμε να σταματήσουμε να βυθιζόμαστε στην απελπισία, στον καθημερινό αγώνα για την επιβίωση, στη μοναξιά. Το να σκοτώνεται ένας συνομήλικος μου ντελιβεράς στη Μεσογείων τη μέρα που ο κλάδος του παλεύει για καλύτερες συνθήκες εργασίας, με κάνει να ντρέπομαι να κατεβαίνω για Δήμαρχος και να μιλάω για τις χαζομάρες που συνήθως ακούγονται μεταξύ των παρατάξεων που υιοθετούν την ίδια πολιτική.

Όμως δε θέλω να ξεφύγω από την ερώτηση και θα πω κάποια συγκεκριμένα ζητήματα του προγράμματος μας.

-          οι δημοτικές υπηρεσίες, τόσο από τη σκοπιά των κατοίκων που τις έχουν ανάγκη, όσο και από τη σκοπιά των εργαζομένων. Είναι αναγκαίο σήμερα να γίνουν προσλήψεις στους Δήμους με μόνιμη και σταθερή εργασία. Να μπουν άνθρωποι με την εξειδικευμένη γνώση που απαιτείται για την παροχή σύγχρονου και αξιόπιστου έργου.

-          ενίσχυση των κοινωνικών υπηρεσιών και παροχή με σταθερό τρόπο του κοινωνικού έργου που έχει ανάγκη η πόλη, όχι μόνο με επιδοματική πολιτική για ακραίες συνθήκες αλλά με στόχευση να μειωθούν τα βάρη των οικογενειών στη στέγη, την τροφή, την ανατροφή των παιδιών κ.α.

-          πρόσβαση όλων σε υψηλής ποιότητας δραστηριότητες πολιτισμού με επικέντρωση στην καλλιέργεια και τη δημιουργικότητα των ίδιων των κατοίκων, προστασία, αναβάθμιση, δωρεάν παροχή και καλύτερες συνθήκες εργασίας στα εργαστήρια τέχνης, το δημοτικό ωδείο κ.α.

-          στροφή και ενίσχυση στο μαζικό, λαϊκό και ερασιτεχνικό αθλητισμό, με στόχευση στην άθληση, την υγεία και το παιχνίδι και όχι την εμπορευματοποίηση, με υποδομές αλλά και υπηρεσίες προς τους πολίτες σε όλα τα αθλήματα στην πόλη.  

-          προστασία του περιβάλλοντος, με πάση θυσία υπεράσπιση του Υμηττού και απόδοση αποκλεισμένων τμημάτων του (μεταξύ των οποίων και του Νατοϊκού στρατηγείου), μείωση της χρήσης του ΙΧ με συνολική στρατηγική υπέρ του πεζού, του ποδηλάτου και των δημόσιων μέσων μεταφοράς.

-          ενίσχυση του δημόσιου χώρου, απόδοση στην πόλη των μεγάλων αδόμητων χώρων όπως το κτήμα Σιστοβάρη, το κτήμα της βίλας Ιόλα, επικέντρωση σε μια στρατηγική υπέρ της καθημερινότητας και της πρόσβασης των πολιτών στο δημόσιο χώρο και όχι στα «μεγάλα έργα» που θα γίνουν μετά τη Δευτέρα Παρουσία. Συγγνώμη για τη φλυαρία, αλλά θέλω να τονίσω ότι το πλαίσιο αναγκών και αιτημάτων που καταθέτουμε θα έπιανε ολόκληρες σελίδες για να ειπωθεί.

Έχουμε λοιπόν θέσεις, συγκεκριμένες. Αλλά είναι θέσεις που πρέπει να κατακτηθούν μέσα από συγκρούσεις, ρήξεις, αγώνες και όχι φυσικά με τη διαχείριση της ίδιας -πάντοτε- πολιτικής. Τέτοια πόλη, χώρο για να ζούμε ανθρώπινα, έχουν ανάγκη οι κάτοικοι. Αν μια τέτοια πόλη δεν την εγκρίνει η κυβέρνηση, θα πρέπει να πέσει. Αν μια τέτοια πόλη δε την ανέχεται η ΕΕ, θα πρέπει να διαλυθεί. Αν μια τέτοια πόλη δε την επιτρέπει ο καπιταλισμός, θα πρέπει να ανατραπεί.

Κάντε κλικ στο όνομα του αρθρογράφου για να διαβάσετε όλα τα άρθρα του.

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ

Kommon

Θέλουμε να μιλήσουμε για τον κομμουνισμό της εποχής μας, την αναγκαία αλλά όχι δεδομένη προοπτική. Θέλουμε να μιλήσουμε ταυτόχρονα για την καθημερινή επιβίωση και τον αγώνα γι’ αυτήν.

ΛΙΣΤΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Εγγραφείτε στην λίστα επικοινωνίας μας για να είστε πάντα ενημερωμένοι.