ΘΑΝΑΣΗΣ ΣΚΑΜΝΑΚΗΣ

Μια σύγκριση της εποχής, μια σκέψη:  ο αιώνας που κάνει τον καινούργιο ενηλικιώνεται χωρίς να δείχνει τα σημάδια του, το τι θέλει να κάνει. Δεν αποτυπώνει κάτι στο πνεύμα του, στην τέχνη, στη ζωή των ανθρώπων. Δεν ξέρει ακόμα τι πνοή να φυσήσει, και κυρίως προς τα που.

Μικρά πράγματα περνιούνται για σπουδαία, και τα μεγάλα δεν βρίσκουν θέση στην αγορά, το ίδιο η πολιτική, οι άνθρωποι, οι σχέσεις.  

Οι αρχαίοι Ρωμαίοι κατασκεύασαν μια θεά που ονόμασαν Μποναντέα, δηλαδή καλή θεά. Ήταν η θεά της αγνότητας, αλλά από μια περίεργη αντιστροφή των πραγμάτων ο ναός της έγινε κέντρο ακολασίας. Με αυτό το όνομα ο Ρόμπερτ Μούζιλ βάφτισε μια ηρωίδα του βιβλίου του “Ο άνθρωπος χωρίς ιδιότητες”, στο οποίο βάζει στο μικροσκόπιο τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα, δίνοντας έμφαση στην αντιστροφή εννοιών και πραγμάτων.

Κάθε φορά τέτοιες μέρες, όλοι μας (ή μήπως όχι όλοι;) ξαναβουλιάζουμε σε ερωτήματα σχετικά με την Αριστερά, τα οποία ξεχνάμε λίγο καιρό μετά, γιατί μάλλον θέλουμε να τα ξεχνάμε (είναι πιο βολικά χωρίς αυτά).

 

 

Κυριακή που είναι τα χαρτιά όλα παίχτηκαν, οι υποσχέσεις δόθηκαν, οι μπλόφες έγιναν, η σοβαρότητα συχνά υπονομεύθηκε, η πραγματικότητα βγήκε για άλλη μια φορά ζημιωμένη, οι εργαζόμενοι για μια ακόμη φορά προσκλήθηκαν να επιλέξουν ανάμεσα σε εκείνους που δεν τους εκφράζουν, και εκείνοι που τους εκφράζουν δεν στάθηκαν ικανοί να τους πείσουν για την αλήθεια τους. Όλα δηλαδή σχεδόν όπως πάντα. Γεγονός που σημαίνει πως η εποχή της πολιτικής κρίσης την οποία γνωρίσαμε στα χρόνια από το 2010 μέχρι το 2015 έχει κλείσει με μια σχετική σταθεροποίηση, με ανακατάταξη του σκηνικού, με τη διαμόρφωση  νέων πόλων (οι οποίοι όλο και περισσότερο μοιάζουν με τους παλιούς), αλλά που επαναφέρει το παιχνίδι στο ελεγχόμενο πλαίσιο του παρελθόντος, έστω προσωρινά, έστω με πολλά εύθραυστα σημεία, έστω με πιθανότητες να ξανακυλήσουν σε μια βαθύτερη κρίση στο εγγύς μέλλον.

Σάββατο, 18 Μαϊος 2019 16:00

Διλήμματα!.., του Θανάση Σκαμνάκη

Είναι ένας καιρός που δεν βολεύει.

 

Καινούργιος μήνας, που ακόμα κι αν δεν το θέλει, όπως ο προηγούμενος, και με όλες τις παρεκτροπές του, θα είναι ανοιξιάτικος και κομματάκι καλοκαιρινός. Οπότε μπορούμε να ξαναγυρίσουμε τις διαθέσεις σε πιο εύκρατα κλίματα, σαν μεσογειακοί, όχι σαν μελαγχολικοί βόρειοι, δηλαδή σαν μελαγχολικοί, λόγω του γενικότερου καιρού, αλλά ως μεσογειακοί, όχι σαν βόρειοι.

 

 

Ημέρα που είναι ας πορευτούμε με μια παλιά και ωραία, κάπως λυπημένη αλλά βαθειά αισιόδοξη, ιστορία. Στο όνομα της αγάπης, λιγότερο χριστιανικής και πρωτίστως ανθρώπινης, γι’ αυτό και εξαιρετικά αληθινής. Την ιστορία  αυτή, που βασίζεται σε πραγματικό γεγονός, τη χαρακτήρισε ο Έρνστ Μπλοχ ως την ωραιότερη του κόσμου και την προβολή της την χρωστάμε στον Γιώργο Καρτάκη, ο οποίος και την μετέφρασε.

Σάββατο, 20 Απριλίου 2019 17:50

Επί τη επετείω, του Θανάση Σκαμνάκη

 

 

Xαρούμενοι και φρέσκοι, αν και το βράδυ (ένα βράδυ που έγινε σημάδι όλης της μετέπειτα ζωής μας) η εφηβεία δεν άφησε και πολλά περιθώρια για ύπνο, ξεκινήσαμε για τη συνέχεια του ταξιδιού προς Κέρκυρα με μια ενδιάμεση επίσκεψη στην πόλη του Αλή πασά. Ωραία μέρα, ευνοϊκή για τους σκοπούς και τη διάθεσή μας.

 Πριν λίγες μέρες ο Σαράντος Φράγκος έγραφε εδώ για την Τέταρτη διάσταση του Γιάννη Ρίτσου. Καθόλου τυχαία επιλογή, θέλω να υποθέσω, κυρίως επειδή (και πάλι) αυτή την εποχή τραβιούνται όλο και περισσότερο τα νερά παίρνοντας μαζί τους ιδέες, αντικείμενα και ανθρώπους και τους παρασύρουν στα άπατα· χάνονται απ’ το οπτικό πεδίο.  

Θα δανειστώ και πάλι. Αυτή τη φορά μια ιστορία για τον ράφτη της Ουλμ.

Σελίδα 6 από 15

Kommon

Θέλουμε να μιλήσουμε για τον κομμουνισμό της εποχής μας, την αναγκαία αλλά όχι δεδομένη προοπτική. Θέλουμε να μιλήσουμε ταυτόχρονα για την καθημερινή επιβίωση και τον αγώνα γι’ αυτήν.

ΛΙΣΤΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Εγγραφείτε στην λίστα επικοινωνίας μας για να είστε πάντα ενημερωμένοι.