ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΑ ΤΑ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΚΤΗ

KOMMON

Οι εκλογές της Κυριακής, σύμφωνα με όλες τις προβλέψεις και εκτιμήσεις, αναμένεται να επιφέρουν την ήττα του ΣΥΡΙΖΑ και να οδηγήσουν στην επικράτηση μιας νεοφιλελεύθερης Δεξιάς, η οποία έρχεται να αναλάβει καθήκοντα με υποσχέσεις «ρεβανσισμού» απέναντι στα κοινωνικά στρώματα που τα προηγούμενα χρόνια την είχαν θέσει στο περιθώριο.  Η (διαφαινόμενη) αυτή ήττα θα έρθει όμως και να επισφραγίσει ένα τέλος εποχής συνολικά για την ελληνική Αριστερά. Και αυτό γιατί ο λεγόμενος «συμβιβασμός» της «πρώτης φοράς Αριστερά» με τις επιταγές των μνημονίων δεν αποτέλεσε παρά την υλική αποτύπωση των πολιτικών ορίων της Αριστεράς της Μεταπολίτευσης. Μιας Αριστεράς η οποία είχε μάθει (και αποδεχτεί) να κινείται μέσα σε ένα προκαθορισμένο πλαίσιο, σε ένα εξ αρχής ναρκοθετημένο πεδίο, πάντα λίγο πολύ εντός των ορίων που έθετε κάθε φορά η αστική στρατηγική, δηλαδή ο αντίπαλος.

Αν το διακύβευμα των εκλογών ήταν η ανατροπή της μνημονιακής πολιτικής ή η συνέχιση της, τότε  η εκλογική μάχη θα αποκτούσε κρίσιμη σημασία. Ποια είναι όμως η πραγματικότητα;

Σε συνέντευξή του στο The Wire, ο γνωστός μαρξιστής ακαδημαϊκός μιλάει για την απότομη αύξηση των λαϊκίστικων και δεξιών πολιτικών και για το μέλλον του νεοφιλελευθερισμού, του καπιταλισμού και της τεχνολογίας.

Συνέντευξη στους Τζον Τζίπσον και Π.Μ. Τζίτις, μετάφραση: Α.Β.

Η παρατεταμένη πολιτική και ιδεολογική επίθεση του σύγχρονου καπιταλισμού, η εκκωφαντική σιωπή του λαϊκού κινήματος που τη συνοδεύει, η συνεχιζόμενη υποχώρηση της μάχιμης Αριστεράς στο σύνολο της, μετατοπίζουν συνεχώς επί το συντηρητικότερο και δεξιότερα το ίδιο το σώμα της κοινωνίας και το πολιτικό σύστημα.

Αποκαλυπτικά και διαφωτιστικά τα όσα αναφέρονται στην προκήρυξη που δημοσιοποίησε ο Νίκος Φωτόπουλος για τους κινδύνους που απειλούν τη ΔΕΗ. Στο όνομα της αναγκαίας ενημέρωσης, το kommon αναδημοσιεύει εκτενή αποσπάσματα της προκήρυξης. 

Ο ΠΑΚΣ Θεσσαλονίκης οργανώνει εκδήλωση με θέμα την Λατινική Αμερική στο πλαίσιο του 22ου Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Πριν από μερικές εβδομάδες σηματοδοτήθηκε η ημέρα όπου πριν από 52 χρόνια, ξεκίνησε η ισραηλινή κατοχή του 1967. Σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, η στρατιωτική κατοχή ουσιαστικά σημαίνει έλεγχο μέσω εχθρικών ενόπλων δυνάμεων. Αυτό ακριβώς έκανε το Ισραήλ στη γη και στο λαό της Παλαιστίνης. Το Ισραήλ έχει δημιουργήσει μια παράνομη αποικιοκρατική επιχείρηση που αποσκοπεί στην άρνηση του δικαιώματος αυτοπροσδιορισμού των Παλαιστινίων.

Αν υποθέσουμε ότι υπάρχει ένα σύμπαν όπου το διεθνές δίκαιο εφαρμόζεται και οι άνθρωποι μπορούν να νιώθουν την απόλυτη προστασία των δικαιωμάτων τους από αυτό, τότε η Παλαιστίνη σίγουρα δεν ανήκει εκεί. Η πόλη της Χεβρώνας είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτυχίας της διεθνούς κοινότητας να εξασφαλίσει τα θεμελιώδη δικαιώματα των Παλαιστινίων και να εφαρμόσει το διεθνές δίκαιο.

Κάθε προσπάθεια εξωραϊσμού είναι συντηρητική και κάθε συμπόρευση «ό, τι να ‘ναι» μέσα σε συνθήκες κοινωνικής καθίζησης είναι εκβιασμένος συντηρητισμός. Είναι η διασκευή του γνωστού γνωμικού στο: ο πνιγμένος απ’ τα μαλλιά του άλλου πιάνεται.

Αν θέλει να δει κανείς τι σημαίνει στην πολιτική ζωή χαμένη ευκαιρία ίσως αρκεί μόνο να κοιτάξει προς την πολύπαθη ΕΡΤ. Πριν πολύ λίγες ημέρες στο μέγαρο της Αγίας Παρασκευής τιμούσαν τα 6 χρόνια από το “μαύρο” (11 Ιουνίου 2013). Τότε η ΕΡΤ έγινε, παρά τη θέλησή της και παρά το βεβαρυμένο παρελθόν της, σύμβολο της αντίστασης στον δεξιό σκοταδισμό. Πάνω και στην ΕΡΤ πάτησε ο επερχόμενος ΣΥΡΙΖΑ για να θεμελιώσει τον εκλογικό του θρίαμβο.

Σελίδα 9 από 81

Kommon

Θέλουμε να μιλήσουμε για τον κομμουνισμό της εποχής μας, την αναγκαία αλλά όχι δεδομένη προοπτική. Θέλουμε να μιλήσουμε ταυτόχρονα για την καθημερινή επιβίωση και τον αγώνα γι’ αυτήν.

ΛΙΣΤΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Εγγραφείτε στην λίστα επικοινωνίας μας για να είστε πάντα ενημερωμένοι.