ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΑΠΑΔΟΜΑΝΩΛΑΚΗΣ

Στις 24 Αυγούστου 2020, παγκόσμιοι ηγέτες και «ακτιβιστές για τα πολιτικά δικαιώματα» συγκεντρώθηκαν στο Kalinowski Forum στο Πανεπιστήμιο του Vilnius, με στόχο να συνομιλήσουν για το πώς θα «υποστηρίξουν  όσους αγωνίζονται για την ελευθερία στη Λευκορωσία». Στην παρέμβασή του, ο πρόεδρος του Εθνικού Ιδρύματος για τη Δημοκρατία (NED), Κάρλ Γκέρσμαν, έκανε λόγο για ένα «εξαιρετικό φιλοδημοκρατικό κίνημα που προσπαθεί να αλλάξει το μέλλον της Λευκορωσίας»:

 

Οι εργαζόμενοι μιας εκ των μεγαλύτερων επιχειρήσεων της Λευκορωσίας, της Belaruskalya, αποφάσισαν να προχωρήσουν,  διακόπτοντας τις εξορύξεις σε όλα τα ορυχεία της χώρας. Η Belaruskali απασχολεί περίπου 20.000 άτομα και παράγει περίπου το 15% των λιπασμάτων ποτάσας παγκοσμίως.

Η είδηση, την οποία έδωσε ο πρόεδρος της Ανεξάρτητης Συνδικαλιστικής Ένωσης της Λευκορωσίας Maxim Poznyakov, στο ρωσικό πρακτορείο TASS, πιθανότατα οδηγεί ορισμένους σε εξωραϊσμό του επιχειρούμενου «Μαϊντάν» της Λευκορωσίας, το οποίο αναδείξαμε στο προηγούμενο άρθρο μας. Τέτοιες παρανοήσεις, πιθανόν να βασίζονται σε άγνοια των συσχετισμών στην ίδια την εργατική τάξη και τις οργανώσεις που την εκπροσωπούν στην χώρα, τους οποίους θα επιχειρήσουμε να αναδείξουμε παρακάτω.

Συσχετισμοί στο εργατικό κίνημα

Η Ανεξάρτητη Συνδικαλιστική Ένωσης της Λευκορωσίας έλκει την καταγωγή της από τις επιτροπές αγώνα που δημιουργήθηκαν την δεκαετία του ’90 στην ΕΣΣΔ. Οι οργανωμένοι στις παραπάνω απεργιακές επιτροπές, διεκδικούσαν ένα «από-σοβιετοποιημένο» συνδικαλισμό, ενώ μεταξύ των αιτημάτων τους, ήταν εξάλειψη του πολιτικού μονοπωλίου του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης(ΚΚΣΕ), με άλλα λόγια η ολοκληρωτική νίκη της καπιταλιστικής παλινόρθωσης. Το 1993 ιδρύεται και επίσημα, το Λευκορωσικό Κογκρέσο Δημοκρατικών Συνδικάτων (BKDP), στο οποίο συμμετέχουν Ανεξάρτητη Συνδικαλιστική Ένωσης της Λευκορωσίας, η Ενωση Ελεύθερων Συνδικάτων της Λευκορωσίας (SPB) και η  Ένωση Ελεύθερων Μεταλλουργών (SPM).

Σε πρόσφατη ανακοίνωση της, η Ανεξάρτητη Συνδικαλιστική Ένωσης της Λευκορωσίας, καλεί τους εργαζομένους της Λευκορωσίας να αποχωρήσουν από την «υποστηριζόμενη από την κυβέρνησή» Ομοσπονδία Συνδικάτων της Λευκορωσίας, τον «φιλοπροεδρικό κοινωνικό-πολιτικό σχηματισμό» Belaya Rus και τη Δημοκρατική Ένωση Νεολαίας Λευκορωσίας, ψέγοντάς τους ότι σε αντίθετη περίπτωση επιβεβαιώνουν την υποστήριξή τους προς τον πρόεδρο Αλεξάντερ Λουκασένκο.

Για να έχουμε μια εικόνα των συσχετισμών, ενώ το σύνολο των δυνάμεων του BKDP, της Συνδικαλιστικής Ένωσης της Λευκορωσίας συμπεριλαμβανομένης, μετράνε από κοινού περίπου 15.000 μέλη, η Ομοσπονδία Συνδικάτων της Λευκορωσίας είναι η μεγαλύτερη οργάνωση της χώρας με 4.000.000 μέλη που συμμετέχει στην Παγκόσμια Ομοσπονδία Συνδικάτων και στην Γενική Συνομοσπονδία Συνδικάτων. Αντίστοιχα, το Belaya Rus είναι μια οργάνωση πάνω των 180.000 μελών. Η δε Δημοκρατική Ένωση Νεολαίας μετρά 6.803 επιτροπές και 120.000 μέλη, σύμφωνα τουλάχιστον με μέτρηση του 2006.

Η Ομοσπονδία Συνδικάτων της Λευκορωσίας γυρίζει την πλάτη στο «Μαϊνταν» της Λευκορωσίας

Σε αντίθεση με τα καλέσματα του BKDP για συμμετοχή στις κινητοποιήσεις κατά του Λουκασένκο, η Ομοσπονδία Συνδικάτων διαχώρισε την θέση της από την πορτοκαλί εξέγερση. Ο πρόεδρος της ομοσπονδίας Mikhail Orda,  δήλωσε: «Υπάρχουν αυτοί που σήμερα ζητούν την ανομία στους δρόμους της χώρας μας. Και πρέπει να πω ότι τα συνθήματά τους δεν είναι καθόλου μια ειρηνική ζωή, αλλά χάος και αναταραχή. Θέλω να σημειώσω ότι αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να καταλάβουν ότι θα είναι σαφώς υπεύθυνοι για αυτές τις ενέργειες». Ενώ συμπλήρωσε: «Οι προκλήσεις και οι προσπάθειες αποσταθεροποίησης της κατάστασης, που επιζητούν ορισμένες δυνάμεις, δεν θα κάνουν τίποτα για να προχωρήσει η χώρα μπροστά, αντιθέτως τέτοιες προσεγγίσεις μπορούν να μας γυρίσουν πίσω».

Αξίζει να προσθέσουμε πως η Ομοσπονδία συμμετείχε στην εκλογική διαδικασία, μαζί με τους παρατηρητές των κομμάτων. Στο κοινό κείμενο που υπέγραψαν, αναφέρεται πως «η προηγούμενη πολιτική εκστρατεία διεξήχθη σαφώς σύμφωνα με τον Εκλογικό Κώδικα. Τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας επιβεβαιώνουν την επιλογή των πολιτών της χώρας μας και δεν υπόκεινται σε αμφιβολίες». Σε άλλο σημείο της δήλωσης αναφέρεται σε σχέση με τις καταγγελίες της φιλο-ιμπεριαλιστικής αντιπολίτευσης περί «νοθείας»:

«Ταυτόχρονα, ορισμένες πολιτικές δυνάμεις, οι οποίες όρισαν επίσης τους παρατηρητές τους, σκόπιμα  διαστρεβλώνουν πληροφορίες σχετικά με τη διαδικασία ψηφοφορίας και ολόκληρη την εκλογική εκστρατεία στο σύνολό της. Προχώρησαν σκόπιμα σε προκλήσεις, απειλούσαν πολίτες και μέλη εκλογικών επιτροπών. Οι προσβολές, οι απειλές και η αγένεια ήταν ο κανόνας για αυτούς. Και οι εκπρόσωποί μας καταγράφουν καθημερινά δεκάδες παραβιάσεις του νόμου από την πλευρά τους. Είναι προφανές ότι όλες αυτές οι δράσεις είναι σύνδεσμοι σε μια αλυσίδα που αποσκοπούν στην αποσταθεροποίηση της κατάστασης στη χώρα και στη δυσφήμιση των εκλογών».

Αν και όπως είναι ξεκάθαρο, η μεγαλύτερη συνδικαλιστική οργάνωση της χώρας, δεν ταλαντεύτηκε καθόλου σε σχέση με το επιχειρούμενο ακροδεξιό πορτοκαλί πραξικόπημα, εντούτοις κάλεσε όλες τις να σταματήσουν τη βία και να έρθουν σε έναν ειρηνικό διάλογο, δηλώνοντας πως θα συμπαρασταθεί σε όποιον μπορεί να συνελήφθη στις κινητοποιήσεις χωρίς να έχει συμμετάσχει στα βίαια επεισόδια:

«Σήμερα οι άνθρωποι ανησυχούν για την ταχεία απελευθέρωση των παιδιών τους, συγγενών, συναδέλφων που συνελήφθησαν. Μιλάμε για εκείνους που τυχαία ήταν σε μέρη όπου διεξήχθησαν δράσεις στο δρόμο και δεν παραβίαζαν τη δημόσια τάξη. Μοιραζόμαστε αυτές τις προσκλήσεις και επιμένουμε ότι οι υπηρεσίες επιβολής του νόμου απελευθερώνουν αυτούς τους ανθρώπους το συντομότερο δυνατό και διεξάγουν ανοικτή και αμερόληπτη έρευνα για κάθε υπόθεση. Η Ομοσπονδία Συνδικάτων της Λευκορωσίας θα παράσχει κάθε απαραίτητη βοήθεια: νομική, ψυχολογική, υλική, σε όσους βρίσκονται σε αυτήν τη δύσκολη κατάσταση».

Σε επόμενη συνέντευξη, ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας δήλωσε:

«Η Ομοσπονδία έκανε αμέσως έκκληση στις υπηρεσίες επιβολής του νόμου: είναι απαραίτητο να μελετηθεί κάθε περίπτωση λεπτομερώς και αντικειμενικά. Εάν δεν υπάρχουν περιπτώσεις παραβίασης του νόμου και της τάξης και οι άνθρωποι πραγματοποιούν ειρηνικές ενέργειες, τότε, κατά την πεποίθησή μας, δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ισχυρά μέτρα».

Υπάρχουν και πορτοκαλί απεργίες

Η θέσης μας πως αυτός που παράγει, έχει κάθε δικαίωμα να σταματήσει να σταματήσει την παραγωγή, ως μέσο πίεσης, όταν τα συμφέροντά του καταπατώνται. Όταν όμως λέμε εργάτης, εννοούμε τον συλλογικό εργάτη, την οργανωμένη εργατική τάξη. Όπως είδαμε στις απεργιακές κινητοποιήσεις στην Λευκορωσία, η πλειοψηφία των σωματείων δεν συμμετέχει στις παρούσες κινητοποιήσεις. Σε κάθε περίπτωση, όταν τα αιτήματα της απεργίας είναι πολιτικά, τότε θα πρέπει να κριθεί με βάση το πολιτικό της περιεχόμενο.

Ενδεικτικά, κατά το αποτυχημένο πραξικόπημα κατά του Hugo Chavez στην Βενεζουέλα, η Εθνική Ομοσπονδία Συνδικάτων(CTV) συμπαρατάχθηκε με το στρατιωτικό πραξικόπημα που επέβαλε τον πρόεδρο της  Ομοσπονδίας Εμπορικών Επιμελητηρίων της Βενεζουέλας(Fedecámaras) Pedro Carmona. Το 2002 και το 2003, το CTV έλαβε χρηματοδότηση από το Εθνικό Ταμείο για τη Δημοκρατία των Ηνωμένων Πολιτειών(NED) μέσω του Αμερικανικού Κέντρου Διεθνούς Εργατικής Αλληλεγγύης. Εντούτοις, οι συσχετισμοί στην εργατική τάξη ήταν διαφορετικοί και εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι, κατάργησαν στην πράξη το πραξικόπημα και επανέφεραν στην εξουσία τον Chavez.

Σήμερα, το ίδιο Αμερικάνικο Κέντρο Διεθνούς Εργατικής Αλληλεγγύης στέλνει επιστολή αλληλεγγύης στο BKDP, όπου μεταξύ άλλων καταγγέλλει την «νοθεία» στις εκλογές και μιλά για «συντριπτική νίκη» της Σβετλάνα Τιχανόφσκα, για την οποία όπως λέει κάνουν λόγο τα (χρηματοδοτούμενα από το NED) «ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης και παρατηρητές» και «ανεξάρτητες οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών». Παράλληλα, καλεί σε στήριξη των «ανεξάρτητων συνδικάτων» του BKDP.

Τα «ανεξάρτητα συνδικάτα» στηρίζουν την νεοφιλελεύθερη αντιπολίτευση

Το Λευκορωσικό Κογκρέσο Δημοκρατικών Συνδικάτων (BKDP) δεν έμεινε μόνο να δέχεται μηνύματα αλληλεγγύης από τους παραπάνω ιμπεριαλιστικούς βραχίονες, αλλά ανταπέδωσε υποστηρίζοντας την άνθρωπό τους στην Λευκορωσία. Σε δήλωση τους στις 23 Αυγούστου, τα «ανεξάρτητα συνδικάτα» του BKDP γράφουν: «Δηλώνουμε ότι η Svetlana Tikhanovskaya έλαβε την υποστήριξη της απόλυτης πλειοψηφίας του λαού της Λευκορωσίας στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 9 Αυγούστου 2020». Η Tikhanovskaya ανταπέδωσε με την σειρά της, καλώντας σε επέκταση της απεργίας.

Η αντιπολίτευση της Λευκορωσίας είναι τόσο «φιλεργατική» που στο πολιτικό της πρόγραμμα, κάνει λόγο μεταξύ άλλων για την ανάγκη «λήψης όλων των δυνατών μέτρων για την προσέλκυση ξένων επενδυτών, συμπεριλαμβανομένων των πολυεθνικών εταιρειών», προσθέτοντας πως «σήμερα οι δυνατότητες των πολυεθνικών στη Λευκορωσία είναι ιδιαίτερα περιορισμένες». Για το παραπάνω, το κόμμα της Tikhanovskaya προτείνει: ιδιωτικοποιήσεις μεγάλης κλίμακας, ανάπτυξη της οικονομίας της αγοράς στην γη, απογραφειοκρατικοποίηση και το τέλος του κρατικού μονοπωλίου στη οικονομία, απελευθέρωση της κίνησης κεφαλαίων, την υιοθέτηση βασικών κανόνων της αγοράς και προτύπων της ΕΕ για τα αγαθά και τις υπηρεσίες και δημιουργία ζώνης ελεύθερων συναλλαγών.

Μεταξύ αυτών, κάνει λόγο για ανάγκη «αναδιάρθρωσης, εκσυγχρονισμού, μερικής ή πλήρους ιδιωτικοποίησης μεγάλων και μεσαίων κρατικών επιχειρήσεων», την μείωση του καταλόγου των υπηρεσιών του συστήματος δημόσιας υγείας και την ανάπτυξη του ιδιωτικού τομέα υγείας, την εναρμόνιση της αγοράς της εκπαίδευσης και της αγοράς εργασίας, ενώ τη χρηματοδότηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης από ΜΚΟ. Όπως επίσης, τον τερματισμό του μονοπωλίου του κράτους για την παροχή στέγης και κοινωνικών υπηρεσιών και την δημιουργία ανταγωνιστικών σχέσεων, της «απαλλαγής» του τομέα στέγασης και υπηρεσιών κοινής ωφέλειας από «μη βασικά αντικείμενα» μέσω της ιδιωτικοποίησης των υπηρεσιών μεταφοράς, ξενοδοχειακών εγκαταστάσεων, επεξεργασίας οικιακών αποβλήτων, συντήρησης οδών και δρόμων, την δημιουργία εθνικής ένωσης ιδιοκτητών κα.

Συμπεράσματα

Είναι απορίας άξιο τι σχέση έχουν τα παραπάνω με τα συμφέροντα του εργαζόμενου λαού, στο όνομα των οποίων δρουν υποτίθεται τα λεγόμενα «ανεξάρτητα συνδικάτα» της Λευκορωσίας. Σε κάθε περίπτωση, η υποστήριξη σε μια αντιπολίτευση που δηλώνει έτοιμη να επιβάλει ένα νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα λεηλασίας του πλούτου του λαού, όπως και ο εναγκαλισμός με τα ιμπεριαλιστικά κέντρα αποσταθεροποίησης, δεν μπορούν να κρυφτούν πίσω από επικλήσεις στην εργατική τάξη και τις συνδικαλιστικές ελευθερίες.

Φαίνεται πως ο λευκορώσικος λαός το έχει κατανοήσει αυτό, διαμορφώνοντας του συσχετισμούς του. Ευελπιστούμε να το κατανοήσουν και όσοι στην χώρα μας αναπαράγουν τις θέσεις των παραπάνω οργανώσεων, στο όνομα της εργατικής τάξης.

 

 

 

Το BBC, καλύπτοντας τις διαδηλώσεις στο Μίνσκ της Λευκορωσία, έβγαλε στον αέρα Πολωνό φωτορεπόρτερ, ο οποίος κατήγγειλε πως βασανίστηκε από την σύλληψη και την κράτηση του. Συγκριμένα, ο Witold Dobrowolski του οποίου οι καταγγελίες έφτασαν μέχρι τη Διεθνή Αμνηστία, είχε γράψει προηγουμένως στο twitter  ότι είχε «απαχθεί, βασανιστεί και σταλεί σε γκουλάγκ» αλλά είναι πλέον «ελεύθερος και ασφαλής με μέλη πολωνικής διπλωματίας».

 

Αυτό το οποίο το BBC και όσοι υιοθέτησαν τις παραπάνω καταγγελίες δεν θεώρησαν σκόπιμο να αναφέρουν, είναι πως ο «ειρηνικός» φωτορεπόρτερ είναι ένας ακραίος εθνικιστή, ο οποίος μάλιστα σε παλιότερο άρθρο του έχει παραδεχτεί τις σχέσεις του με το ουκρανικό Τάγμα Αζόφ. Ενδεικτικά γράφει για την περίοδο που βρέθηκε στην Ουκρανία για να καλύψει το ακροδεξιό πραξικόπημα του Μαϊντάν:

«Αυτό που βίωσα στην Ουκρανία είναι μέρος μου. Είμαι η φωνή των Πολωνών εθνικιστών που συμπαθούν ανοιχτά τους Ουκρανούς που σας υποστηρίζουν στον αγώνα ενάντια στο διεφθαρμένο και διακυβευμένο ολιγαρχικό σύστημα, με την επιρροή του σάπιου δυτικού πολιτιστικού μαρξισμού, και τελειώνει με τον ρωσικό ιμπεριαλισμό της πολυπολιτισμικής Ρωσίας. Είμαι η φωνή των υποστηρικτών της ιδέας του Intermarium και της Ευρώπης των Ελεύθερων Εθνών».

Το παραπάνω δημοσιεύτηκε στην πολωνική εθνικιστική ιστοσελίδα Szturm, η οποία παρουσιάζει συνεντεύξεις από γνωστούς εθνικιστές, κριτικές white pride μουσικής και άρθρα για τη ναζιστική ιστορία και «το εβραϊκό ζήτημα». Το Intermarium (λατινικά: «μεταξύ θαλασσών») είναι ένα σχέδιο ολοκλήρωσης των ευρωπαϊκών κρατών που εκτείνονται από τον Εύξεινο έως τη Βαλτική Θάλασσα. Η πρόοδος του Intermarium θεωρείται από το Τάγμα Αζόφ ως αναπόσπαστο μέρος της μακροπρόθεσμης στρατηγικής της Reconquista, η οποία αποσκοπεί στο να φέρει κοντά τα έθνη ευρωπαϊκής προέλευσης σε παγκόσμιο επίπεδο υπό το πρίσμα της ανάκτησης γης και του πολιτισμού.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο Dobrowolski  συμμετείχε στην 1η διάσκεψη της Paneuropa, η οποία έλαβε χώρα στο Κίεβο στις 28 Απριλίου 2017 υπό την αιγίδα του πανευρωπαϊκού κινήματος Reconquista. Στην διάσκεψη εκπρόσωποι από τις φασιστικές οργανώσεις Casapround Italia, γαλλική Groupe Union Défense η οποία ιδρύθηκε το 1968 απέναντι στο αριστερό φοιτητικό κίνημα, η επίσης γαλλική Nouvelle Droite, η σκανδιναβική Nordisk Ungdom κα. Εκεί ο Witold Dobrowolski, εξ ονόματος του περιοδικού SZTURM, παρουσίασε το πρόγραμμα της Πολωνικής-Ουκρανικής συμφιλίωσης, η οποία ξεκίνησε τον Αύγουστο του 2016 όταν Ουκρανοί και Πολωνοί εθνικιστές κατέθεσαν στεφάνια από κοινού στα θύματα της πολωνο-ουκρανικής σύγκρουσης.

 

Δεν είναι πρώτη φορά μάλιστα, που ο Dobrowolski βρίσκεται εν μέσω μιας «πορτοκαλί επανάστασης». Πέρυσι βρέθηκε να καλύπτει τις συγκρούσεις στο πλευρό του αμερικανοκίνητου αντεπαναστατικού κινήματος Χονγκ Κονγκ, την ίδια περίοδο που «όλως τυχαίως» συμμετείχαν σε αυτό και οι Ουκρανοί ακροδεξιοί  της οργάνωσης Gonor. Άλλωστε, το Free Hong Kong Center το οποίο είχε παραδεχτεί μπροστά στις τότε καταγγελίες, πως τα μέλη της Gonor υπήρξαν κατά το παρελθόν μέλη του νεοναζιστικού Τάγματος Αζόφ,  στέκεται επίσης στο πλευρό της «επανάστασης» της Λευκορωσίας.

Παράλληλα, ένας από τους γνωστότερους ηγέτες του κινήματος του Χόνγκ Κόνγκ, Joshua Wong, έσπευσε να ενώσει την φωνή του με τους ομολόγους του στην Λευκορωσία, δηλώνοντας: «Αντιμετωπίζοντας το κοινό πεπρωμένο σύμφωνα με τους τυραννικούς κανόνες, είμαστε όλοι καταπιεσμένοι. Οι κάτοικοι του Χόνγκ Κόνγκ μπορούν να νιώσουν τον πόνο των Λευκορώσων και την αίσθηση της αδικίας, και επομένως το Χονγκ Κονγκ στέκεται στη Λευκορωσία στον αγώνα της για δημοκρατία».

 

Το «Μαϊντάν» της Λευκορωσίας

Το σημαντικό της υπόθεσης είναι πως ο Dobrowolski, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση μεμονωμένη περίπτωση ακροδεξιού στις κινητοποιήσεις που λαμβάνουν χώρα στο Μίνσκ της Λευκορωσίας, όπου οι ιμπεριαλιστικοί σχεδιασμοί φαίνεται πως προσπαθούν να επαναλάβουν ένα σενάριο όπως αυτό διαδραματίστηκε στο Μαϊντάν της Ουκρανίας.Η παραδοχή του διοικητή του Ουκρανικού Εθελοντικού Στρατού και πρώην επικεφαλής του Δεξιού Τομέα, Dmitry Yarosh, πως ο ίδιος έχει εκπαιδεύσει Λευκορώσους ριζοσπάστες και έχει πάρει μέρος σε δράσεις κατά του Λουκασένκο, δεν αφήνει περιθώρια να αμφιβάλλουμε πως ΗΠΑ και ΝΑΤΟ ξεθάβουν για μια ακόμα φορά ότι πιο τρομερό έχει γνωρίσει η ανθρώπινη ιστορία, για να ικανοποιήσουν τα γεωστρατηγικά τους συμφέροντα.

Οι κινητοποιήσεις στην πλατεία Μαϊντάν το 2013 ξεκίνησαν όταν τότε ουκρανική κυβέρνηση δεν συμφώνησε σε συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Στις διαμαρτυρίες, «υποστηρικτές ΕΕ-ΝΑΤΟ» κατέβηκαν στους δρόμους και έγιναν έντονες συγκρούσεις με τις δυνάμεις ασφαλείας. Η στάση της Δύσης απέναντι στις διαδηλώσεις θυμίζει τη στάση της υπέρ του ναζιστικού πραξικοπήματος στην Ουκρανία. Έτσι και σήμερα, η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου και ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάικ Πομπέο, έσπευσαν να καταγγείλουν χωρίς κανένα στοιχείο την εκλογική νίκη του Λουκανσένκο ως «νοθεία», στηρίζοντας τις διαδηλώσεις για «δημοκρατία». Άλλωστε, το αμερικάνικο Ταμείο για την Δημοκρατία(NED), έχει διαθέσει μόνο το 2019, τεράστια ποσά σε ΜΚΟ και οργανώσεις «ακτιβιστών».

Αμέσως μετά τις διαμαρτυρίες του Μαϊντάν το 2013, ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Πόροσενκο έδειξε ότι θα υποστηρίξει φασιστικά κινήματα στην περιοχή παραχωρώντας υπηκοότητα στον νεοναζί της Λευκορωσίας Sergei Korotkykh’e. Τα παραπάνω ενισχύονται τόσο από βίντεο που δημοσιεύτηκε με συλληφθέντες των βίαιων ταραχών, οι οποίοι έφεραν τατουάζ με ναζιστικά σύμβολα, όσο και από τις σημαίες που κρατούν οι διαδηλωτές στις φωτογραφίες. Αντί για την επίσημη σημαία της χώρας, η οποία είναι μια παραλλαγμένη εκδοχή της σημαίας  της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Λευκορωσίας, κρατούν την ευθρόλευκη σημαία του λεγόμενου «δημοκρατικού κινήματος της Λευκορωσίας», την οποία χρησιμοποιούσαν κατά το παρελθόν οι Λευκορώσοι συνεργάτες των ναζί.

 

 

Σημειωτέον, από τις εικόνες που δημοσιεύθηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κατά τη διάρκεια των διαμαρτυριών της είναι η εικόνα των Λευκορωσών «ακτιβιστών» να τραγουδούν το «Μεγάλος Θεός» ( Магутны Божа), τροποποιώντας το με το στίχο «Η φωνή μας κλάπηκε». Οι στίχοι του τραγουδιού γράφτηκαν από τη Natallia Arsiennieva το 1943, σύζυγο του Franz Kushel, ο οποίος είχε εκπαιδεύσει την αστυνομία της Λευκορωσίας για τις δυνάμεις κατοχής κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής και παρέμεινε ο επικεφαλής της ναζιστικής Λευκορωσικής Εσωτερικής Άμυνας μέχρι τον Μάρτιο του 1944, μεταναστεύοντας στις ΗΠΑ μετά το τέλος του Β’ ΠΠ.

Ιμπεριαλιστικοί σχεδιασμοί και «ίσες αποστάσεις»

Ο στόχος των αποσταθεροποιητικών προσπαθειών του Πενταγώνου, συνδέεται αφενός με την αρπαγή του πλούτου της Λευκορωσίας μέσω των «μεταρρυθμίσεων» που πρόκειται να επιβάλλουν στην χώρα που με την συνήθη νεοφιλελεύθερη ορολογία τους αποκαλούν ως την «τελευταία κομμουνιστική δικτατορία» της Ευρώπης. «Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η αλλαγή στην ηγεσία της Λευκορωσίας, η οποία επιδιώκεται από τους αντιπάλους μας στη Δύση, θα οδηγήσει αμέσως σε μεγάλης κλίμακας ιδιωτικοποίηση, ή μάλλον, σε αχαλίνωτη λεηλασία του εθνικού πλούτου της χώρας, στην καταστροφή όλων των επιτευγμάτων στον κοινωνικό τομέα, στην εμφάνιση ιδιωτικής εκπαίδευσης και υγειονομικής περίθαλψης, και εκατομμύρια άνθρωποι θα βρεθούν στη φτώχεια», αναφέρει σε δήλωση του το Κομμουνιστικό Κόμμα Ρωσικής Ομοσπονδίας.  Στο ίδιο πλαίσιο, το Κομμουνιστικό Κόμμα Λευκορωσίας, όπως και η Ένωση Κομμουνιστικών Κομμάτων της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, καταγγέλλουν ξένο δάκτυλο στις κινητοποιήσεις και συντάσσονται με την εκλεγμένη κυβέρνηση.

Σε γεωστρατηγικό επίπεδο, οι ιμπεριαλιστικοί σχεδιασμοί αφορούν την περικύκλωση της Ρωσίας από τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ, μέσω την σταδιακής προσάρτησης των πρώην σοβιετικών χωρών. Συγκεκριμένα, με την προσάρτηση της Λευκορωσίας δημιουργείται ένα ενιαίο μέτωπο από τη Βαλτική μέχρι την Οδησσό. Για τον παραπάνω σκοπό, ήδη φαίνεται να επεξεργάζονται ένα σενάριο απονομιμοποίησης, απομόνωσης και κυρώσεων της Λευκορωσίας, με την ηττημένη εκλογικά Σβετλάνα Τιχανόβσκαγια να μην αποδέχεται το αποτέλεσμα των εκλογών και να προαλείφεται σε κάτι αντίστοιχο του επίδοξου δικτάτορα της Βενεζουέλας Γουαϊδό, αυτόανακηρυσσόμενη  σε νικήτρια.

 

Τέτοιες καταστάσεις οι οποίες είναι στρατηγικά ενταγμένες στον ευρύτερο σχεδιασμό κυριαρχίας του ευρωατλαντικού άξονα, οφείλουν να καταδικαστούν ξεκάθαρα από το αντιιμπεριαλιστικό, αριστερό, αντιπολεμικό κίνημα. Η ταύτιση ή όχι με την κυβέρνηση της Λευκορωσίας, δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως πρόφαση για εξωραϊσμό του αντιδραστικού κινήματος ή τις «ίσες αποστάσεις», πόσο μάλλον, όταν η παράμετρος της φασιστικής απειλής κάνει την εμφάνιση της.

 

Νέο έγγραφο περιγράφει επιχείρηση αλλαγής καθεστώτος των ΗΠΑ εναντίον της αριστερής κυβέρνησης της Νικαράγουας. Το έγγραφο του Οργανισμού Διεθνούς Ανάπτυξης των Ηνωμένων Πολιτειών (USAID), οργάνωσης γνωστής για την προώθηση επιχειρήσεων αλλαγής καθεστώτος, το έφερε στο φως το Grayzone και ο δημοσιογράφος Ben Norton.

 

 

Με σφιγμένη καρδιά η ανθρωπότητα παρακολουθεί την τραγωδία στο λιμάνι της Βηρυτού, όπου οι εκρήξεις των 2.750 τόνων νιτρικού αμμωνίου, έχουν προκαλέσει μέχρι στιγμής τον θάνατο σε 100 ανθρώπους, ενώ έχουν τραυματίσει πάνω από 4.000. Τα εκρηκτικά, σύμφωνα με πληροφορίες, τα είχαν κατασχέσει οι αρχές του Λιβάνου καθώς φέρονταν να προορίζονται σε τρομοκρατικές οργανώσεις της Συρίας το 2014, αποθηκεύοντάς τα στο λιμάνι της πρωτεύουσας.

 

Πηγή: Guernica

Ενημερώνουμε τους αναγνώστες μας ότι μόλις διαπιστώσαμε, πως χωρίς καμία προειδοποίηση το facebook αφαίρεσε όλες τις προηγούμενες αναρτήσεις της ιστοσελίδας μας https://guernicaeu.wordpress.com/.

 

Απαιτεί από τους εργαζομένους γονείς να αναπληρώσουν το μειωμένο ωράριο με την απειλή της μείωσης μισθού

 

Με ένα συνομωσιολογικό tweet, ο πρόεδρος της Σιωνιστικής Οργάνωσης της Αμερικής Morton Klein στράφηκε κατά του κινήματος Black Lives Matter, προέτρεψε την κατάταξη της οργάνωσης στον κατάλογο των ομάδων μίσους, γράφοντας: «Το BLM μισεί τους Εβραίους, τους Λευκούς, το Ισραήλ, τους συντηρητικούς Μαύρους , προωθεί τη βία, είναι μια επικίνδυνη εξτρεμιστική ομάδα των μίσους που χρηματοδοτείται από τον Σόρος». Σε προηγούμενη ανάρτηση, ο Klein κατηγόρησε τους ηγέτες και τους υποστηρικτές του BLM ότι «γεμίζουν με μίσος εναντίον του εβραϊκού λαού και του Ισραήλ».

Δεν είναι η μοναδική περίπτωση που το κίνημα υπέρ των μαύρων ζωών, μπαίνει στο στόχαστρο του Ισραήλ. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι Φίλοι του Ισραήλ στο Σάσεξ κατέκριναν τους διαδηλωτές στο Μπρίστολ όταν αφαίρεσαν το άγαλμα του δουλέμπορου του 17ου αιώνα Έντουαρντ Κόλστον. Μάλιστα, στην ανάρτηση της η οργάνωση σημείωσε την φράση «πρώτα ήρθαν για τα αγάλματα», παραπέμποντας στον γνωστό απόφθεγμα για τους Ναζί στον Β’ ΠΠ.

Το BLM-UK ανάρτησε πως «καθώς το Ισραήλ προχωρά με την προσάρτηση της Δυτικής Όχθης, και η κυρίαρχη βρετανική πολιτική παραβιάζει το δικαίωμα να επικρίνουμε τον Σιωνισμό και τις αποικιστικές πολιτικές του Ισραήλ, στεκόμαστε δυνατά και ξεκάθαρα δίπλα στους Παλαιστίνιους συντρόφους μας ». Αφορμή για την ανάρτηση του BLM-UK, η δέσμευση της κυβέρνησης Τζόνσον να πιέσει κατά τη διάρκεια αυτού του Κοινοβουλίου για έναν νέο νόμο που να απαγορεύει τη χρήση BDS από δημόσιους οργανισμούς. Το μήνυμα του κινήματος, το οποίο έκλεινε με το σύνθημα «Λευτεριά στην Παλαιστίνη», προκάλεσε την αντίδραση του εκπροσώπου της Εκστρατείας κατά του Αντισημιτισμού, ο οποίος δήλωσε πως το BLM «πρέπει να φιλοδοξεί να είναι ένα κίνημα κατά του ρατσισμού που ενώνει τους ανθρώπους και επιτυγχάνει διαρκή αλλαγή, όχι ένα κίνημα που διαδίδει το μίσος και επιτυγχάνει διαρκή διχασμό». Πρόκειται, για την ίδια οργάνωση που είχε πρωτοστατήσει στον βρώμικο πόλεμο του ισραηλινού λόμπι εναντίον του Jeremy Korbin, κατηγορώντας τον ως «ακροαριστερό αντισημίτη», λόγω των θέσεων του υπέρ της Παλαιστίνης.

Αντίστοιχη ήταν η αντίδραση της Karen Pollock, διευθύνουσας συμβούλου του Εκπαιδευτικού Καταπιστεύματος του Ολοκαυτώματος, η οποία έγραψε στο Twitter: «Δεν μπορώ να σταματήσω να το σκέφτομαι. Είναι ανεύθυνο, απογοητευτικό και επικίνδυνο να δημοσιεύουμε κάτι τέτοιο σε χιλιάδες οπαδούς που θέλουν ειλικρινά να καταπολεμήσουν τον ρατσισμό». Στις παραπάνω κατηγορίες, το Black Lives Matter απάντησε : «Το Ηνωμένο Βασίλειο δεν είναι αθώο. ΠΡΕΠΕΙ να μπορούμε να θεωρούμε υπεύθυνες τις πολιτείες για τις πράξεις τους. Είτε πρόκειται για Βρετανία, ΗΠΑ, Κίνα ή Ισραήλ. Κανένα κράτος δεν υπερβαίνει την κριτική. Η κατοχή του Ισραήλ στη Δυτική Όχθη είναι παράνομη βάσει του διεθνούς δικαίου».

Στην Γαλλία, ο βουλευτής της εθνοσυνέλευσης Μεγιέρ Χαμπίμπ επιτέθηκε για «αντισημιτισμό» στους ακτιβιστές που διαμαρτυρήθηκαν για την εκπαίδευση της αστυνομίας των ΗΠΑ στο Ισραλ, κρατώντας σημαίες της Οργάνωσης Απελευθέρωσης της Παλαιστίνης: «Κουνώντας τη σημαία του μίσους εναντίον των λευκών, των Εβραίων και της Γαλλίας. Η σχέση μεταξύ της ριζοσπαστικής Αριστεράς και των ριζοσπαστικών ισλαμιστών ακτιβιστών βρίσκεται στο DNA του [κινήματος]. Δεν έχει σημασία ποιος είναι ο σκοπός της διαμαρτυρίας, για άλλη μια φορά βλέπουμε το μίσος εναντίον των Εβραίων και το μίσος απέναντι στο Ισραήλ - ενάντια στους Εβραίους γενικά και ειδικότερα το Ισραήλ».

 

Ισραηλινές εκθέσεις αποκαλύπτουν σχέδιο αποδυνάμωσης του BLM

Η επίθεση των οργανώσεων του ισραηλινού λόμπι ενάντι στο BLM, πηγαίνει πίσω στην ανάρτηση του πολιτικού προγράμματος της πλατφόρμας του Movement for Black Lives το 2016, όπου το κίνημα καταδικάζει τη στρατιωτική βοήθεια των ΗΠΑ προς το Ισραήλ, το οποίο περιγράφει ως «ένα κράτος που εφαρμόζει συστηματικές διακρίσεις και έχει διατηρήσει τη στρατιωτική κατοχή της Παλαιστίνης για δεκαετίες», καθιστώντας τες «συνένοχες στη γενοκτονία που λαμβάνει χώρα εναντίον του Παλαιστινιακού λαού». Συγκεκριμένα αναφέρει πως: «Το Ισραήλ είναι ένα κράτος απαρτχάιντ με πάνω από 50 νόμους που επικυρώνουν τις διακρίσεις εναντίον του Παλαιστινιακού λαού», με την παλαιστινιακή περιουσία να «ισοπεδώνεται συστηματικά για να ανοίξει ο δρόμος για παράνομους ισραηλινούς οικισμούς» και τους Ισραηλινούς στρατιώτες να «συλλαμβάνουν και κρατούν τακτικά Παλαιστινίους μόλις 4 ετών χωρίς να απαιτείται η δέουσα διαδικασία».

Το παραπάνω, όπως και η υποστήριξη του κινήματος μποϊκοτάζ του Ισραήλ(BDS), είχε προκαλέσει αντιδράσεις από μια σειρά οργανώσεις του σιωνιστικού λόμπι. Το Συμβούλιο Εβραϊκών Κοινοτικών Σχέσεων της Βοστώνης, καταδίκασε τότε το Black Live Matter δηλώνοντας: «Δεν μπορούμε και δεν θα ευθυγραμμιστούμε με οργανώσεις που ισχυρίζονται ψευδώς και κακόβουλα ότι το Ισραήλ διαπράττει γενοκτονία(…)Απορρίπτουμε τη συμμετοχή σε οποιονδήποτε συνασπισμό που επιδιώκει να απομονώσει και να δαιμονοποιήσει το Ισραήλ μοναδικά μεταξύ των εθνών του κόσμου».

Το 2018, ντοκουμέντο που έφερε στο φως το Al Jazeera αποκάλυψε πώς η ισραηλινή κυβέρνηση και το λόμπι της στις ΗΠΑ εργάστηκαν για να ενάντια στο κίνημα της BLM σε αντίποινα για την Μαύρη αλληλεγγύη με την Παλαιστίνη. Το ντοκιμαντέρ που λογοκρίθηκε από το Κατάρ, την πετρομοναρχία του Κόλπου που χρηματοδοτεί το Al Jazeera, υπό την έντονη πίεση του λόμπι του Ισραήλ να μην προβάλει την ταινία, παρουσιάζει μεταξύ άλλων έδειχναν έναν Ισραηλινό αξιωματούχο να διαμαρτύρεται για το «πρόβλημα» του Black Lives Matter. Αποκάλυψε επίσης πώς το Ισραήλ Project, μια πλέον ανενεργή οργάνωση, προσπάθησε να ακυρώσει έναν έρανο Black Lives Matter σε ένα νυχτερινό κέντρο διασκέδασης της Νέας Υόρκης.

Άλλες οργανώσεις, οι οποίες πρόσκειται στην υποτιθέμενη «προοδευτική» αντιπολίτευση, προτιμούν την μέθοδο του «καρότου» κάνοντας «επίθεση φιλίας» στο BLM κίνημα. Μια έκθεση του του Ινστιτούτου Reut του Ισραήλ και της Anti-Defamation League που εδρεύει στις ΗΠΑ θεώρησε ανησυχητικό πως «οι Παλαιστίνιοι αγωνιστές κατάφεραν να «καταστήσουν επιτυχώς τον Παλαιστινιακό αγώνα ενάντια στο Ισραήλ ως μέρος του αγώνα άλλων αδύναμων μειονοτήτων, όπως οι Αφροαμερικανοί , Λατίνοι και η κοινότητα LGBTQ». Σήμερα το ADL εμφανίστηκε να στηρίζει το κίνημα των Μαύρων, όμως στην παραπάνω έκθεση συνωμοτούν για το πώς θα διαταράξουν την συμμαχία Παλαιστινίων-Μαύρων, χαρακτηρίζοντας τηβ «στρατηγικό σημείο αναφοράς για την εξέλιξη της αντι-Ισραηλινής ατζέντας» και θεωρώντας ότι αυτά τα κινήματα «απειλούσαν να υπονομεύσουν την εβραϊκή κοινότητα και την υποστήριξή της προς το Ισραήλ».

Η ανησυχία της οργάνωσης προέκυψε από την αλληλεγγύη μεταξύ Αφροαμερικάνων και Παλαιστινίων, μετά την αστυνομική δολοφονία του εφήβου Μιχαήλ Μπράουν στο Φέργκιουσον του Μιζούρι, η οποία συνέπεσε με επίθεση του Ισραήλ στη Γάζα το 2016. Τότε έκανε την εμφάνισή του το hashtag #Palestine2Ferguson, ως ένδειξη αλληλεγγύης μεταξύ του αγώνα για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης με τον αγώνα για τι μαύρες ζωές. Μόλις πέρυσι, το Ινστιτούτο Reut και το Εβραϊκό Συμβούλιο Δημόσιων Υποθέσεων με έδρα τις ΗΠΑ εξέδωσαν μια άλλη έκθεση που συμβουλεύει τις ομάδες λόμπι του Ισραήλ για το πώς να διαιρέσουν την αριστερά, ώστε να αποδυναμώσουν τους αυξανόμενους δεσμούς της αλληλεγγύης της Παλαιστίνης.

 

Αλληλεγγύη μεταξύ παλαιστινιακού και μαύρου κινήματος

Ακτιβιστές του Black Lives Matter έχουν επισκεφθεί συχνά την κατεχόμενη Παλαιστινιακή Δυτική Όχθη σε αποστολές αλληλεγγύης. Αντίστοιχα, σήμερα που οι ΗΠΑ βρίσκονται ενώπιον την μαύρης εξέγερσης, το κίνημα για το μποϊκοτάζ του Ισραήλ στέκεται στο πλευρό των Αφροαμερικανών, καλώντας «το κίνημα αλληλεγγύης της Παλαιστίνης στις ΗΠΑ και αλλού να σταθεί στο πλευρό του Κινήματος για τις Μαύρες Ζωές και άλλων οργανώσεων που ηγούνται οι Μαύροι στον θεμιτό αγώνα τους για δικαιοσύνη». Έγιναν επίσης σαφείς παραλληλισμοί μεταξύ της πολιτικής του σιωνιστικού άπαρτνχαιντ με τον συστημικό ρατσισμό των ΗΠΑ: «Ως αυτόχθονες λαοί της Παλαιστίνης, έχουμε από πρώτο χέρι εμπειρία με την αποικιοκρατία, το απαρτχάιντ και τη ρατσιστική βία που ασκείται από το καθεστώς καταπίεσης του Ισραήλ - με τη στρατιωτική χρηματοδότηση και την άνευ όρων υποστήριξη της κυβέρνησης των ΗΠΑ - για να μας εκτοπίσει, να μας εκκαθαρίσει εθνοτικά και να μας μειώσει σε μικρότερους ανθρώπους». «Ακριβώς όπως οι κατεχόμενες ισραηλινές στρατιωτικές δυνάμεις χρησιμεύουν για να εδραιώσουν περαιτέρω το σύστημα του απαρτχάιντ εναντίον των Παλαιστινίων, οι αστυνομικές δυνάμεις των ΗΠΑ χρησιμεύουν μόνο για να εδραιώσουν περαιτέρω το σύστημα της αμερικανικής λευκής υπεροχής και προνομίων», προσθέτει στην ανακοίνωση της η Παλαιστινιακή Εθνική Επιτροπή BDS, η οποία αποτελεί το μεγαλύτερο διεθνή παλαιστινιακό κοινωνικό συνασπισμό.

Όπως γράφει στο βιβλίο του «Black Power and Palestine», ο καθηγητής Ιστορίας στο Κολλέγιο Randolph-Macon, Michael R. Fischbach, οι ακτιβιστές της Μαύρης Δύναμης έβλεπαν τους Παλαιστινίους ως συγγενείς έγχρωμους ανθρώπους, που διεξάγουν τον ίδιο αγώνα για ελευθερία και δικαιοσύνη με τους ίδιους. Οι διεθνιστικές σχέσεις μεταξύ Αφρικανών Αμερικανών και Παλαιστινίων επηρέασαν βαθιά τη μαύρη πολιτική των ΗΠΑ, καθώς οι Αμερικανοί άκουσαν για πρώτη φορά φιλο-Παλαιστινιακά συνθήματα κατά την του μαύρου αγώνα ελευθερίας της δεκαετίας του 1960-1970.

Η αλληλεγγύη μεταξύ των δύο κινημάτων σε μια κατεύθυνση που υπερβαίνει τον εθνικό τους αγώνα και εισάγει την προοπτική της διεθνιστικής πάλης των λαών απέναντι στον ιμπεριαλισμό και την αποικιοκρατία, εμφανίζεται στην τελευταία ομιλία του Martin Luther King στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα: «Υποστηρίζω τους Παλαιστίνιους πολιτικούς κρατούμενους όπως ακριβώς υποστηρίζω τους σημερινούς πολιτικούς κρατούμενους στη Χώρα των Βάσκων, στην Καταλονία, στην Ινδία και σε άλλα μέρη του κόσμου, εκφράζοντας πράγματι αντίθεση στις πολιτικές και τις πρακτικές του κράτους του Ισραήλ, καθώς και σ στην υποστήριξη των ΗΠΑ στην ισραηλινή κατοχή στην Παλαιστίνη και σε άλλες πολιτικές των ΗΠΑ που εισάγουν διακρίσεις».

Η σταδιακή ριζοσπαστικοποίηση του δίκαιου αγώνα για φυλετική ισότητα, είναι αποτέλεσμα του βαθιά συστημικού ρατσισμού που επικρατεί στην καπιταλιστική μητρόπολη και προέρχεται από την ιμπεριαλιστική-αποικιοκρατική λογική της και την ανάγκη υπερεκμετάλλευσης φυλετικών και άλλων κοινωνικών ομάδων, εντός και εκτός συνόρων. Αντίστοιχα, η προνομιακή σχέση του Ισραήλ ως λευκό φυλάκιο του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, ευνόησε την ανάπτυξη μιας διεθνιστικής αντιιμπεριαλιστικής ατζέντας του παλαιστινιακού απελευθερωτικού κινήματος. Εκείνοι που επιθυμούν την υποβάθμιση του μαύρου κινήματος στις ενδοαστικές αντιθέσεις των ΗΠΑ, είναι οι ίδιοι που θέλουν τα κινήματα να περιχαρακωθούν και να κόψουν τους δεσμούς τους, με σκοπό την εξασθένισή τους.

 

 

Δύο εβδομάδες μετά την δολοφονία του Τζόρτζ Φλόιντ, η οργή των διαδηλωτών βάζει στο στόχαστρο τα σύμβολα της δουλείας και της καταπίεσης, της αποικιοκρατίας και της ιμπεριαλιστικής πολιτικής. Ξεκίνησαν με τα σφυροδρέπανα που έκαναν την εμφάνισή τους στο μνημείο στο Λόρενσβιλ των ΗΠΑ, με τα ονόματα των βετεράνων του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, της λεγόμενης «Εποχής της Καταστροφής»(Hobsbaum). Στο σφαγείο των λαών, οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί υπολογίζεται πως δολοφόνησαν περίπου 66 εκατομμύρια ανθρώπους, από τους οποίους μόλις 8,6 εκατομμύρια ήταν στρατιώτες. Αν προσθέσουμε του έμμεσους θανάτους, όπως πείνα και ισπανική γρίπη, τότε μιλάμε για έως και 50 εκατομμύρια επιπλέον νεκρούς, θύματα των ανταγωνισμών των μεγάλων δυνάμεων για την κυριαρχία των αγορών.

Μαζικές διαδηλώσεις καταδίκης του συστημικού ρατσισμού των ΗΠΑ, πραγματοποιήθηκαν σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Κρήτη κ.α. με αφορμή την στυγερή δολοφονία του Αφρομαμερικάνου Τζορτζ Φλόιντ από τον αστυνομικό Ντέρεκ Σόβιν.

Σελίδα 3 από 5

Θέλουμε να μιλήσουμε για τον κομμουνισμό της εποχής μας, την αναγκαία αλλά όχι δεδομένη προοπτική. Θέλουμε να μιλήσουμε ταυτόχρονα για την καθημερινή επιβίωση και τον αγώνα γι’ αυτήν.

ΛΙΣΤΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Εγγραφείτε στην λίστα επικοινωνίας μας για να είστε πάντα ενημερωμένοι.