ΣΑΡΑΝΤΟΣ ΦΡΑΓΚΟΣ

 

Στις 28 του Δεκέμβρη το σινεμά δε γιόρτασε κι ας έκλεινε τα 125 χρόνια της ζωής του. Γιατί σαν τέτοια μέρα, το 1895 στο υπόγειο του Gtand Cafe του Παρισιού και με ένα φράγκο εισιτήριο, 32 όλοι κι όλοι θεατές απόλαυσαν την πρώτη δημόσια κινηματογραφική απόπειρα. Εκείνη των αδελφών Λιμιέρ, μένοντας ''άναυδοι, έκπληκτοι και εντυπωσιασμένοι'' σύμφωνα με τα σχόλια της εποχής.

«Στον τάφο θα φέρω μονάχα την πίκρα ενός ατέλειωτου τραγουδιού» Ναζίμ Χικμέτ

Ο συγγραφέας, ο γραφιάς, ‘’είναι ο μηχανικός των ανθρώπινων ψυχών’’ όπως λέει ο Γκόρκι;

Είναι αληθές αυτό που λέει ο Τσέχωφ, πως ‘’ πιο εύκολα γράφεις για το Σωκράτη παρά για μια κοπέλα ή έναν μάγειρα’’;

Υπάρχουν συγκεκριμένες νόρμες και συνταγές για να είναι κάποιος συγγραφέας, ή εκείνο που χρειάζεται είναι 99ο\ο δουλειά, 99ο\ο πειθαρχία και 99ο\ο ταλέντο, όπως διατείνεται ο Ο. Φώκνερ;

Πότε ‘’ευτυχεί’’ ο συγγραφέας και πότε ο αναγνώστης; Πότε ένα βιβλίο θεωρείται επιτυχημένο; Είναι μήπως εκείνο που σε υποχρεώνει να το ξαναδιαβάσεις;

 

Το βράδυ της 29ης Μαΐου του 1453, όταν ο Μεχμέτ ο Β΄- ο πορθητής- ''πάτησε'' την Πόλη, περπάτησε μοναχός προς τη Χριστιανική Βασιλική και 'κεί επιτέλεσε το μουσουλμανικό τελετουργικό του.

Ίσως να μην είναι ευρέως γνωστό ότι στις πολυάριθμες τάξεις του υπήρχαν και 30.000 χριστιανοί που συνέβαλαν καθοριστικά στην πολιορκία  της Πόλης. Όπως επίσης να μην είναι γνωστό ότι κατά την άλωση της Πόλης από τους Φράγκους το 1204 [ κατά τη διάρκεια της Δ΄ σταυροφορίας ] οι ''ομόθρησκοι'' από τη Δύση προέβησαν στην πιο απίστευτη λεηλασία.

Λαφυραγώγησαν στην κυριολεξία το ναό αρπάζοντας κομμάτια επιχρυσωμένου ασημιού, χρυσούς σταυρούς, πολύτιμα αντικείμενα και σκεύη λατρείας και μεθυσμένοι ξεφάντωναν μέσα στη Βασιλική μετατρέποντάς την σε καταγώγιο.

Το  θέλει  πολύ,  του αρέσει  το γράψιμο σαν τρόπος επικοινωνίας . Αλλά και σαν τόπος  ανταλλαγής, ιδεολογικής  αναμέτρησης  και πολεμικής που πολλές φορές γίνεται. Τον συναρπάζει η λόγια γραφή, η αισθητική της σελίδας όπως και η μαχητική δημοσιογραφία εκείνη που ξέρει να διεκδικεί  και να ξεσηκώνει. Πάντα στο παρελθόν διάβαζε και μουτζούρωνε σελίδες, σκάρωνε αυτοσχέδιες αφίσες και πλακάτ καθώς και αποφθεγματικά συνθήματα που ακόμα ηχούν στ' αφτιά του. Όμως τώρα  μια νωθρότητα, μια παραίτηση, μια πνευματική και δημιουργική αμηχανία τον κατέχει.

Σελίδα 1 από 3

Θέλουμε να μιλήσουμε για τον κομμουνισμό της εποχής μας, την αναγκαία αλλά όχι δεδομένη προοπτική. Θέλουμε να μιλήσουμε ταυτόχρονα για την καθημερινή επιβίωση και τον αγώνα γι’ αυτήν.

ΛΙΣΤΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Εγγραφείτε στην λίστα επικοινωνίας μας για να είστε πάντα ενημερωμένοι.