ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΤΖΙΑΝΤΖΗ

Μια φορά κι έναν καιρό, το ιστορικό κέντρο της Αθήνας γέμιζε τα πρωινά από ηλικιωμένους. Μυριάδες κατέβαιναν από τις συνοικίες, είτε με τα πόδια είτε με το τρόλεϊ, το λεωφορείο, τον ηλεκτρικό. Έδιναν ραντεβού στην Αιόλου, στην Αθηνάς, στην Ομόνοια, στο Μοναστηράκι. Να ψωνίσουν ή για κάποια δουλειά αορίστου χρόνου και φύσεως. Κι αν δεν ψώνιζαν, κοιτούσαν. Έψαχναν, έβλεπαν, σύγκριναν τιμές και ποιότητες προγραμματίζοντας τις αγορές του μέλλοντος. Η κάθοδός τους είχε κάποιο σκοπό.

 

Όπως είχε συμβεί με το λεγόμενο «βρόμικο ’89», έτσι και τώρα η «πρώτη φορά Αριστερά» συνέβαλε καθοριστικά στην απενοχοποίηση της Δεξιάς, στην αποτίναξη της ιστορικής αρνητικής κληρονομιάς της.

Δεν είναι εύκολο να κάνει κανείς ένα ντοκιμαντέρ για τη Βενεζουέλα του σήμερα. Όχι μόνο λόγω της μεγάλης γεωγραφικής απόστασης και του υψηλού κόστους των μετακινήσεων, αλλά και γιατί τα γεγονότα τρέχουν, εξελίσσονται ραγδαίως και το σήμερα, προτού καλά-καλά το καταλάβουμε, γίνεται χθες.

Το βιβλίο Καρλ Μαρξ, 22 επίκαιρες ανταποκρίσεις για τη «New York Daily Tribune» (εκδ. Καστανιώτης) παρουσιάζεται την Παρασκευή 11 Ιανουαρίου στις 7:00 μ.μ. στο Πόλις Αρτ Καφέ (Στοά του Βιβλίου, Πεσματζόγλου 5).

 

 

Ή πώς ένα τούβλο την ημέρα, τον κομμουνισμό τον κάνει πέρα…

Πρόσφατα στην έγκριτη επιθεώρηση Νew York Review of Books παρουσιάστηκε, με πολύ κολακευτικά χρώματα, ένα βιβλίο με τίτλο Η πολιτική φαντασία του Μπέκετ, γραμμένο από την Έμιλι Μορίν, καθηγήτρια αγγλικής και ιρλανδικής λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο του Γιορκ. Σύμφωνα με τον Φίνταν Ο’Τουλ, συντάκτη του άρθρου, το βιβλίο αυτό, που το χαρακτηρίζει «πρωτοποριακό» και «βαθιά τεκμηριωμένο», ανατρέπει την κυρίαρχη αντίληψη ότι ο Μπέκετ ήταν ένας απολιτικός ή και αντι-πολιτικός συγγραφέας, μια αντίληψη που έχει εδραιωθεί εδώ και αρκετές δεκαετίες.

Κάθε άλλο παρά συνηθισμένο είναι το «Ημερολόγιο Αγρινίου 2018», μια καλαίσθητη και πολυσέλιδη έκδοση της δημοτικής κίνησης «Ανυπότακτο Αγρίνιο».

 «Αν αυτό δεν είναι το τέλος του πολιτισμού, τότε δεν ξέρω ποιο είναι»

 

Απαρατήρητος πέρασε ο θάνατος του Αλεξέι Μπατάλοφ, ενός κορυφαίου Ρώσου ηθοποιού, γεγονός που κάτι δείχνει για την επιλεκτικότητα ή και τον ετεροκαθορισμό των καλλιτεχνικών ευαισθησιών και αξιών μας.

Δεν παίρνουν μόνο τα όνειρα εκδίκηση, αλλά και τα ρολόγια του τσάρου.

Σελίδα 1 από 3

Kommon

Θέλουμε να μιλήσουμε για τον κομμουνισμό της εποχής μας, την αναγκαία αλλά όχι δεδομένη προοπτική. Θέλουμε να μιλήσουμε ταυτόχρονα για την καθημερινή επιβίωση και τον αγώνα γι’ αυτήν.

ΛΙΣΤΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Εγγραφείτε στην λίστα επικοινωνίας μας για να είστε πάντα ενημερωμένοι.