ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΑ ΤΑ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΚΤΗ

ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΡΚΟΥ

Η αρχική συμφωνία Τσίπρα – Ζάεφ για τη μετονομασία της γειτονικής χώρας σε Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας, «έναντι όλων», σε καμία περίπτωση δεν είναι μια «αμοιβαία επωφελής» συμφωνία που «σταθεροποιεί τα Βαλκάνια», όπως ισχυρίζονται οι δυο κυβερνήσεις. Και μόνον το κρύψιμο της συμφωνίας για χάριν του «μασάζ» πειθούς των πολιτών στις δυο χώρες με τα «non paper», δείχνει το αίσθημα κρυφής ενοχής και ανασφάλειας των κυβερνήσεων και των υπουργείων τους.

Με τη συμμετοχή της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ ιδρύθηκε μια «Κοινωνική Συμμαχία» με το μεγάλο κεφάλαιο, την εργοδοσία και τους ηγεμονευόμενους από αυτούς φορείς των μικρομεσαίων (ΓΣΕΒΕΕ, ΤΕΕ, Δικηγορικοί Σύλλογοι, ΠΙΣ κ.α.), η οποία κήρυξε την 30η Μάη 2018, ως «Ημέρα Πανεθνικής Δράσης». Το όνομα και οι συμμετέχοντες παραπέμπουν σε παλαιότερη ορολογία και πρακτική της Αριστεράς, αλλά το περιεχόμενο, οι στοχεύσεις, οι κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις της λεγόμενης «Κοινωνικής Συμμαχίας» της προσδίδουν αντιδραστικά χαρακτηριστικά.

 

Ο Αλέξης Τσίπρας δεν κάνει τίποτε άλλο από το να επαναλαμβάνει το μόνιμο κλισέ της αστικής πολιτικής οικονομίας: «ανάπτυξη της πίτας των κερδών για να πάρουν κι ένα κομμάτι οι εργαζόμενοι».

Το συλλαλητήριο για το «Μακεδονικό» στη Θεσσαλονίκη, σε καμία περίπτωση δεν είχε τον «παλλαϊκό» χαρακτήρα του ’92, αλλά σίγουρα αποτελεί μια μαζική και εξαιρετικά ανησυχητική πολιτική εκδήλωση και στη χώρα μας, των εθνικιστικών, ακροδεξιών και νεοφασιστικών ανέμων που πνέουν πάνω από την ευρωπαϊκή ήπειρο και ολόκληρο τον κόσμο.

 

Το 4ο Συνέδριο του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση πήρε αποφάσεις με την «πλατιά», όπως λέμε, πλειοψηφία του 70,4%. Αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι το τελικό και ιστορικό τεκμήριο της «σωστής γραμμής» δεν βρίσκεται στις πλειοψηφίες. Εάν ήταν έτσι, θα είχαν δίκιο οι Σιάντος, Ρούσσος και Ιωαννίδης το ’44 και όχι ο Άρης. Δεν πρέπει να ξεχνάμε, επίσης, ότι δεν βρίσκεται ούτε στις μειοψηφίες. Εάν ήταν έτσι, θα είχε νικήσει το τότε τροτσκιστικό ή αναρχικό ρεύμα.

 

 

 

Στις πλάτες των σημερινών αγωνιστών, 100 χρόνια μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, βαραίνει το φορτίο ενός δυσεπίλυτου προβλήματος: Πώς να συνδυάσουν την περίπλοκη εμπειρία ενός αιώνα νικών, υποχώρησης, εκφυλισμού και τελικής ήττας με την ακόμη πιο περίπλοκη κατανόηση του σημερινού καπιταλισμού που καλούνται να ανατρέψουν;

Η παλιά θεωρία των ευρωκομμουνιστών για τη δυνατότητα να αλλάξει «από τα μέσα» και προς τα αριστερά η Ευρωπαϊκή Ένωση, μεταμορφώθηκε επί ΣΥΡΙΖΑ στην ελπίδα ότι η άνοδός του στην κυβέρνηση μπορούσε να ωθήσει σε μια αλλαγή συσχετισμών και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Η αλλαγή συσχετισμών υποτίθεται πως θα βοηθούσε τον ελληνικό λαό και την «αριστερή» του κυβέρνηση, αν όχι να αποτινάξει, τουλάχιστον να μειώσει δραστικά «το μεγαλύτερο μέρος του χρέους». Αυτός ήταν ο δρόμος για να μπει η χώρα σε έναν «ενάρετο κύκλο», όπως είπε ο Τσίπρας, ακόμη και πέρυσι, το 2016, παρά τα όσα είχαν μεσολαβήσει…

 

Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017 12:53

Καταλονία: Ανεξαρτησία σε όλα!

Ο καταλανικός λαός βρίσκεται αντιμέτωπος με όλη τη βία της ισπανικής μοναρχοαστικής αντίδρασης, αλλά και των συμμάχων της στην ίδια του τη χώρα, προκειμένου να κατασταλεί δια πυράς και σιδήρου το δημοκρατικό δικαίωμα του δημοψηφίσματος για την εθνική του αυτοδιάθεση.

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ

Kommon

Θέλουμε να μιλήσουμε για τον κομμουνισμό της εποχής μας, την αναγκαία αλλά όχι δεδομένη προοπτική. Θέλουμε να μιλήσουμε ταυτόχρονα για την καθημερινή επιβίωση και τον αγώνα γι’ αυτήν.

ΛΙΣΤΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Εγγραφείτε στην λίστα επικοινωνίας μας για να είστε πάντα ενημερωμένοι.