ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΑ ΤΑ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΚΤΗ

ΘΑΝΑΣΗΣ ΣΚΑΜΝΑΚΗΣ

Θα δανειστώ και πάλι. Αυτή τη φορά μια ιστορία για τον ράφτη της Ουλμ.

Επειδή θεματικά τις τελευταίες Κυριακές βρεθήκαμε στην ατμόσφαιρα της ρατσιστικής, και νεοφασιστικής απειλής, στην καθημερινότητα της αγανάχτησης “ήσυχων” και “αθώων” πολιτών, που παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους, πριν τους πάρει εκείνη στα δικά της,  και δημιουργούν μιαν άλλη πολιτική προτεραιότητα στην …αποστασιοποιημένη και μελλοντολογική ατζέντα της Αριστεράς…

Τα Βίλια και η Νέα Ζηλανδία - πόσο κοντινές είναι οι αποστάσεις ανάμεσα σε μακρινά μέρη κι ανόμοια περιστατικά!..

Όσο απέχει η καταστροφή ζωών από την απώλειά τους. Πόσο;

 

Υπάρχει μια έκφραση που επαναλαμβάνουν οι εκφωνητές των ποδοσφαιρικών μεταδόσεων. Κάποιος το είπε κάποτε και τους άρεσε (όπως εκείνο το περίφημο “γερμανικά πάντσερ”, σχετικά με τους γερμανούς ποδοσφαιριστές, αγνοώντας προφανώς πως τα πάντσερ ήταν τα τεθωρακισμένα της ναζιστικής στρατιάς - και τα οποία επιπροσθέτως ηττήθηκαν): “Το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι που παίζουν 22 άνθρωποι και στο τέλος νικάνε οι Γερμανοί”. (Βλέπετε, (και) το ποδόσφαιρο δεν είναι μια αθώα, μη πολιτική δραστηριότητα). 

Στην εποχή του συμβολισμού, των σπασμένων εικόνων και της διαθλασμένης πραγματικότητας, όπου το αληθινό μπερδεύεται οδυνηρά με το επίκαιρο και το κατασκευασμένο, αναδύονται από τη φασαρία οι φωτογραφίες του Γιάννη Μπεχράκη που τα περιέχουν όλα.

Με αφορμή την απόρριψη των αιτήσεων Κουφοντίνα και Σάββα Ξηρού προκύπτει το ζήτημα της υπεράσπισης των δικαιωμάτων του νομικού πολιτισμού, κατακτημένου με αγώνες, και των ανθρώπων που πέφτουν θύματα της επίθεσης αυτής, ακόμα περισσότερο κι όταν διαφωνούμε μαζί τους, όχι ως πράξη αλληλεγγύης, είναι ως πράξη αντίστασης.  

 

Ο αντισημιτισμός, η βαρβαρότητα και η σιωπή

Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2019 20:00

Κι όμως κινείται, του Θανάση Σκαμνάκη

 

Οι σχηματισμοί της Αριστεράς φθίνουν. Η στράτευση είναι περιορισμένη και ο ενθουσιασμός ελλιπής. Τα όσα συμβαίνουν λίγο πολύ τα έχουμε πει και θα τα ξαναπούμε με άλλη ευκαιρία, όχι τώρα. Γιατί τώρα αισθάνομαι την ανάγκη να μιλήσουμε για ό,τι κινείται, είτε πέφτει στην αντίληψή μας είτε όχι.

 

Όταν τα αμερικάνικα και τα διεθνή μέσα ενημέρωσης χορεύουν στους ρυθμούς του Τραμπ εναντίον της Βενεζουέλας και του Νικολάς Μαδούρο, όταν κυβερνήσεις συντάσσονται στο πλευρό του, όταν πολιτικοί ηγέτες πλειοδοτούν παρά την προφανή επιδίωξη πραξικοπήματος και πρόκλησης εμφυλίου πολέμου, ακόμα και στρατιωτικής επέμβασης, δεν πρέπει να σκεφτούμε το αυτονόητο; Πως πρόκειται για μια τεραστίων διαστάσεων συνωμοσία εκπονημένη στο στρατηγείο τη CIA και στο Λευκό Οίκο;

 

Όσο πιο πολύ χρειάζεται η αναζήτηση, τόσο πιο πολύ απαγκιάζουμε σε βεβαιότητες. Όσο πιο πολύ χρειαζόμαστε φως, τόσο πιο πολύ αναζητούμε το ημίφως.

Σελίδα 2 από 10

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ

Kommon

Θέλουμε να μιλήσουμε για τον κομμουνισμό της εποχής μας, την αναγκαία αλλά όχι δεδομένη προοπτική. Θέλουμε να μιλήσουμε ταυτόχρονα για την καθημερινή επιβίωση και τον αγώνα γι’ αυτήν.

ΛΙΣΤΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Εγγραφείτε στην λίστα επικοινωνίας μας για να είστε πάντα ενημερωμένοι.