Ένας στρατηγός (ή κάτι τέτοιο), του Θανάση Σκαμνάκη

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Σάββατο, 14 Απριλίου 2018 21:00 Συντάκτης:
Don Kihot u Tuzli, Teatra Zappa Don Kihot u Tuzli, Teatra Zappa

Δεν είμαι σίγουρος από που την ξέρω αυτή την ιστορία. Κάπου θα την διάβασα ή θα την άκουσα πολύ παλιά και την έβαλε το μυαλό στην αποθήκες του.

 

 Μπορεί και να την επινόησα σε κάποιες εποχές. Η ουσία είναι πως τώρα ανασύρθηκε από τα ξεχασμένα μέρη, χωρίς προσπάθεια, αλλά, όπως φαίνεται, με αφορμή…

 

Είναι ιστορία ενός στρατηγού (ή κάτι τέτοιο σχετικό), από τότε που οι πόλεμοι είχαν κάτι από το πνεύμα της ιπποσύνης, τότε που σκοτώνονταν στρατιώτες αλλά ποτέ ή σπανίως στρατηγοί, γεγονός που εξασφάλιζε εξ άλλου τη συνέχεια των πολέμων (εδώ που τα λέμε μέχρι και σήμερα, σπανίως σκοτώνονται οι στρατηγοί).

  

Ο στρατηγός μας (ή κάτι τέτοιο) ήταν εξαιρετικός άνθρωπος. Καταρτισμένος στην τέχνη του, ικανός στο λόγο, άξιος ηγέτης του στρατεύματος και, κυρίως, δεν  ξόδευε λέξεις για τη ζωή των άλλων, καθώς στις μάχες έμπαινε στη φωτιά παρ’ όλη τη δυνατότητα που είχε απλώς να κάθεται στα επιτελεία και να σχεδιάζει. 

 

Αυτό το αναγνώριζαν και οι στρατιώτες και οι λαϊκοί.

 

Πήρε μέρος σε πολλές μάχες, άλλες νικηφόρες, άλλες όχι. Εθίστηκε στον ήχο και τα σχέδια των μαχών. Και στην αγωνιώδη αναζήτηση μιας νίκης. Αλλά περνούσε άδοξα ο καιρός και η νίκη αργούσε, αν και τη θεωρούσε σίγουρη, σχεδόν νομοτελειακά ή από θέληση του θεού.

 

Κι όπως είναι γνωστό σε  μας τώρα, που το ήξερε κι ο στρατηγός (ή κάτι τέτοιο) τότε, δεν φτάνει να θες κάτι πολύ για να γίνει.

 

Υπήρχαν κι άλλοι παράγοντες που δεν επέτρεπαν στο σχέδιό του και στη χώρα του να νικήσουν και οι οποίοι την καταδίκαζαν σε μια οδυνηρή οπισθοδρόμηση.

 

Εκείνος όμως επέμενε να κάνει προτάσεις νέων πολέμων με σκοπό την κατάληψη νέων θέσεων και εδαφών. Διαμόρφωνε σχέδια και επιχειρήματα.

 

Έπεισε κάποιες φορές κι οδήγησε το στρατό του σε άσκοπες εκστρατείες που είχαν οδυνηρή κατάληξη. Όχι μόνο δεν κερδίζονταν νέες θέσεις, ίσα-ίσα χάνονταν κιόλας. Χώρια οι ζωές στρατιωτών - μικρότερη απώλεια αν το δεις από την άποψη του σκοπού κι όχι από εκείνη των απολεσθέντων!..

 

Αλλά έτσι σταδιακά ο στρατηγός (ή κάτι τέτοιο) ξέμεινε από επιχειρήματα, ξέμεινε από αξιοπιστία, ξέμεινε από αναλώσιμους στρατιώτες, ξέμεινε κι από υποστηρικτές. Κάτι παιδιά που ασκούνταν με ξύλινα σπαθιά και φωνασκίες δεν μπορούσαν να αποτελέσουν αξιόπιστη δύναμη.

 

Επέμενε ωστόσο να σχεδιάζει και να επιχειρηματολογεί για νέες εφόδους και νέες καταλήψεις.

 

Εν τω μεταξύ οι αντίπαλοι είχαν κυριαρχήσει στην περιοχή. Οι κάτοικοι προσπαθούσαν όπως-όπως να αμυνθούν. Ενίσχυαν τα τείχη, μάζευαν σάκους άμμου στις ντάπιες, σχεδίαζαν αμυντικές τακτικές, να σώσουν με κάθε τρόπο την πρωτεύουσά τους, να σωθούν.

 

Ο στρατηγός (ή κάτι τέτοιο) ήταν κι αυτός εκεί, με όσους του είχαν απομείνει πιστοί, αρνούμενος να συμμεριστεί την αμυντική αγωνία. Αυτός επέμενε πως τώρα ακριβώς η βασική τους επιδίωξη πρέπει να είναι να καταλάβουν την εξουσία και να επιτεθούν. Στρατηγός (ή κάτι τέτοιο) ήταν, κατακτήσεις ονειρευόταν!..

 

Δεν τον ακολουθούσαν, και τους κατηγορούσε πως είναι ηττοπαθείς, συμβιβασμένοι, αρνητές του μεγάλου σκοπού, πως αντικειμενικά (αυτό το αντικειμενικά που είναι τόσο υποκειμενικό!) εξυπηρετούν ή, ακόμα χειρότερα, πάνε με τον εχθρό κ.ο.κ.

 

Σε λίγο καιρό δεν τον άκουγε κανείς.

Σε λίγο καιρό δεν ακουγόταν κιόλας.

 

Κι αν σας τη λέω τώρα εδώ αυτή την ιστορία είναι γιατί γυρίζουν πάντα στο μυαλό μου εκείνα τα βασίλεια όμοια με της Κομμαγηνής, “πού ’σβησε σαν το παλιό λυχνάρι”, κι όμοια με “πολιτείες μεγάλες που έζησαν χιλιάδες χρόνια κι έπειτα απόμειναν τόπος βοσκής για τις γκαμούζες, χωράφια για ζαχαροκάλαμα και καλαμπόκια”, όπως τα έχει αποτυπώσει στον “Τελευταίο σταθμό” ο Γ. Σεφέρης.

 

Και γιατί το μυαλό κάνει περίεργα παιχνίδια και δεν ξέρεις, εν τέλει, για ποιό λόγο ανασύρει τις εικόνες.

 

Ίσως μόνο κάτι να αισθάνεται και να ’χει τη διάθεση να παίξει με τους τόσους στρατηγούς (ή κάτι τέτοιο) που κυκλοφορούν στις περιφέρειές μας!

 

 

Κάντε κλικ στο όνομα του αρθρογράφου για να διαβάσετε όλα τα άρθρα του.

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ

Kommon

Θέλουμε να μιλήσουμε για τον κομμουνισμό της εποχής μας, την αναγκαία αλλά όχι δεδομένη προοπτική. Θέλουμε να μιλήσουμε ταυτόχρονα για την καθημερινή επιβίωση και τον αγώνα γι’ αυτήν.

ΛΙΣΤΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Εγγραφείτε στην λίστα επικοινωνίας μας για να είστε πάντα ενημερωμένοι.