ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΑ ΤΑ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΚΤΗ

ΘΑΝΑΣΗΣ ΣΚΑΜΝΑΚΗΣ

Διάβασα τις τελευταίες ημέρες ένα πολυσέλιδο βιβλίο και θεώρησα σκόπιμο να μοιραστώ τις σκέψεις που μου προκάλεσε.

 

 

Εκείνη την εποχή -πόσο παλιά ήταν;- συνάζονταν όχι πια στο δήμο, αλλά σε αίθουσες με πολύ καπνό και πυκνές ιδέες.

 

Μιλάγαμε για κατακερματισμούς, μέχρι θρυμματισμού. Κι εμείς, οι ευρύτεροι εμείς, καταλαβαινόμαστε τώρα, πιστοί στην άποψη του Μαρξ πως ο αλλοτριωμένος άνθρωπος δεν μπορεί να κατακτήσει την ενότητά του σε αυτό το καπιταλιστικό σύμπαν, συνεισφέρουμε ποικιλοτρόπως στον πολλαπλασιασμό των κομματιών.

Η προσοχή μας έφυγε με φοβερή ταχύτητα, και με αμερικανική συνδρομή, από το μακεδονικό, τα συλλαλητήρια και το πρόσωπο που πρωταγωνίστησε, τον Μίκη Θεοδωράκη.  Αλλά ένας αναστοχασμός δεν είναι μάταιος. Μήπως και εξιχνιάσω, πρωτίστως μέσα μου, το φαινόμενο. Όχι με μια ψυχολογική ερμηνεία, ούτε μια καλλιτεχνική αποτίμηση, αλλά ως πολιτική, κοινωνική και ψυχολογική μαζί.  

 

 

Το συλλαλητήριο της Αθήνας σηματοδοτεί μια δεξιά στροφή. Για την ακρίβεια, κλιμακώνει μια δεξιά πορεία, με βαθύτερη σημασία και συνέπειες.

 

Σαν κάτι να μας διαφεύγει αενάως. Ή το νομίζω; Σαν τα εργαλεία με τα οποία ερευνούμε τον κόσμο να μην είναι επαρκή ή εμείς να είμαστε ανεπαρκείς στο χειρισμό.

Κυριακή, 28 Ιανουαρίου 2018 00:05

Ένα νέο ραντεβού! Του Θανάση Σκαμνάκη

 

Μια τελευταία λέξη είναι αφορμή για μια πρώτη. Σαν τη διαλεκτική της ζωής. Το τέλος δεν είναι ποτέ τέλος, αλλά προϋπόθεση για μια ακόμα έναρξη.

Είναι μια σκληρή και ταυτόχρονα λαμπρή ιστορία. Κάθε μεγάλο έχει μεγάλες όλες τις πλευρές του, και τις αναβάσεις και τις καθόδους του. Θα ήταν μοιραία αντιδιαλεκτικό αν επέλεγε κανείς τις μεν και εγκατέλειπε τις δε. Ωστόσο, αυτό γίνεται κατά κόρον, και προς τις δύο κατευθύνσεις, όσον αφορά την ιστορία του ΚΚΕ. Του μακροβιότερου, του πλέον ιστορικού (και εν ταυτώ πλέον ηρωικού) και αμφιλεγόμενου κόμματος της χώρας. 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ως γνωστόν, τα βιβλία (η ανάγνωσή τους) είναι μια συναρπαστική περιπέτεια, όχι ένα ασφαλές καταφύγιο, αλλά οπωσδήποτε ένας τρόπος για να ξαναδείς την πραγματικότητα και τις δυσκολίες της. Δεν είναι μια αναζήτηση παρηγοριάς, όσο κι αν αυτό ισχύει, αλλά  μια έρευνα του προσδοκώμενου. Η ζωή όπως είναι στην ουσία, η ζωή όπως έπρεπε να είναι, η ζωή όπως θέλεις να γίνει. Δηλαδή, άξια να τη βιώσεις.

Το κείμενο που ακολουθεί είναι εισήγηση στην παρουσίαση του βιβλίου του Γιάννη Χλιουνάκη Ικάρια πτήση (εκδόσεις Τόπος).

Σελίδα 8 από 10

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ

Kommon

Θέλουμε να μιλήσουμε για τον κομμουνισμό της εποχής μας, την αναγκαία αλλά όχι δεδομένη προοπτική. Θέλουμε να μιλήσουμε ταυτόχρονα για την καθημερινή επιβίωση και τον αγώνα γι’ αυτήν.

ΛΙΣΤΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Εγγραφείτε στην λίστα επικοινωνίας μας για να είστε πάντα ενημερωμένοι.