ΟΛΓΑ ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ

 

Όταν ο πατέρας τις έβαλε να διαλέξουν για προίκα τους ένα οικόπεδο στου Παπάγου ή το νεοκλασικό του Μεταξουργείου, με θέα την Ακρόπολη, μες στο κέντρο, τα σινεμά και τα θέατρα, δυο βήματα το Κοτοπούλη, εκείνη σαν μεγαλύτερη φώναξε «φυσικά το νεοκλασικό δικό μου» κι ας είχε ακόμα σημάδια στις προσόψεις από τις μάχες του Δεκέμβρη του ‘44 κι ήταν κλειστό εδώ και δέκα χρόνια.

 

Μετά το θάνατο της μητέρας τους από φυματίωση στο λοιμό του ’41, η οικογένεια έμενε στο πατρικό του πατέρα, μια διπλοκατοικία στο Παγκράτι που όμως προορίζονταν για την χήρα θεία από την πλευρά του πατέρα τους που συγκατοικούσε μαζί τους. Στην αδερφή της έμεινε το οικόπεδο προς το βουνό, «τί, εκεί θα με φάνε τα τσακάλια» κατόρθωσε να ψελλίσει , αλλά το βλέμμα του Στρατηγού σ’ έκοβε με τη μία, σαν ξιφολόγχη, δε σήκωνε πολλά-πολλά. Η μεγαλύτερη διαλέγει πρώτη.



 

Μια μικρή ιστορική αναδρομή του σοβαρότερου πολιτιστικού θεσμού της μεταπολεμικής Ελλάδας

 

 

Ή κατά το γνωστό ανέκδοτο «το διάλειμμα τελείωσε , τα κεφάλια μέσα»

Σε συνέντευξή της στον ραδιοσταθμό Στο Κόκκινο 105,5 και στη δημοσιογράφο Τζούλυ Τσίγκα η δικηγόρος και συγγραφέας Όλγα Μοσχοχωρίτου, με αφορμή τα όσα εξελίχθηκαν στη δίκη των βιαστών και δολοφόνων Κούκουρα και Λουντσάι, μιλάει για τις διακρίσεις που υφίστανται οι γυναίκες.

Περισσότερα εδώ. 

 

 

Μια ευχάριστη κατ’ αρχάς έκπληξη περίμενε τους έγκλειστους λόγω της πανδημίας του κορονοϊού Έλληνες, προσφορά από τον περισσότερο ίσως πληττόμενο κλάδο της παραγωγής και τους σ’ αυτόν εργαζόμενους της χώρας.

 

Σήμερα, Μεγάλη Πέμπτη, σε συνθήκες πανδημίας, lock down και περιορισμού της κυκλοφορίας πολιτών στο ελάχιστο, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης κλήθηκε για 5η φορά στη ΓΑΔΑ για να απολογηθεί για τη συμμετοχή του στο κίνημα κατά των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας και μάλιστα για το διάστημα που κυβερνούσε ο ΣΥΡΙΖΑ. Κλήθηκε από το περιβόητο Τμήμα Προστασίας του Κράτους και του Δημοκρατικού Πολιτεύματος με βαριές και ανυπόστατες κατηγορίες. Πρόκειται για μία υποδιεύθυνση της Κρατικής Ασφάλειας (ΠΔ 1/2001), που κατά τη μνημονιακή περίοδο αναβαθμίστηκε (ΠΔ 42/2011).

 

Το διήγημα που ακολουθεί προέρχεται από έναν υπό κυκλοφορία τόμο των εκδόσεων Άπαρσις που περιλαμβάνει μικρά – μπονσάι διηγήματα, με τίτλο «Τα διηγήματα του εγκλεισμού».

 

Παγκόσμια ημέρα θεάτρου σήμερα και το μήνυμα ανατέθηκε στον Shahid NADEEM,  κορυφαίο θεατρικό συγγραφέα του Πακιστάν και επικεφαλής του φημισμένου Θεάτρου Ajoka (Σύγχρονο Θέατρο) ο οποίος μας κάλεσε να αντιμετωπίσουμε το θέατρο ως Βωμό, λέγοντας μεταξύ άλλων:

 

 

Του Βίτολντ Γκομπρόβιτς, σε σκηνοθεσία Μιχάλη Γιγιντή, στο Μπαάγκειον

 

«TZENH KAI MAΡΞ» της Σοφίας Αδαμίδου, βασισμένο στην πλούσια επιστολογραφία της Τζένης Μαρξ με το σύντροφό της και επαναστάτη φιλόσοφο, σε δραματουργική επεξεργασία και σκηνοθεσία της Ρουμπίνης Μοσχοχωρίτη, και την πρωτότυπη μουσική του Σταμάτη Κραουνάκη, στο θέατρο «OLVIO».

Σελίδα 1 από 2

Kommon

Θέλουμε να μιλήσουμε για τον κομμουνισμό της εποχής μας, την αναγκαία αλλά όχι δεδομένη προοπτική. Θέλουμε να μιλήσουμε ταυτόχρονα για την καθημερινή επιβίωση και τον αγώνα γι’ αυτήν.

ΛΙΣΤΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Εγγραφείτε στην λίστα επικοινωνίας μας για να είστε πάντα ενημερωμένοι.