ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΑ ΤΑ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΚΤΗ

ΘΑΝΑΣΗΣ ΣΚΑΜΝΑΚΗΣ

 

Όταν τα αμερικάνικα και τα διεθνή μέσα ενημέρωσης χορεύουν στους ρυθμούς του Τραμπ εναντίον της Βενεζουέλας και του Νικολάς Μαδούρο, όταν κυβερνήσεις συντάσσονται στο πλευρό του, όταν πολιτικοί ηγέτες πλειοδοτούν παρά την προφανή επιδίωξη πραξικοπήματος και πρόκλησης εμφυλίου πολέμου, ακόμα και στρατιωτικής επέμβασης, δεν πρέπει να σκεφτούμε το αυτονόητο; Πως πρόκειται για μια τεραστίων διαστάσεων συνωμοσία εκπονημένη στο στρατηγείο τη CIA και στο Λευκό Οίκο;

 

Όσο πιο πολύ χρειάζεται η αναζήτηση, τόσο πιο πολύ απαγκιάζουμε σε βεβαιότητες. Όσο πιο πολύ χρειαζόμαστε φως, τόσο πιο πολύ αναζητούμε το ημίφως.

Αγαπητέ Θόδωρε Αγγελόπουλε,

Προτείνω μια διερεύνηση μέσω δανείου. Στο επίμετρο του μυθιστορήματος του Ίταλο Σβέβο Η συνείδηση του Ζήνωνα (εκδ. αντίποδες) ο Τζέιμς Γουντ γράφει:

«Στο The Book of Scottish Anecdote (1888) υπάρχει ένα πολύ χαρακτηριστικό κωμικό επεισόδιο. Ένας ευγενής επιπλήττει τον υπηρέτη του: αληθεύει, τον ρωτάει, ότι έχεις το θράσος να διαδίδεις δεξιά κι αριστερά ότι ο αφέντης σου είναι τσιγκούνης; Όχι, όχι , απαντά ο υπηρέτης, κανείς δεν μπορεί να με κατηγορήσει για κάτι τέτοιο: “Εγώ κρατάω τις σκέψεις μου για τον εαυτό μου”.

Σάββατο, 12 Ιανουαρίου 2019 17:50

Γυμνή αλήθεια, του Θανάση Σκαμνάκη

Στο έργο του Λουίτζι Πιραντέλλο “Να ντύσουμε τους γυμνούς”, που παίζεται αυτό το διάστημα στο θέατρο Τέχνης (στην οδό Φρυνίχου), σε σκηνοθεσία του Γιάννου Περλέγκα, με μια ομάδα εξαιρετικών ηθοποιών, εικονίζεται, με έναν τρόπο, η δική μας ζωή, το παιχνίδι των πολλαπλών όψεων της αλήθειας και, αντίστοιχα, του ψέματος, των γεγονότων που δεν είναι σχεδόν ποτέ όπως τα περιγράφουν οι “αυτόπτες” μάρτυρες.

Αυτή τη φορά λέω να κάνουμε μια βουτιά σε πιο δύσκολα νερά, αναζητώντας οφειλόμενες απαντήσεις σε ερωτήματα που έρπουν υπονομεύοντας το τοπίο. 

Παλιός χρόνος τέλος, ας επενδύσουμε ελπίδες στον καινούργιο!

Αυτή η περιπέτεια ξεκίνησε πριν από 2000 και κάτι χρόνια, μέρες σαν κι αυτές με βάση την αφήγηση.

Μερικές φορές τα φαντάσματα επιστρέφουν και παίρνουν υλική υπόσταση. Οπότε διεκδικούν και πάλι τη θέση τους στο τραπέζι. Απαιτούν καλό σερβίτσιο, μερίδιο στη διανομή του γεύματος και των αγαθών, τη δέουσα προσοχή στις ευχές, στα αστεία και στα τραγούδια της παρέας… Όλα όσα θέλουν οι ζωντανοί για να παραμένουν και να νοιώθουν ζωντανοί.  

 

Αλήθεια, πάνω σε ποιο σχέδιο δημιουργείται η Ιστορία; Ποια αιτία και ποιό μεγάλο χέρι ορίζει την έναρξη, τη δράση, την κορύφωση, την αποδρομή, την παρακμή; 

Σελίδα 2 από 9

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ

Kommon

Θέλουμε να μιλήσουμε για τον κομμουνισμό της εποχής μας, την αναγκαία αλλά όχι δεδομένη προοπτική. Θέλουμε να μιλήσουμε ταυτόχρονα για την καθημερινή επιβίωση και τον αγώνα γι’ αυτήν.

ΛΙΣΤΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Εγγραφείτε στην λίστα επικοινωνίας μας για να είστε πάντα ενημερωμένοι.