17 αισιόδοξες -υπό προϋποθέσεις- σημειώσεις για την κοινωνική αλλαγή, Μέρος Γ’, του Γιώργου Θερσίτη

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τετάρτη, 15 Απριλίου 2020 11:06 Συντάκτης:
17 αισιόδοξες -υπό προϋποθέσεις- σημειώσεις για την κοινωνική αλλαγή, Μέρος Γ’, του Γιώργου Θερσίτη

 

Μετά τα δύο προηγούμενα σημειώματα μας (εδώ το πρώτο και εδώ το δεύτερος μέρος), συνεχίζουμε με το προτελευταίο άρθρο την αποκρυπτογράφηση του στίγματος της εποχής μας.

8.      Ποιος θα μπει μπροστά για ένα νέο ιστορικό -και νικηφόρο- ρεύμα;

ΤΩΡΑ είναι η ώρα της ευθύνης, ΟΛΩΝ όσων -ατόμων και συλλογικοτήτων χωρίς εξαιρέσεις κι αποκλεισμούς- θεωρούν ότι η απελευθέρωση της εργασίας είναι ο ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΣ δρόμος για την επιβίωση και την εξέλιξη της ανθρωπότητας. Ανεξάρτητα πως βαφτίζει ο καθένας την αντίληψή του –«αριστερή», «αντικαπιταλιστική», «ριζοσπαστική», «προοδευτική» και τέτοια – εγώ διαλέγω να θεωρώ τον εαυτό μου κομμουνιστή κι είμαι εντάξει μ’ αυτό.

Ιδιαίτερος ρόλος αντικειμενικά αναλογεί στο ΚΚΕ που χωρίς δισταγμό χρειάζεται να πάρει την πρωτοβουλία και να αφουγκραστεί την ιστορική ανάγκη και το κάλεσμα των καιρών - κάθε μέρα πιθανού εγκλωβισμού στις λογικές του «μεροδούλι/μεροφάι» και του «να δούμε και να μελετήσουμε τα πράγματα» είναι ήττα! Το ίδιο και μεμψιμοιρίες ή «παλιοί λογαριασμοί».

ΤΩΡΑ και μ΄ αυτό το κριτήριο και αυτή την οπτική γωνία είναι επίσης η στιγμή που ιδιαίτερα οι άλλες συγκροτημένες δυνάμεις αυτού που λέμε «Αριστερά» (παρόλο που προσωπικά δεν μ’ αρέσει η λέξη) -πέρα από το ΣΥΡΙΖΑ κι όσες άλλες συνειδητά επέλεξαν το δρόμο της «αποτελεσματικότερης διαχείρισης» του συστήματος - χρειάζεται να μπουν μπροστά παραμερίζοντας μικρόψυχους «όρους», «συγχωροχάρτια» και «επιβεβαιώσεις».

Αλλιώς θα χαθούν όλοι -κι ίσως αν δεν γίνεται αλλιώς, τελικά μπορεί και να είναι καλύτερα έτσι. Περιμένοντας τους καινούριους σπόρους να φυτρώσουν πιο δυνατοί, να θεριέψουν και να καρπίσουν μετά την αγρανάπαυση.

9.      Τι χρειάζεται δηλαδή; Ένα νέος φορέας, μια νέα παράταξη ή μέτωπο;

Για την ώρα ΤΙΠΟΤΑ ΑΠ΄ ΟΛΑ ΑΥΤΑ, δεν είναι προαπαιτούμενο κατά τη γνώμη μου. Παρά μόνον κάθε πρωτοβουλία, προσωπική ή συλλογική που μ΄ όποιο τρόπο συμβάλλει στην χωρίς καμμιά χρονοτριβή και δισταγμό εγρήγορση και κινητοποίηση και τσιγκλάει/ανατρέπει κατεστημένες δυνάμεις αδράνειας:

-Το ανοιχτό μυαλό χωρίς στερεότυπα, -η αξιοποίηση κάθε δυνατότητας πού δίνει η σημερινή φάση της ανθρωπότητας με τον ασύλληπτο όγκο πληροφοριών και απόψεων που μπορούν στιγμιαία και εκρηκτικά να μοιράζονται, -η ρεαλιστική αισιοδοξία και -κυρίως το αίσθημα υπεροχής είναι τα κλειδιά.

-Το σύνδρομο της «ήττας» και των «λαθών»,- η στενόμυαλη και ομφαλοσκοπική επιμονή στη «δικαίωση της άποψης ή της πλατφόρμας», -η θεοποίηση των «μηχανισμών», -η άγονη και μίζερη αναδίφηση της (παλιότερης ή και πρόσφατης) ιστορίας, -η θεωρητικολογία «περί των γραφών» και τέτοια, είναι θανάσιμοι κίνδυνοι!

 

Η ιστορία - για λόγους που δεν είναι του παρόντος αλλά μπορεί να εξηγηθούν - έδειξε ότι τα «Πολιτικά Μέτωπα» δεν δουλεύουν και κάθε προσπάθεια συγκρότησής τους μάλλον τροχοπέδη αποτελεί στους αγώνες για την κοινωνική αλλαγή (Οκτωβριανή, Λαϊκά Μέτωπα του ‘30, Ισπανικός Εμφύλιος, οι «συμμαχίες» της περιόδου της «ειρηνικής συνύπαρξης» σε Γαλλία, Χιλή κλπ., Ιστορικός συμβιβασμός, κ.λπ. – ή ότι ζήσαμε στην Ελλάδα με την «Ενωμένη Αριστερά», το ΠΑΣΟΚ και την προσδοκία «πραγματικής αλλαγής», το ’89-‘90, ο «Συνασπισμός» κλπ.) Για να μην πάμε μακριά αρκεί να δει κανείς την αδυναμία επικοινωνίας καν -όχι συνεργασίας- ανάμεσα στις ομάδες και δυνάμεις που κατά καιρούς αποσχίστηκαν κριτικά από το ΚΚΕ η το ΣΥΡΙΖΑ.

 

Κάθε τέτοια απόπειρα «πολιτικού μετώπου» ή «συμμαχιών» στις μέρες αυτές αποτελεί «χάσιμο πολύτιμου χρόνου» και «ονειρώξεις ομφαλοσκοπικές». Όσοι βαρέθηκαν την ατέρμονη γκρίνια, τα κολλήματα, τις ψευδαισθήσεις ότι ευκαιριακές πολιτικές συγκλίσεις με κάθε καρυδιάς γκρουπούσκουλα κι αποκλεισμό ή καθύβριση κάθε άλλου «να, όπου να ‘ναι στήνουν το μέτωπο της επανάστασης» πρέπει να τολμήσουν ΤΩΡΑ.

30 τόσα χρόνια, νισάφι πια!

 

10.  Ναι, αλλά υπάρχουν μεγάλες διαφορές! Τι θα γίνει μ΄ αυτές;

 

Σ΄ αυτή τη συγκυρία ΟΛΑ πρέπει να υποταχτούν στην ανάγκη να μετατραπεί ο τρόμος σε οργή, να ανδρωθεί και να γιγαντώσει το ρεύμα για Αλλαγή της κοινωνίας σαν ο ΜΟΝΟΣ ΤΡΟΠΟΣ για να αποτραπεί το κύλισμα σ’ ένα θλιβερό μεσαίωνα.

 

Σ΄ ένα μαζικό ιστορικό ρεύμα κοινωνικής αλλαγής, σαν κι αυτό που είναι μπροστά μας και είναι στο χέρι μας να γιγαντωθεί, όλες οι απόψεις ατόμων και ομάδων μπορεί να είναι σεβαστές και να συνυπάρχουν, να είναι αντικείμενο κριτικής, αντιπαράθεσης ή ακόμα και πολεμικής και στο τέλος η κάθε μια ή οι παραλλαγές της θα κριθούν στους δρόμους.

 

Χρειάζεται -για να το πω προκλητικά- να παραδώσουμε πια αποκλειστικά στους ιστορικούς επιστήμονες κι ερευνητές ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ τη Βάρκιζα, το Γράμμο, την περίοδο της «ειρηνικής συνύπαρξης» και του «αθροίσματος των δημοκρατικών δυνάμεων», τις διασπάσεις κι εσωτερικές συγκρούσεις, την μετεξέλιξη και κατάρρευση της ΕΣΣΔ, της Κίνας και των συμμάχων τους, το ’89, τις αυταπάτες και ποιος τις είχε για το ΣΥΡΙΖΑ… Δεν τα ξεχνάει κανένας αυτά -δεν γίνεται ανθρώπινα – απλά στη νέα εποχή των συγκρούσεων πρέπει να έχουν τη διάσταση που τους αναλογεί: λάθη που πρέπει να αποφευχθούν και θετικές εμπειρίες που πρέπει να αξιοποιηθούν στις νέες συνθήκες.

 

Αλίμονο αν όσοι επιχείρησαν, πιο παλιά, πετυχημένες αρχικά απόπειρες «κοινωνικού μετασχηματισμού» όπως τον Οκτώβρη του ‘17, την Κινεζική και Κουβανική επανάσταση κ.ά. έμεναν στο μοιρολόι και τους καυγάδες για την χαμένη Παρισινή Κομμούνα, την ήττα του 1905 ή στις διαφορές τακτικής κάθε φορά όπως για το Μπρεστ Λιτόφσκ κλπ. κλπ.

 

Και στο κάτω-κάτω, τι έγινε και ποιος είπε τι πριν 30 ή 40 χρόνια ΔΕΝ ΜΑΣ ΝΟΙΑΖΕΙ ΠΙΑ! Προσπαθώ να φανταστώ τι καρπαζιά και γέλιο θα ‘πεφτε στα τέλη του ’70 -αρχές ’80 αν σε κείνη τη φάση ανάπτυξης της οργανωμένης πάλης και με ΑΛΛΑ ζητήματα ανοιχτά και αγωνίες μπροστά μας, κάποιος επιχειρούσε να καθαρίσει τους λογαριασμούς για τους …«αρχειομαρξιστές» του ’30!

 

Όποιος δεν το κατανοήσει αυτό, θα εξαφανιστεί στην ιστορία με τη ρετσινιά της στενοκεφαλιάς και της μικροψυχίας όπως εκείνες οι ομάδες ή πρόσωπα που συντάχτηκαν με τους Ναζί στο όνομα του αντισοβιετισμού, παρόλο που επέμεναν ότι συνέχιζαν να ‘ναι κομμουνιστές.

                   

11.  Ο «Διαφωτισμός» της εποχής μας

 

‘Έτσι γίνεται πάντα: Η νέα ηθική, η νέα κουλτούρα, η ιδεολογία του καινούριου προηγείται, γίνεται μαζικό κτήμα και πραχτικά σχεδόν ηγεμονεύει ΠΡΙΝ τις κοινωνικές αλλαγές. Για να μη μπούμε στα «ψιλά γράμματα» περί «οικονομικής βάσης – εποικοδομήματος» και στο γιατί συμβαίνει αυτό νομοτελειακά πριν μια καινούρια τάξη κυριαρχήσει, αρκεί να δούμε ότι χρειάστηκε το ρεύμα της «Αναγέννησης» για να εμφανιστεί η αστική τάξη στο προσκήνιο και ένα ολόκληρο κύμα που βαφτίστηκε «Διαφωτισμός» πριν διεκδικήσει την κυριαρχία και την οικοδόμηση του καπιταλισμού.

Πριν τις απόπειρες των πρώτων εργατικών επαναστάσεων χρειάστηκαν να εμφανιστούν δημιουργοί που κατέγραφαν τη νέα αναγκαιότητα της νέας εποχής σαν τους Ουγκώ, Ζολά, Ντίκενς, Ντοστογιέφσκι, Τολστόι, Τσέχωφ, Γκόρκυ, Λόντον και δεκάδες άλλοι για να μείνω στο χώρο μόνο της λογοτεχνίας παραδειγματικά. Στην Ελλάδα έχουμε αρκετό όγκο ριζωμένο στην κοινωνία απ΄ την παραγωγή του πολιτισμού του καινούριου – και σ΄ όλους τους τομείς.

Θα χρειαστεί να αναδειχτούν τα στοιχεία της κουλτούρας του καινούριου που γεννιούνται ΣΗΜΕΡΑ. Οι νέοι δημιουργοί που ήδη υπάρχουν και θα εμφανιστούν με τις φόρμες του σήμερα. Ο κόσμος της μαζικής πληροφορίας επιτρέπει την εκρηκτική διάδοση και του περιεχόμενου που γέννησαν προηγούμενες γενιές και αυτού που γεννάει ή εγκυμονεί η σημερινή. Μια ΝΕΑ ΔΙΑΝΝΟΗΣΗ χωρίς παρωπίδες πρέπει να βγει μπροστά, να εκφραστεί και να εκφράσει τη φιλοσοφία, την οικονομία και την πολιτική επιστήμη του σήμερα.

Γιατί εδώ που τα λέμε είναι και λίγο ξεφτίλα να πιστεύουμε ότι εκφράζουν τις αντιθέσεις και την κρίση της εποχής μας οι Τατσόπουλοι, οι Χωμενίδηδες, οι κυρίες των Βορείων Προαστείων, η τσογλαναρία ή τα ξέκωλα των reality και οι κάθε λογής κόπανοι με τις περισπούδαστες «αναλύσεις» που μας κατακλύζουν. Ξανά το ζητούμενο είναι με ποιο αίσθημα υπεροχής και χωρίς φοβίες κι ετοιμότητα θα μπούμε σ΄ ένα πια «οικουμενικό πηγαδάκι» με εκατομμύρια ή και δισεκατομμύρια θεατές.

12.  Τα δυό παιδιά σε μια παγωμένη λίμνη κι ο δεκανέας του 1ου Παγκόσμιου

Σ΄ ένα παλιό σόφισμα σχετικά με το ρόλο της τύχης και της προσωπικότητας στην ιστορία, αναφερόταν ότι «δυο μικρά αγόρια παίζουν με τα παγοπέδιλά τους σε μια παγωμένη λίμνη της Ρωσίας. Ο ένας είναι ο γιός του δάσκαλου Ουλιάνοφ -που θα γίνει γνωστός αργότερα με το ψευδώνυμο Λένιν – κι ο άλλος ένα γειτονόπουλο. Ο πάγος σπάει και το γειτονόπουλο πνίγεται. Αν κατά τύχη αυτό συνέβαινε στο μικρό Λένιν, τι θα γινόταν; Δεν θα υπήρχε η Ρωσική Επανάσταση κι όσα σφράγισαν τον 20ο αιώνα;» Είναι επίσης γνωστό ότι ένας Αυστριακός δεκανέας του 1ου Παγκόσμιου, ο Άντολφ Χίτλερ, είχε τραυματιστεί στο θώρακα. Τι θα συνέβαινε αν η σφαίρα ήταν λίγα εκατοστά πιο αριστερά και θανατηφόρα; Θα γλύτωνε η ανθρωπότητα το ναζισμό και την αιματοχυσία;

Είναι φανερό ότι και στη μια και την άλλη περίπτωση, κάποιος άλλος θα ήταν στη θέση τους γιατί οι προσωπικότητες, το ίδιο και οι πολιτικές ομάδες, εμφανίζονται γιατί εκφράζουν τη δεδομένη στιγμή συμπυκνωμένα τις συσσωρευμένες διαθέσεις και γνώσεις που επιτάσσει η ιστορική αναγκαιότητα. Η κοινωνία κινείται με τους δικούς της νόμους – το ίδιο όπως και η φύση. Κανείς δεν αμφισβητεί σοβαρά όμως τους φυσικούς νόμους -εκτός ίσως απ’ τους παπάδες και κάτι μισότρελους παράξενους.

Αν δεν ανταποκριθούν οι σημερινές ηγεσίες ή συλλογικότητες ή δεν κατανοήσουν το στίγμα της εποχής, κάποιοι άλλοι θα βρεθούν.

13.  Παλιά ιστιοφόρα και superfast ferries

Καμμιά φορά σκέφτομαι την υπόθεση του πώς θα είχαν εξελιχτεί τα πράγματα στην Ελλάδα, αν το 1974 την ηγεσία και την ευθύνη ανασυγκρότησης του ΚΚΕ είχε αναλάβει μια νέα σε ηλικία γενιά κομμουνιστών, που είχε αναδειχτεί μέσα στην Ελλάδα, απ΄ τις συγκρούσεις της αντιδικτατορικής πάλης και με τις εμπειρίες απόρριψης του ΕΔΑΐτικου ρεφορμισμού, μαθαίνοντας απ΄ τα λάθη και τις επιτυχίες αλλά ζώντας κυρίως με τα ερεθίσματα και της έξαρσης του ’68 και της Κούβας και του Βιετνάμ αντί για τη φόρτιση της ήττας και της μακραίωνης διαμάχης περί του «ποιος και τι έφταιξε». Αντίθετα, η ευθύνη παραδόθηκε σε κατά τα άλλα σεβαστούς αγωνιστές κι αγωνίστριες, μπαρουτοκαπνισμένους μερικούς, πού όμως είχαν ζήσει τη μισή ζωή τους στο εξωτερικό σαν τρόφιμοι της «διεθνιστικής αλληλεγγύης του σοβιετικού μπλοκ». Άσε που μερικοί είχαν διαγράψει ή καθαιρέσει ο ένας τον άλλον δυο-τρείς φορές. Ο καθένας ας κάνει το δικό του «αφαιρετικό σενάριο» και παραλλαγή.

ΤΩΡΑ, σ΄ αυτή τη συγκυρία, όσοι ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ να ανταποκριθούμε ή να καταλάβουμε τι τρέχει, καλύτερα να παραμερίσουμε. Μια νέα γενιά μπορεί να τα καταφέρει καλύτερα.

Θα εμπιστευόταν κανείς ένα ναυτικό - έστω έμπειρο, έστω που ξέρει να διαβάζει καλά τους καιρούς- όμως καπετάνιο ιστιοφόρου της παλιάς εποχής, για να κουμαντάρει ένα υπερσύγχρονο superfast ferry, γεμάτο επιβάτες πού μάλιστα χρειάζεται να πλεύσει σε άγνωστες θάλασσες για ένα λιμάνι που πρώτη φορά θα πιάσει;

14.  Το «στίγμα» της εποχής που ζούμε

Ήδη από το 2018-19, -χωρίς κορωνοϊό ακόμα- είχε αρχίσει να ακούγεται η υπόκωφη βοή τoύ νέου «σεισμού» που όλοι περίμεναν, προετοιμάζονταν αλλά δεν πολυμιλούσαν γι’ αυτό - είναι και τα χρηματιστήρια βλέπεις και οι … «αγορές» που δεν χρειάζονται περεταίρω ανησυχίες.

Ο Βλαντίμιρ Πούτιν είχε μιλήσει επίσημα απ΄ το 2018 «για μια επερχόμενη οικονομική κρίση πού όμοιά της δεν είχε δει ποτέ η ανθρωπότητα».

Η επικεφαλής του ΔΝΤ, Κρισταλίνα Γκεοργκίεβα, είχε ανοιχτά προβλέψει «μια κρίση μεγαλύτερη αυτής του 1929».

Χώρες σαν τη Ρωσία, την Κίνα, την Ινδία αλλά και τη Γερμανία, ξεφορτώθηκαν χρεόγραφα, συναλλαγματικά αποθέματα, αποδολαριοποιούν το εμπόριό τους, μαζεύουν κι αποθηκεύουν χρυσό και πολύτιμα μέταλλα, εδώ.

Άλλοι το βλέπουν ως ευκαιρία να κερδίσουν ποντάροντας στην κατάρρευση, όπως το μεγαλύτερο hedge fund του κόσμου Bridgewater που πέρσι στοιχημάτισε 1,5 δισ. δολάρια, «σορτάροντας» που λένε, στην κατάρρευση των χρηματιστηρίων μέχρι το Μάρτη του 2020!

Το πιο καθαρό σημάδι ανησυχίας και πανικού είναι ότι σταθερά από το 2015, όσοι έχουν χρηματικά αποθέματα προτιμούν να τα δανείζουν ΜΕ ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΕΠΙΤΟΚΙΑ! Δηλαδή προτιμούν την -υποτιθέμενη- ασφάλεια των κρατικών ομολόγων χωρών όπως η Γερμανία, η Αυστρία, η Νορβηγία, η Σουηδία ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΕ ΧΑΣΟΥΡΑ! Οι καπιταλιστές στον πανικό τους προτιμούν ακόμα και να αρνηθούν τη φύση τους, το κέρδος!

Τώρα παρ’ όλα αυτά, ΟΛΟΙ τα ρίχνουν στην πανδημία!

ΑΜ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ!

Α. Ο κύκλος τις κρίσης που ξεκίνησε το 2008-10 μοιάζει χωρίς τέλος, όλα τα «γιατροσόφια» αποτυγχάνουν ενώ όλοι περίμεναν -και προετοιμάζονταν- για μια έξαρση το 2020-21 που όμοιά τις δεν θα είχε ξαναδεί η καπιταλιστική εποχή. Αυτή του 1929-32 θα έμοιαζε μπροστά τις «παρωνυχίδα».

Η Bank of International SettlementsBIS (Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών) με έδρα τη Βασιλεία, είναι η ένωση όλων σχεδόν των Κεντρικών Τραπεζών του κόσμου. Μια ματιά στα στοιχεία που η ίδια δημοσιοποιεί είναι αποκαλυπτικά κι ανατριχιαστικά: εδώ κι εδώ.

 

Η παγκόσμια «φούσκα» που έχτισαν είναι ΑΔΥΝΑΤΟ να ρυθμιστεί ή να διαχειριστεί:

- Το επίσημο Παγκόσμιο Χρέος (Κρατικό/επιχειρηματικό/ιδιωτικό) έφτασε το 2019 τα 265 τρις Δολάρια ! Αν σ΄ αυτό προστεθεί

- κι ο όγκος των 640 τρις των Παραγώγων/ομολόγων που είναι σε κυκλοφορία (=ακάλυπτες μεταχρονολογημένες απαιτήσεις σε χαρτιά χωρίς αξία αν δεν πληρωθούν)

- και ο «αέρας» των περίπου 300 τρις των Χρηματιστηριακών αγορών (= προεξόφληση μελλοντικών κερδών χωρίς αντίκρισμα στο σήμερα)

φτάνουμε στο ασύλληπτο μέγεθος Χρέους του 1,2 τετράκις εκατομμύρια* (ναι, αυτός ο αριθμός με τα 15 μηδενικά)!!!

 

*Για να κατανοηθεί το τι σημαίνει αυτός ο παραλογισμός:

- το 2019 το Παγκόσμιο ΑΕΠ (= τι αξία παράγεται σ’ ολόκληρο τον πλανήτη από παραγωγή και υπηρεσίες) υπολογίζεται στα 87 τρις Δολάρια. ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΠΛΗΡΩΜΗ ΤΗΣ «ΦΟΥΣΚΑΣ» ΤΟΥ 1,2 τετράκις εκ. ΘΑ ΑΠΑΙΤΗΘΕΙ ΕΠΙ 14 ΧΡΟΝΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΑΕΠ, ΧΩΡΙΣ ΚΑΝΕΝΑ (ΜΗΔΕΝΙΚΟ) ΑΛΛΟ ΕΞΟΔΟ Ή ΔΑΠΑΝΗ από κανένα πλάσμα του πλανήτη !!!!

- στο κεφάλι της κάθε μίας από τις ανθρώπινες υπάρξεις σ΄ όλη τη Γη, απ΄ το μαιευτήριο μέχρι το γηροκομείο, απ’ τους ιθαγενείς των φυλών του Αμαζονίου μέχρι το διπλανό μας που μοιραζόμαστε την καραντίνα, αναλογεί χρέος 160.000 Δολαρίων ! Μετρήστε τα μέλη του νοικοκυριού σας για να δείτε τι αναλογεί στην οικογένειά σας!!!

- ΟΛΟΣ ο συσσωρευμένος παγκόσμιος πλούτος (Global Wealth), δηλαδή το κεφάλαιο που συγκεντρώθηκε μέχρι τώρα απ΄ την εκμετάλλευση της υπεραξίας των εργαζομένων και την εξόρυξη/αξιοποίηση φυσικών πόρων, μαζί με τις οικονομίες των νοικοκυριών υπολογίζεται στα περίπου 357-360 τρις Δολάρια. Δηλαδή για να εξυπηρετηθεί η φούσκα χρειάζεται 3,5 φορές όλου όσου πλούτου υπάρχει στον πλανήτη!!! (εδώ κι εδώ)

 

Με δυο λόγια: ΜΕΧΡΙΣ ΕΔΩ ΗΤΑΝ – ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΑ ‘ΦΤΥΣΕ – ΔΕΝ ΔΙΟΡΘΩΝΕΤΑΙ!

 

Β. Η ανθρωπότητα βρίσκεται στο κατώφλι τις «4ης Βιομηχανικής Επανάστασης». Κανείς δεν ξέρει ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΥΝΕΠΑΓΕΤΑΙ αλλά όλοι κατανοούν ότι πρόκειται να αλλάξει ΡΙΖΙΚΑ τις μορφές των κοινωνικών σχέσεων και τον τρόπο που ζούμε, επικοινωνούμε, παράγουμε. Δειλά άρχισαν να εμφανίζονται στον ορίζοντα οι πρώτες εφαρμογές:

- συνδυασμός της ψηφιακής τεχνολογίας με τη βιολογία και τη γενετική,

- απίστευτος όγκος δεδομένων σε μικροσυσκευές κι ασύλληπτες ταχύτητες μετάδοσης με τα Δίκτυα 5G, 6G και ούτω καθεξής που θα πετάξουν στα σκουπίδια τις τρέχουσες τεχνολογίες-και μαζί τους τις εταιρείες GSM και internet,

- η διασύνδεση κι ο on line χειρισμός των πάντων με το λεγόμενο ΙοΤ/ Internet of Things,

- η Τεχνητή Νοημοσύνη,

- η ρομποτική κλπ κλπ.

 

 Ίσως να μην μπορούμε ακόμα να φανταστούμε τις αλλαγές στη ζωή μας σε λίγα χρόνια, αλλά ΟΛΟΙ προετοιμάζονται γι’ αυτό:

Αμφιβάλλει κανείς ότι τα μέτρα που πάρθηκαν σε κάθε χώρα μ’ αφορμή τον κορωνοϊό, από την Κίνα μέχρι το Μητσοτάκη και κυρίως «ο εγκλεισμός» θα αποφασίζονταν ποτέ ή θα μπορούσαν να εφαρμοστούν αν ΔΕΝ υπήρχαν τα δίκτυα 4G, το γρήγορο Internet, τα drones, o έλεγχος κάθε προσωπικού δεδομένου και επαφών, η «ψηφιακή αναγνώριση προσώπων» και τέτοια; Ή αμφιβάλλει κανείς ότι Ινστιτούτα και κρατικές υπηρεσίες ΔΕΝ θα κάνουν υπολογισμούς συμπεριφορών και απολογισμό για βελτίωση και μελλοντική χρήση;

 

Γ. Ο «4ος Παγκόσμιος Πόλεμος» (αν θεωρήσουμε ότι «Πόλεμος=συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα» κι ότι εκτός απ΄τους 2 γνωστούς, ο 3ος ήταν ο «Ψυχρός Πόλεμος» 1945-1990 με τα γνωστά αποτελέσματα) βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και σε κάθε ήπειρο/περιφέρεια/γωνιά ανάμεσα:

(α) στο μπλοκ του τεχνικά χρεωκοπημένου -άρα και πιο επιθετικού και επικίνδυνου- παρασιτικού Χρηματοοικονομικού Καπιταλισμού της Δύσης και

(β) στο μπλοκ του Καπιταλισμού της -ακόμα- Πρωτογενούς Συσσώρευσης που αναδύθηκε τη δεκαετία του 2000, εντελώς γεωγραφικά προσδιορίζεται στην Ευρασία (Ανατολή) κι αποτελεί την κύρια πηγή παραγωγής «πλούτου» μέσω υπεραξιών από τη Μεταποίηση και την εξόρυξη/έλεγχο/αξιοποίηση φυσικών πόρων και πρώτων υλών.

 

Το πρώτο μπλοκ (με κέντρα τη Β. Αμερική και τη Δ. Ευρώπη, παρά τις επιμέρους αντιθέσεις τους) σέρνοντας και το συντριπτικά μεγαλύτερο βάρος της «παγκόσμιας φούσκας», βρίσκεται σε υποχώρηση και προσωρινή ανασύνταξη γι’ αυτό και δείχνει τα νύχια του γρυλίζοντας.

-Με αποτυχίες αναδιοργάνωσης και επανεκκίνησης της αποσαθρωμένης παραγωγικής βάσης για ν΄ ανταγωνιστεί την άλλη πλευρά (αποβιομηχανοποίηση, χρεωκοπία του μοντέλου «σχιστολιθικών υδρογονανθράκων» με την ελπίδα να επικρατήσει στον ενεργειακό τομέα, ακόμα και τεχνολογικά πέρασαν σε 2η και 3η θέση, το λαχάνιασμα και το χάσιμο αγορών του παλιότερα πανίσχυρου στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος κλπ),

- Με μοντέλα που αποδείχτηκαν αποτυχημένα στη χρηματοοικονομική διαχείριση είτε με το τύπωμα μαζικά δολαρίων φορτώνοντας τον πληθωρισμό στους άλλους μέσω της χρήσης του ως παγκόσμιο νόμισμα τις εμπορικές συναλλαγές είτε με τη «λιτότητα» και το σκληρό ευρώ, γίνεται όλο και πιο επιθετική.

- Με ήττες το τελευταίο διάστημα τόσο σε περιφερειακές θερμές ή ψυχρές συγκρούσεις (Συρία, Καύκασος και Κασπία, Κεντρική Ασία) και ραγδαία γεωπολιτική υποχώρηση σ’ όφελος του άλλου μπλοκ και με αδυναμία να «κεφαλαιοποιήσουν» ή και να διατηρήσουν παλιότερες νίκες που δεν αποδεικνύονται στρατηγικές (πχ Ουκρανία, Μέση Ανατολή), κάνουν αυτή την πλευρά απρόβλεπτη και πιο επικίνδυνη, με δεδομένη και τη εσωτερική λαϊκή δυσφορία αλλά και τις πιθανές διαλυτικές τάσεις.

 

Το δεύτερο μπλοκ, δείχνει να κρατάει δυνάμεις ή και να ενισχύεται. Η ηγεσία του (Κίνα, Ρωσία) βασίζεται σε μια μετεξέλιξη των προηγούμενων μοντέλων «κρατικού καπιταλισμού» στα οποία είχαν μεταλλαχθεί τα σοσιαλιστικά υβρίδια (στην ουσία η ίδια άρχουσα τάξη πλαισιωμένη από νεόπλουτους, πανίσχυρη διοίκηση και δημόσιο τομέα κι όχι μαριονέττα των ολιγαρχών που πρέπει να υποτάσσονται άνευ όρων σ΄ αυτή, έλεγχος της κοινωνίας αλλά με διαβατήρια, καταναλωτισμό και βελτίωση του βιοτικού επιπέδου, κοινωνική πρόνοια, μεγάλα έργα υποδομής κλπ.) Τα οικονομικά μέτρα, το εμπάργκο εναντίον τους και οι «εμπορικοί πόλεμοι» δεν φαίνεται να δημιουργούν κριτικά αποτελέσματα και μάλλον αξιοποιούνται για την ανάπτυξη τομέων που θα ενισχύουν την αυτάρκεια των καπιταλιστικών αυτών κοινωνιών. Η στρατηγική γεωπολιτικά επικεντρώνεται στη διεύρυνση συμμαχιών (Ιράν, Τουρκία, Ινδία, Ν. Αφρική κλπ) ενώ παρόλο τον κύριο προσανατολισμό στην ευρύτερη Ευρασία και την Αφρική δεν εγκαταλείπουν στην τύχη τους φίλους ούτε σχεδιασμούς στην Αμερικανική ήπειρο (Βενεζουέλα, Κούβα κλπ.) όπου το πρώτο μπλοκ προσπάθησε να ανακτήσει δυνάμεις με μάλλον πραξικοπηματικό τρόπο (Βραζιλία, Αργεντινή, Βολιβία). Το ερώτημα είναι αν παρά τις αντοχές και τα «καύσιμα» (έλεγχος της παγκόσμιας μεταποίησης και των ενεργειακών κι άλλων φυσικών πόρων κυρίως), ποια θα είναι η επίδραση από το τσουνάμι μιας «φούσκας» που θα σπάσει.

 

Δεν χρειάζεται εξειδικευμένη γνώση και πολλή φιλοσοφία για να γίνει αντιληπτό το στίγμα της εποχής μας και να ερμηνευτούν όσα ζούμε και θα ζήσουμε. Αρκεί στοιχειώδης γνώση και χρήση της Διαλεκτικής, της ουσίας του Ιστορικού Υλισμού και της Μαρξιστικής Πολιτικής Οικονομίας (αυτό που με μια κουβέντα λέμε «Μαρξισμός» και που όχι μόνο δεν απορρίπτεται ΑΛΛΑ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΤΑΙ από τις οικονομικές, κοινωνικές, ιστορικές εξελίξεις)

 

 

 

Κάντε κλικ στο όνομα του αρθρογράφου για να διαβάσετε όλα τα άρθρα του.

Kommon

Θέλουμε να μιλήσουμε για τον κομμουνισμό της εποχής μας, την αναγκαία αλλά όχι δεδομένη προοπτική. Θέλουμε να μιλήσουμε ταυτόχρονα για την καθημερινή επιβίωση και τον αγώνα γι’ αυτήν.

ΛΙΣΤΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Εγγραφείτε στην λίστα επικοινωνίας μας για να είστε πάντα ενημερωμένοι.