ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΑ ΤΑ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΚΤΗ

ΘΑΝΑΣΗΣ ΣΚΑΜΝΑΚΗΣ

 

Κι αφού πιάσαμε τις ιστορίες των σκιών, με τις σκιές τους…

Μ’ αυτή την παρέλαση των σκιών της Ιστορίας, σκιών που οι σκιές τους παρέμειναν στο χώρο και στον ορίζοντα, τόσο υπαρκτές και τόσο αναγκαίες, γράφτηκε (και γράφεται) η μικρή και η μεγάλη ιστορίας μας. (Για να συνεχίσω εκεί που το άφησα την προηγούμενη Κυριακή).

Σκορπίζουν άνθρωποι κι αισθήματα. Παραδίδονται στη φλόγα, σαν τα φύλλα κηροζίνης χωρίς ν’ αφήσουν ίχνος, σε μια αμείλικτη καθημερινότητα.

 

Ο Κεμάλ είναι γνωστός. Ο νεαρός πρίγκιπας της Ανατολής, απόγονος του Σεβάχ του θαλασσινού, όπως τον έχει κατασκευάσει ο Ν. Γκάτσος, “που νόμιζε ότι μπορεί ν’ αλλάξει τον κόσμο, αλλά πικρές οι βουλές του Αλλάχ και σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων” κλπ.

 

Είχαν συγκεντρωθεί όλες οι αποδείξεις, και είχαν εκφωνηθεί οι βεβαιότητες, αλλά λίγο πριν εκπνεύσει η προθεσμία που είχε τεθεί, πριν την τελική έκβαση, τη νίκη σα να λέμε, μια ανάσα πριν, ένα ασήμαντο χρονικό μόριο, εκεί ακριβώς, φύσηξε ξαφνικός αέρας.

Σάββατο, 24 Φεβρουαρίου 2018 20:16

Μιά αντιγραφή, του Θανάση Σκαμνάκη

 

 

«Ναι, παίζω. Σ’ έναν κόσμο όπου όλα τα χαρτιά είναι σημαδεμένα, όπου βρίσκομαι στη μεριά εκείνων που πάντα χάνουν και πια μπούχτισαν να χάνουν.

Διάβασα τις τελευταίες ημέρες ένα πολυσέλιδο βιβλίο και θεώρησα σκόπιμο να μοιραστώ τις σκέψεις που μου προκάλεσε.

 

 

Εκείνη την εποχή -πόσο παλιά ήταν;- συνάζονταν όχι πια στο δήμο, αλλά σε αίθουσες με πολύ καπνό και πυκνές ιδέες.

 

Μιλάγαμε για κατακερματισμούς, μέχρι θρυμματισμού. Κι εμείς, οι ευρύτεροι εμείς, καταλαβαινόμαστε τώρα, πιστοί στην άποψη του Μαρξ πως ο αλλοτριωμένος άνθρωπος δεν μπορεί να κατακτήσει την ενότητά του σε αυτό το καπιταλιστικό σύμπαν, συνεισφέρουμε ποικιλοτρόπως στον πολλαπλασιασμό των κομματιών.

Η προσοχή μας έφυγε με φοβερή ταχύτητα, και με αμερικανική συνδρομή, από το μακεδονικό, τα συλλαλητήρια και το πρόσωπο που πρωταγωνίστησε, τον Μίκη Θεοδωράκη.  Αλλά ένας αναστοχασμός δεν είναι μάταιος. Μήπως και εξιχνιάσω, πρωτίστως μέσα μου, το φαινόμενο. Όχι με μια ψυχολογική ερμηνεία, ούτε μια καλλιτεχνική αποτίμηση, αλλά ως πολιτική, κοινωνική και ψυχολογική μαζί.  

Σελίδα 9 από 12

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ

Kommon

Θέλουμε να μιλήσουμε για τον κομμουνισμό της εποχής μας, την αναγκαία αλλά όχι δεδομένη προοπτική. Θέλουμε να μιλήσουμε ταυτόχρονα για την καθημερινή επιβίωση και τον αγώνα γι’ αυτήν.

ΛΙΣΤΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Εγγραφείτε στην λίστα επικοινωνίας μας για να είστε πάντα ενημερωμένοι.