Καταστολή, η δεύτερη φύση της ΝΔ, του Νίκου Γουρλά

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τρίτη, 10 Δεκεμβρίου 2019 12:25 Συντάκτης:

 

Το αμόλημα των ΜΑΤατζίδικων σκυλιών είναι η φυσική αντίδραση της κάθε Δεξιάς κυβέρνησης όταν ότι δεν της βγαίνουν οι λεγόμενες «κεντροδεξιές» πολιτικές. Όταν ακόμα και αυτά τα ελάχιστα που έταξε στους πάντα ταλαντευόμενους μικροαστούς δεν μπορεί να υλοποιήσει… Όταν ο Ερτογάν τους «πάει καροτσάκι» και τους ξεφτιλίζει… Όταν αρχίζει να ακούει εκείνο το υπόγειο βουητό που έστειλε στα αζήτητα της ιστορίας τον Σαμαρά και πολλούς άλλους...

Ο Μητσοτάκης κάνει αυτό που οι πολιτικοί του πρόγονοι (και βάζω και τους χουντικούς μέσα) έκαναν πάντα: Να συσπειρώσει δηλαδή εκείνο το κομμάτι της κοινωνίας που είναι γύρω στο 30% -ίσως και παραπάνω- που θέλει « αγορά ,τάξη, θρησκεία ,ασφάλεια και ηθική».

 Την στρατηγική αυτή υπηρετεί απόλυτα ο Χρυσοχοίδης αφού με τις δηλώσεις του για το ξεγύμνωμα του διαδηλωτή στην πραγματικότητα κλείνει το μάτι στον Χρυσαυγήτη Ματατζή για να το ξανακάνει. Ενώ ο Μπάτσος δεν κόμπαζε καθόλου όταν έλεγε   «Βλέπεις, ρε αρχίδι , δεν έχω ούτε σήμα ούτε αριθμό. Αν θέλω σε σκοτώνω τώρα και σε στέλνω γυμνό στη μάνα σου». Ο Μπάτσος έχει αυτή την σιγουριά  γιατί γνωρίζει ότι έχει το ελεύθερο  να κάνει τα πάντα,  από βασανιστήρια, ξεγυμνώματα και σεξιστικές προσβολές σε περαστικούς στα Εξάρχεια επειδή τους κοίταξαν , μέχρι  και   φόνο. Το πολύ πολύ ο Χρυσοχοίδης να το παραπέμψει στον συνήγορο του πολίτη η να κάνει καμιά ΕΔΕ της πλάκας από συνάδελφους «δικά» μας παιδιά που θα μπει στο αρχείο. Αυτό σε συνδυασμό με τις αλλαγές στον ποινικό κώδικα που μπορεί να θεωρηθούν ακόμα και κάποια άδεια μπουκάλια στοιχεία εγκληματικών ενεργειών οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η Κυβέρνηση  και τα επιτελεία της ΜΜΕ επικοινωνιολόγοι κλπ , ποντάρουν πολύ σε εκείνα τα κομμάτια της κοινωνίας που η  κρίση   τα συντηρητικοποίησε.

 Στο ίδιο μήκος κύματος  και οι δημοσκοπήσεις όταν δίνουν 70% αποδοχή για της επιχειρήσεις στα Εξάρχεια, το άσυλο κλπ που όσο και να διογκώνονται  τα συγκεκριμένα στοιχεία είναι μια απτή πραγματικότητα που καταγράφεται η συντηρητική στροφή της κοινωνίας και αυτό το διαπιστώνουμε από τα σκίτσα του Χατζόπουλου μέχρι τις «σοβαρές» υποτίθεται αναλύσεις πανεπιστημιακών και άλλων υπεράνω υποψίας διανοουμένων, δημοσιογράφων κλπ. Τη διαπιστώνουμε ακόμη και στην καθημερινότητα μας από ανθρώπους που  έχουν υιοθετήσει από τα κυρίαρχα ΜΜΕ το μίσος για τους «λάθρο», το μίσος για τους διαφορετικούς, το μίσος για αριστερούς και όσους αγωνίζονται, την δαιμονοποίηση των αναρχικών, το μίσος για τους πιο φτωχούς από αυτούς αφού «αυτοί φταίνε για την υψηλή φορολογία, μιας και τους δικούς μας φόρους κάνουν επιδόματα για τους άχρηστους»! Ναι ακριβώς αυτό είπε η ταμίας του σούπερ μάρκετ, όταν ο μπροστινός από έμενα πλήρωσε με την κάρτα αλληλεγγύης. Συμπλήρωσε μάλιστα ότι αυτής της «βγαίνει η πίστη» για 500 ευρώ και αυτός παίρνει 250 χωρίς να κάνει τίποτε…

Η ΝΔ με την ένταση της καταστολής τις επιχειρήσεις στα Εξάρχεια κλπ,  επιδιώκει να κτίσει εκείνη την διαταξική   κοινωνική και πολιτική συμμαχία με όλους αυτούς που περιγράψαμε παραπάνω , που δεν θα αφήνουν περιθώρια για να αμφισβητηθεί ξανά στα σοβαρά από τα δεξιά της  με μορφώματα τύπου Χρυσή Αυγή, Βελόπουλου και άλλα μικρότερα και παράλληλα να στεριώσει  η κοινωνική συμμαχία με τους μικροαστούς στην βάση του ακραίου νεοφιλελευθερισμού και του φασισμού.

To ερώτημα είναι πώς θα σηκώσουμε το μπόι μας και πάλι στο ύψος των περιστάσεων, ενώνοντας τα κομμένα νήματα της ταξικής πάλης των εργατικών και νεολαιίστικων αγώνων, των μεγάλων συγκρούσεων.  Αυτή τη φορά όμως όχι ως δωρητές σώματος αλλά σαν μια άλλη πολιτική εναλλακτική που να μιλά στον νου και την ψυχή των καταπιεσμένων.

Γιατί, μπορεί την ηγεμονία στην αντίπερα όχθη να την έχει ο ΣΥΡΙΖΑ και μάλλον θα την διατηρήσει αφού η Αριστερά, παρά τις ήττες και τις οπισθοχωρήσεις αρνείται να συντονίσει να βήματα της για την δημιουργία ενός άλλου εργατολαϊκού, αντικαπιταλιστικού, αντιιμπεριαλιστικού και σύγχρονου δημοκρατικού μετώπου, που θα μπορεί να σηκώσει το βάρος των επερχόμενων συγκρούσεων .

Αυτό είναι προφανές ότι δεν είναι ώριμο να γίνει στην σημερινή συγκυρία αν και κάποια μικρά ελπιδοφόρα βήματα γίνονται στην κατεύθυνση αυτή από δυνάμεις της Αριστεράς που κατανοούν ότι η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχίσει όπως ήταν και είναι. Μέχρι λοιπόν να γίνει αυτό οι Δεκέμβρηδες θα εξακολουθούν να θέτουν τα ερωτήματα χωρίς να παίρνουν απαντήσεις…

Κάντε κλικ στο όνομα του αρθρογράφου για να διαβάσετε όλα τα άρθρα του.

Kommon

Θέλουμε να μιλήσουμε για τον κομμουνισμό της εποχής μας, την αναγκαία αλλά όχι δεδομένη προοπτική. Θέλουμε να μιλήσουμε ταυτόχρονα για την καθημερινή επιβίωση και τον αγώνα γι’ αυτήν.

ΛΙΣΤΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Εγγραφείτε στην λίστα επικοινωνίας μας για να είστε πάντα ενημερωμένοι.